Portal „Gość Niedzielny” (27 stycznia 2026) relacjonuje zawarcie umowy o wolnym handlu między Unią Europejską a Indiami. Według doniesień, porozumienie przewiduje zniesienie 97% ceł na towary, w tym redukcję opłat na europejskie samochody z 110% do 10%, części samochodowe do zera w ciągu 5-10 lat oraz obniżkę stawek na alkohole (wódka z 150% do 40%, piwo ze 110% do 50%). Ursula von der Leyen określiła układ jako „historyczny”, podkreślając współpracę „największych demokracji świata”, podczas gdy António Costa wskazywał na „stabilność systemów międzynarodowych”. Artykuł pomija całkowicie duchowe konsekwencje tego paktu, który stanowi kolejny krok w budowie globalnego systemu oderwanego od praw Chrystusa Króla.
Zdrada porządku nadprzyrodzonego
„Stworzyliśmy strefę wolnego handlu dla 2 miliardów ludzi” – deklaruje z dumą szefowa KE, nie dostrzegając, że w ten sposób sankcjonuje się potężną współpracę z krajem, gdzie oficjalnie panuje kult demonicznych mocy pod płaszczykiem hinduizmu. Pius IX w Syllabusie potępił jako „szaleństwo” pogląd, że „każdy człowiek jest wolny w przyjęciu i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą pod wpływem światła rozumu” (pkt 15). Tymczasem umowa UE-Indie uświęca zasadę laisser-faire duchowego, gdzie obok katolickich win (opłacanych 75% cłem) swobodnie przepływać będą przedmioty kultu bóstw Wisznu i Śiwy.
Ekonomiczny materializm jako nowa religia
Komisja Europejska entuzjazmuje się perspektywą „podwojenia unijnego eksportu”, zupełnie ignorując nauczanie Leona XIII: „Wszelka władza pochodzi od Boga, nie zaś od ludu” (Diuturnum illud). W tekście 21 razy pojawia się słowo „cła”, zero razy – „Bóg”. To symptomatyczne przemilczenie ujawnia prawdziwy kult Mammony, gdzie liczą się wyłącznie miliardy euro, nie zaś dusze ludzkie. Jak ostrzegał Pius XI w Quas Primas: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”.
Demokracja jako bożek współczesności
Szczególnie jaskrawym przejawem apostazji jest powtarzana jak mantra formuła o „największych demokracjach świata”. Tymczasem Kościół zawsze nauczał, że error non habet ius – błąd nie ma praw. Pius VI w breve Quod aliquantum potępił „zgubne zasady wolności sumienia będącej szaleństwem”, zaś Grzegorz XVI w Mirari vos nazwał wolność religijną „szaleństwem” i „zatrutym źródłem nieprawości”. Chwalenie się demokratyczną formą rządów przypomina heretyckim Albigensom chlubienie się czystością obyczajów – obłuda tym większa, gdy przywódcy UE równocześnie finansują aborcję i genderową deprawację.
Świętokradztwo w służbie zysku
Artykuł beztrosko donosi o planowanej „obniżce stawek na europejskie alkohole”, w tym wódki do 40% cła. Nie wspomina jednak, że Indie to kraj, gdzie spożycie alkoholu przez kobiety i niższe kasty stanowi tabu, a importowane trunki będą narzędziem demoralizacji. Św. Augustyn przypomina: „Nie wolno czynić zła, by wynikło dobro” (List 138). Handel alkoholem w sytuacji, gdy 5% indyjskiej populacji (62 mln) to alkoholicy, przypomina handel bronią w czasie wojny – zysk finansowy okupiony zniszczeniem dusz.
Błędna eklezjologia w działaniu
António Costa podkreśla swoje „indyjskie korzenie”, pokazując paszport Goa, by udowodnić kompetencje w negocjacjach. To klasyczny przykład modernistycznej eklezjologii, gdzie więzy krwi zastępują więzy wiary. Jak uczy św. Cyprian: „Poza Kościołem nie ma zbawienia” (List 72), zaś św. Robert Bellarmin precyzuje: „Heretyk nie jest członkiem Kościoła, więc nie może być jego głową” (De Romano Pontifice). Prawdziwa jedność buduje się na wyznawaniu katolickiej wiary, nie zaś na wspólnocie genów czy interesów ekonomicznych.
Zatrute owoce ekumenizmu
Przemilczanym wymiarem umowy jest jej duchowy wymiar – wzmocnienie relacji z krajem, gdzie chrześcijanie stanowią zaledwie 2,3% populacji i są systematycznie prześladowani (564 ataki w 2025 r.). Tymczasem zgodnie z zasadą corruptio optimi pessima, najgorsze są sojusze z cywilizacjami pogańskimi, które przybierają pozory szacunku. Pius XI w Mortalium animos zakazał katolikom uczestnictwa w „kongresach, zebraniach, stowarzyszenia lub związków które łączą w jedną całość Chrystusa z Belialem”. Handlowe ustępstwa wobec Indii przypominają herezję synkretyzmu potępioną w dekrecie Lamentabili (pkt 58).
Abdykacja z misji cywilizacyjnej
Najcięższym zarzutem wobec UE jest rezygnacja z missio ad gentes. Zamiast domagać się wolności dla misjonarzy czy zaprzestania prześladowań chrześcijan (jak w Orissie w 2008 r.), Bruksela negocjuje niższe cła na kabrioletach i szampana. To spełnienie proroctwa Leona XIII o czasach, gdy „wiara gdzie indziej upadnie, nawet całkiem zgaśnie, a swoboda bezbożności zostanie rozszerzona” (Przepowiednia z 1884). Kiedy Europa eksportuje alkohol zamiast Ewangelii, wypełnia się słowo Apokalipsy: „Mam przeciw tobie to, że odstąpiłeś od twej pierwotnej miłości” (Ap 2,4).
W czasach, gdy „ohyda spustoszenia” (Mt 24,15) obejmuje nawet instytucje podające się za katolickie, jedyną odpowiedzią wiernych pozostaje nieustanna modlitwa: Adveniat regnum tuum! – Przyjdź Królestwo Twoje! Jak przypomina encyklika Quas Primas, prawdziwy pokój nastanie dopiero, gdy „królestwa tego świata staną się królestwem Pana i Pomazańca Jego”.
Za artykułem:
UE i Indie zakończyły negocjacje umowy o wolnym handlu (gosc.pl)
Data artykułu: 27.01.2026
