Ekshumacje na Ukrainie: świecki rytuał zapomnienia prawdziwego męczeństwa
Portal Opoka informuje o ponowieniu przez Instytut Pamięci Narodowej 24 wniosków dotyczących ekshumacji ofiar zbrodni wołyńskiej. Wiceprezes IPN dr hab. Karol Polejowski określa „światełko w tunelu” w relacjach z Ukrainą, wskazując na grudniowe deklaracje Wołodymyra Zełenskiego. Artykuł relacjonuje „systematyczne nieudzielanie zgód” przez władze ukraińskie oraz zapowiada prace w Ostrówkach i Woli Ostrowieckiej na wiosnę 2026 r. Tekst wspomina o „ludobójczej czystce etnicznej” OUN-UPA, lecz redukuje martyrologię Polaków do konfliktu etnicznego, pomijając jej wymiar religijny i metafizyczny.
Zeświecczona archeologia zamiast kultu męczenników
„IPN ponowi 24 wnioski dotyczące poszukiwań i ekshumacji w ponad 60 ukraińskich lokalizacjach”
Instytut, działający jak profanum urząd techniczny, traktuje szczątki pomordowanych jako „materiał dowodowy” w sporze historycznym. Tymczasem Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917 r. (kan. 1203) nakazuje szacunek dla ciał zmarłych jako świątyń Ducha Świętego, zaś Rytuał Rzymski precyzuje: „Ciała wiernych zmarłych należy grzebać na cmentarzach konsekrowanych, z modlitwą kapłanów”. IPN przemilcza fakt, że większość ofiar Wołynia ginęła z okrzykiem „Jezu, ratuj!” podczas rzezi w kościołach – jak w Kisielinie czy Porycku. Gdzież jest wzmianka o obowiązku modlitwy za dusze pomordowanych? Gdzie wezwanie do publicznego zadośćuczynienia?
Relatywizacja ludobójstwa jako owoc apostazji
Tekst ujawnia typową dla posoborowej mentalności chorobę symetrii:
„O ile dla polskiej strony była to godna potępienia zbrodnia ludobójstwa […], o tyle dla Ukraińców był to efekt symetrycznego konfliktu zbrojnego, za który w równym stopniu odpowiedzialne były obie strony”
Cóż za bluźniercza paralela! Św. Pius X w encyklice „Pascendi Dominici gregis” demaskował takich relatywistów: „Moderniści […] mieszają prawdę z fałszem, tak iż żadna doktryna nie pozostaje nienaruszona”. Przypomnijmy fakty: UPA wymordowała 100-130 tys. Polaków, głównie kobiet, dzieci i starców, często podczas nabożeństw. Ukraińcy stracili ok. 2-4 tys. w tzw. akcjach odwetowych. To nie „konflikt”, lecz rytualne ludobójstwo inspirowane szowinistyczną ideologią Dmytra Doncowa, który pisał: „Nienawiść jest cnotą, gdy służy tworzeniu życia”.
Polityczny pragmatyzm versus porządek nadprzyrodzony
Deklaracje Zełenskiego o „przyspieszeniu prac” należy oceniać przez pryzmat „Syllabusa błędów” Piusa IX (1864), który potępia tezę, że „Państwo może zawierać układy sprzeczne z sumieniem chrześcijańskim” (pkt 42). Władze RP, zafascynowane geopolitycznym sojuszem, zgadzają się na milczącą amnestię dla zbrodniarzy OUN-UPA. Tymczasem Pius XI w „Quas primas” nauczał: „Pokój domowy [państw] zakwita wówczas, gdy prymat i pierwszeństwo przyznaje się Chrystusowi-Królowi”. Bez uznania panowania Chrystusa nad narodami żadne „pojednanie” nie będzie trwałe.
Posoborowa amnezja: gdzie są kapłani?
Szokujący jest brak głosu „duchowieństwa” w sprawie wołyńskiego martyrologium. Gdzie wezwania do modlitw ekspiacyjnych? Gdzie procesje błagalne o nawrócenie Ukrainy? Zamiast tego „abp Hebda” (celowo w cudzysłowie, bo konsekrowany w 2010 r.) zajmuje się… „reformą imigracyjną” po tragedii w Minneapolis. Czyż nie jest to żywa ilustracja tezy Piusa X z „Lamentabili sane exitu”, że moderniści „redukują religię do czysto ludzkiego systemu” (pkt 22)?
Koniec: tylko Chrystus-Król da sprawiedliwość
Dopóki Polska i Ukraina nie uznają publicznych praw Chrystusa, dopóty ekshumacje pozostaną makabrycznym teatrem. Jak pisał św. Paweł: „Jeżeli Chrystus nie zmartwychwstał, daremne jest nasze nauczanie, próżna jest także wasza wiara” (1 Kor 15,14). Bez powrotu do Regnare Christum volumus! – wszystko jest tylko świeckim rytuałem zapomnienia.
Za artykułem:
IPN ponowi 24 wnioski o ekshumacje na Ukrainie (opoka.org.pl)
Data artykułu: 26.01.2026
