Mroczny widok koncertu w Auli Jana Pawła II w Gdańsku z Antoniną Krzysztof i zespołem.

Gdańskie „duchowe” spotkanie jako przejaw religijnej dezorientacji

Podziel się tym:

Gdańskie „duchowe” spotkanie jako przejaw religijnej dezorientacji

Portal eKAI (26 stycznia 2026) relacjonuje planowany koncert Antoniny Krzysztoń w ramach cyklu „Muzyczne Spotkania z Duchowością”, organizowany przez Męską Wspólnotę w Drodze oraz Szkołę Biblijną Archidiecezji Gdańskiej. Wydarzenie w „Auli Jana Pawła II” ma łączyć „sztukę i refleksję duchową” pod moderacją „ks.” Andrzeja Bujnowskiego OP, z dobrowolną zbiórką na rzecz hospicjum. Ta kolejna inicjatywa posoborowej struktury demaskuje całkowite odejście od katolickich zasad duchowego życia.


Naturalistyczne zawłaszczenie pojęcia duchowości

Propagowane „spotkanie sztuki i refleksji duchowej” stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji nadprzyrodzoności do subiektywnych doznań. Jak nauczał św. Pius X w Lamentabili: „Dogmaty nie są prawdami spadłymi z nieba, lecz interpretacją faktów religijnych przez ludzki umysł” (propozycja potępiona nr 22). Tym samym kontemplacja – której istotą jest zjednoczenie duszy z Bogiem poprzez łaskę uświęcającą – zostaje sprowadzona do emocjonalnego przeżycia estetycznego. Brak jakiegokolwiek odniesienia do:

  • Ofiary Mszy Świętej jako źródła łask
  • Warunków życia duchowego (stan łaski, modlitwa pokutna)
  • Obiektywnych norm moralnych

Koncert […] ma charakter kameralny i kontemplacyjny, a po jego zakończeniu zaplanowana jest rozmowa z artystką i muzykami o ich drodze do spotkania z Bogiem.

To zdanie demaskuje indyferentyzm religijny potępiony w Syllabusie Piusa IX (propozycja 15-18). Prawdziwe spotkanie z Bogiem dokonuje się wyłącznie poprzez:

  1. Łaskę sakramentalną (chrzest, spowiedź, Eucharystia)
  2. Ścisłe przylgnięcie do depozytu wiary
  3. Posłuszeństwo prawowitej władzy kościelnej

Masoneria kulturowa w działaniu

Nadanie wydarzeniu patronatu „Szkoły Biblijnej” i odbycie go w „Auli Jana Pawła II” (człowieka odpowiedzialnego za apostazję posoborową) wskazuje na systemowy charakter rewolucji. Jak wykazał Pius IX w Quanta cura, liberalizm prowadzi do: „zgubnej i zawsze potępianej przez Kościół opinii, która głosi, iż wolność sumienia i wyznań jest prawem właściwym każdemu człowiekowi”.

Medal „Per Artem ad Deum”, przyznany artystce przez antypapieską „Papieską Radę Kultury”, stanowi odzwierciedlenie masońskiej zasady: Per musicam ad Deum – przez sztukę do Boga, co jest zaprzeczeniem jedynej drogi: Per Christum ad Patrem. Już Leon XIII w Humanum genus przestrzegał przed „sztuką jako narzędziem deprawacji ducha” pod pozorem duchowości.

Teatralizacja sacrum w służbie synkretyzmu

Postać moderującego – „ks.” Bujnowskiego OP – zdradza infiltrację zakonów przez modernizm. Dominikanie, niegdyś Domini canes (Psy Pańskie), dziś stali się promotorami dialogu z światem, co Pius X w Pascendi określił jako: „syntezę wszystkich herezji”. Kameralny charakter koncertu imituje klimat rekolekcji, by łatwiej przemycić:

  • Relatywizację prawd wiary (brak doktrynalnych kryteriów w „rozmowie o drodze do Boga”)
  • Kult uczuć religijnych zamiast życia łaską
  • Bałwochwalcze traktowanie sztuki jako samozbawienia

Rzekomo „duchowe” wydarzenie w rzeczywistości realizuje program masonerii opisany w Syllabusie: „Każdy człowiek jest wolny w przyjmowaniu i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą pod wpływem światła rozumu” (błąd 15). Zbiórka na hospicjum stanowi jedynie humanitarny kamuflaż dla niszczenia autentycznego życia duchowego.

Katolicka alternatywa: Sztuka w służbie Chwały Bożej

Prawdziwie katolickie podejście do sztuki wyrażają słowa Piusa XI z Quas Primas: „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi […] aby wszyscy ludzie wyrzekli się grzechu, który królestwu Jemu wrodzonym jest przeciwny”. Autentyczna sztuka sakralna:

  • Podporządkowuje się normom liturgicznym (np. motu proprio Tra le sollecitudini Piusa X)
  • Służy wychowaniu w cnocie, a nie pobudzaniu emocji
  • Zawsze wskazuje na konieczność stanu łaski uświęcającej

Organizatorzy gdańskiego wydarzenia – świadomie lub nie – stają się narzędziem w rękach tych, którzy „przywdziali szatę baranka, będąc wilkami drapieżnymi” (Mt 7,15 Wlg). Katolik nie może uczestniczyć w takiej parodii życia duchowego, która prowadzi duszę na manowce subiektywizmu religijnego.


Za artykułem:
Gdańsk Gdańsk, 30 styczniaGdańsk: Antonina Krzysztoń podczas „Muzycznych Spotkań z Duchowością”Koncert Antoniny Krzysztoń z zespołem w ramach cyklu „Muzyczne Spotkania z Duchowością” odbędzie się piąt…
  (ekai.pl)
Data artykułu: 26.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ekai.pl
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.