Portal eKAI (26 stycznia 2026) relacjonuje przebieg wydarzeń w bazylice Matki Bożej w Minneapolis, gdzie setki osób uczestniczyły w „mszy” za Alexa Jeffreya Pretti – uczestnika demonstracji przeciwko Urzędowi Celno-Imigracyjnemu (ICE). Ceremonia prowadzona przez „ks. Daniela Griffitha”, z udziałem modernistycznych „hierarchów” Paula Coakleya i Bernarda Hebdy, skupiła się na świeckim aktywizmie, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar Ofiary Mszy Świętej i obowiązek modlitwy za dusze w stanie grzechu śmiertelnym.
Naturalistyczna pseudo-liturgia jako narzędzie rewolucji
„Jesteśmy tutaj, aby znaleźć ciepło pośród zimna, nie tylko klimatu, ale także tego, czego doświadczamy jako społeczność”
– te słowa „duchownego” Griffitha demaskują redukcję świętej liturgii do psychologicznego wsparcia społecznego. Jak nauczał Pius XI w Quas primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] aby ludzie […] wyrzekli się siebie samych i krzyż swój nieśli”. Tymczasem współczesne „zgromadzenia” zastępują Krzyż Chrystusa „zaimprowizowanymi ogniskami” i świeckimi śpiewami („To małe światełko we mnie świeci”), co stanowi jawne bałwochwalstwo emocjonalnej autokreacji.
Zdrada pasterzy: od prawa Bożego do praw człowieka
„Abp Paul Coakley” cytuje rzekome słowa antypapieża Leona XIV o „Ewangelii jako zaczynie braterstwa”, co jest heretyckim przeinaczeniem misji Kościoła. Św. Pius X w Lamentabili potępił podobne błędy: „Dogmaty […] są tylko interpretacją faktów religijnych” (propozycja 22). Tymczasem prawowity papież Pius XII w Mystici Corporis przypominał: „Kościół jest […] Ciałem Mistycznym Chrystusa, społecznością widzialną […] złożoną z ludzi obdarzonych łaską uświęcającą”.
„Hierarcha” Bernard Hebda domaga się „reformy prawodawstwa migracyjnego”, podczas gdy jedynym rozwiązaniem jest publiczne uznanie królewskiej władzy Chrystusa Króla nad narodami. Encyklika Quas primas stanowi nieodwołalny nakaz: „Królestwo Chrystusowe przeciwstawia się jedynie królestwu szatana […] wymaga od swych zwolenników […] aby zaparli się siebie samych i krzyż swój nieśli”.
Teologiczne bankructwo posoborowej sekty
Cała narracja portalu eKAI pomija fundamentalne kwestie:
- Stan łaski uświęcającej ofiar: Czy Pretti i Good byli w stanie przyjaźni z Bogiem? Udział w rewolucyjnych demonstracjach sugeruje formalne współdziałanie z grzechem przeciwko V przykazaniu („Nie zabijaj” w odniesieniu do władzy cywilnej – Rz 13,1-4 Wlg).
- Świętokradztwo komunii: Brak informacji, czy uczestnicy „mszy” przystępowali do sakramentów w stanie łaski, co przy publicznym poparciu dla rewolucji byłoby profanacją Ciała Pańskiego.
- Milczenie o sądzie ostatecznym: Jak zauważył kard. Alfredo Ottaviani: „Każda prawdziwa Msza przypomina sąd Boży nad światem” (Instrukcja o prawdziwej idei Odkupienia, 1949).
Duchowa martwota neo-kościoła
Opisywane wydarzenie to nie katolicka liturgia, lecz masonizujący rytuał społecznej terapii. „Śpiewy przy ogniskach” i „świece na rogach ulic” przypominają praktyki pogańskie potępione już w Starym Testamencie: „Na wzgórzach ci składali ofiary […] palili kadzidła” (Oz 4,13 Wlg). Tymczasem prawowita Msza Święta – jak nauczał Sobór Trydencki – jest „prawdziwą Ofiarą przebłagalną […] złożoną raz na krzyżu, której krwawa ofiara miała być przedstawiona na ołtarzach w sposób bezkrwawy” (Sesja XXII, rozdz. 2).
„Potrzeba bycia światłem pośród ciemności”
– ten frazes „ks. Griffitha” to czczy psychologizm. Jedynym światłem jest Chrystus Król, którego publiczne odrzucenie przez USA (od konstytucji z 1787 roku) sprowadza na naród klęski opisane w Psalmach: „Rozpróżył kości tych, którzy się podobają ludziom; zawstydzeni są, bo Bóg nimi wzgardził” (Ps 52,6 Wlg).
Za artykułem:
26 stycznia 2026 | 21:25USA: Minneapolis modli się za pielęgniarza – ofiarę służb imigracyjnych (ekai.pl)
Data artykułu: 26.01.2026
