Portal Gość Niedzielny (27 stycznia 2026) relacjonuje problemy z wydatkowaniem środków z Krajowego Planu Odbudowy na cyfryzację służby zdrowia. Z ponad miliarda złotych przeznaczonych na ten cel, wydano jedynie 190 milionów, co grozi utratą unijnego finansowania. Artykuł koncentruje się na technicznych aspektach wdrażania Platformy Usług Inteligentnych i sztucznej inteligencji w szpitalach, całkowicie pomijając moralne i duchowe implikacje tej technokratycznej utopii.
Humanitaryzm bez człowieka: redukcja zdrowia do algorytmów
„Do placówek medycznych popłynęły z KPO ponad 3 mld zł, ale żeby rozliczyć otrzymane pieniądze, muszą wykazać m.in. wdrożenie rozwiązań AI i podłączenie do Platformy Usług Inteligentnych” – czytamy w cytowanym artykule. Ta redukcja opieki medycznej do wskaźników efektywności odsłania sedno współczesnego barbarzyństwa: zastąpienie caritas przez effectio, miłosierdzia przez audyt. Gdzie w tym równaniu miejsce na imago Dei – niezniszczalny obraz Boga w człowieku, którego żaden algorytm nie zdoła uchwycić?
Milczenie o etyce: zaproszenie do transhumanistycznej niewoli
Artykuł przemilcza kluczowe pytania: Jakie decyzje etyczne zostaną zaprogramowane w „rozwiązaniach AI”? Czy algorytmy uwzględnią katolicką naukę o nienaruszalności życia od poczęcia do naturalnej śmierci? W kontekście coraz powszechniejszej praktyki eugenicznej selekcji prenatalnej i eutanazji, wdrożenie sztucznej inteligencji w służbie zdrowia to wręcz zaproszenie do inżynierii społecznej. Jak przypomina Pius XI w Quas primas: „Nie przez co innego szczęśliwe państwo – a przez co innego człowiek, państwo bowiem nie jest czym innym, jak zgodnym zrzeszeniem ludzi”.
„Wdrożenie Platformy Usług Inteligentnych wymaga zmian w prawie, a dokładniej nowelizacji ustawy o systemie informacji w ochronie zdrowia”
To zdanie demaskuje prawdziwy cel całego przedsięwzięcia: nie poprawa opieki nad chorymi, lecz budowa infrastruktury totalnej inwigilacji medycznej. W świecie, gdzie „postępowi” bioetycy głoszą prawo do aborcji aż do narodzin i promują eutanazję jako „dobrą śmierć”, cyfryzacja staje się narzędziem totalitarnej kontroli nad życiem i śmiercią.
Kult postępu jako współczesne bałwochwalstwo
Ton artykułu ujawnia bałwochwalczy kult technokratycznego postępu. Autorzy lamentują nad niewydanymi milionami, nie zadając pytania: Czy te rozwiązania służą dobru pacjenta, czy może interesom korporacji technologicznych? W myśl Syllabusu błędów Piusa IX (pkt 58): „moralność polega na gromadzeniu bogactw wszelkimi możliwymi środkami” – współczesny fetysz cyfryzacji doskonale wpisuje się w tę modernistyczną logikę.
Cyfrowy ateizm: zapomniana prawda o źródle uzdrawiania
Najcięższym grzechem omawianego tekstu jest całkowite pominięcie nadprzyrodzonego wymiaru zdrowia i choroby. Gdzie wzmianka o modlitwie za chorych, o sakramencie namaszczenia, o duchowym wymiarze cierpienia? W świecie zredukowanym do materii i danych, „ludzie wzgardziwszy panowaniem Odkupiciela, stali się wygnańcami z Jego Królestwa” (Pius XI, Quas primas).
Katolicka alternatywa: szpital jako miejsce święte
Prawdziwie chrześcijańska wizja opieki zdrowotnej wymagałaby nie cyfrowych platform, lecz powrotu do korzeni: szpitali prowadzonych przez zakony, gdzie lekarstwo dla ciała łączy się z troską o duszę. Jak przypominał św. Jan od Krzyża: „W wieczór życia oceniani będziemy z miłości” – nie z efektywności wypełniania formularzy elektronicznych.
Zamiast wydawać miliardy na cyfrowe miraże, władze powinny finansować zakonne przychodnie, gdzie nierozerwalnie łączy się leczenie ciała z troską o zbawienie duszy. Tymczasem „katolickie” media, jak cytowany portal, uczestniczą w tej apostazji, przemilczając podstawową prawdę: żaden algorytm nie zastąpi łaski Bożej, a prawdziwe uzdrowienie przychodzi przez Krzyż Chrystusowy.
Za artykułem:
E-zdrowie na zakręcie (gosc.pl)
Data artykułu: 27.01.2026
