Portal eKAI (25 stycznia 2026) relacjonuje działalność Heleny Pyz w Indiach, przedstawiając ją jako wzór „miłosierdzia” w ośrodku Jeevodaya dla trędowatych. Artykuł podkreśla redukcję nowych przypadków trądu o 5,5% oraz „integrację społeczną” poprzez edukację dzieci. Wspomniany zostaje antypapieski urzędnik Konrad Krajewski, który stwierdza: „Boga się nie udowadnia, ale się poznaje przez czyny miłosierdzia”. Hasło tegorocznego Światowego Dnia Trędowatych brzmi: „Przytulić trędowatego”, zaś celem WHO jest „zero transmisji do 2030 roku”.
Naturalizm zamiast nadprzyrodzonej misji Kościoła
Kompromitacją jest przedstawianie Kościoła jako agencji humanitarnej, podczas gdy jego jedynym celem jest salus animarum (zbawienie dusz). Pius XI w Quas primas nauczał nieodwołalnie: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi – (…) najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”. Tymczasem w Jeevodaya – jak wynika z opisu – nie ma śladu nawracania pogan, udzielania sakramentów czy głoszenia jedynej prawdziwej wiary. To czysty immanentyzm (skupienie na doczesności), potępiony w Syllabusie błędów (pkt 3, 15, 56).
„Pokonanie społecznych uprzedzeń jest drogą do pokonania trądu”
To zdanie demaskuje antychrześcijańską logikę tekstu: problemem nie jest grzech pierworodny i konieczność Odkupienia, lecz „uprzedzenia”. Tymczasem św. Paweł ostrzega: „Albowiem zapłatą za grzech jest śmierć, łaską zaś Boga żywot wieczny w Chrystusie Jezusie, Panu naszym” (Rz 6,23 Wlg).
Kardynał Krajewski i heretycka teologia
Cytat uzurpatora Krajewskiego („Boga się nie udowadnia, ale się poznaje przez czyny miłosierdzia”) to jawna negacja fides ex auditu (wiara rodzi się ze słuchania). Sobór Trydencki w dekrecie o usprawiedliwieniu stanowczo potępia tych, „którzy twierdzą, że wiara wystarcza bez pokuty” (sesja VI, kan. 12). Tymczasem „czyny miłosierdzia” bez nauczania doktryny są jak „głośno brzmiący miedź” (1 Kor 13,1 Wlg).
Fałszywy ekumenizm w praktyce
Opis ośrodka w „sercu hinduistycznych Indii” przemilcza fakt, że współpraca z wyznawcami fałszywych religii jest ciężkim grzechem przeciwko Pierwszemu Przykazaniu. Encyklika Mortalium animos Piusa XI zabraniała katolikom udziału w „dążeniach zmierzających do zjednoczenia w jedno stowarzyszenie wyznawców różnych religii”. Tymczasem Jeevodaya – finansowana przez świecką WHO i anonimowych „adoptujących serca” – realizuje właśnie tę modernistyczną utopię.
Antychrześcijańska antropologia
Hasło „przytulić trędowatego” redukuje człowieka do poziomu cielesnego, ignorując dramat lepra spiritualis (trąd duchowy grzechu). Św. Tomasz z Akwinu w Summa contra gentiles (III, 142) naucza, że „cierpienie ciała nie jest największym złem, lecz grzech śmiertelny”. W tekście nie ma ani jednego odwołania do krzyża, pokuty czy konieczności nawrócenia – tylko pogańska mantra o „godnym życiu” rozumianym jako dostęp do szkół i antybiotyków.
Strategia antykościoła
Współpraca z WHO – organizacją promującą aborcję i gender – demaskuje prawdziwy cel takich inicjatyw: budowę globalnego państwa opiekuńczego zastępującego Królestwo Chrystusa. Pius XI w Quas primas przestrzegał: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw (…), zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”. Artykuł pomija natomiast fakt, że przed 1958 rokiem Kościół prowadził 100% leprozoriów bez udziału masonerii ONZ.
Duchowa zaraza gorsza od trądu
Większym zagrożeniem niż bakteria Hansena jest zaraza modernistycznej apostazji, która każe czcić człowieka zamiast Boga. Św. Pius X w Lamentabili sane potępił tezę, jakoby „Kościół nie był zdolny skutecznie obronić etyki ewangelicznej” (pkt 63). Tymczasem ośrodek Jeevodaya – zamiast dawać aquam vitae (wodę życia) – serwuje trędowatym aquam typhiam (wodę zguby) świeckiego humanitaryzmu.
Za artykułem:
25 stycznia 2026 | 14:15Dr Helena Pyz: trąd wciąż istnieje i wyklucza (ekai.pl)
Data artykułu: 25.01.2026
