Portal LifeSiteNews (28 stycznia 2026) relacjonuje przebieg 22. dorocznego „Marszu dla Życia” w San Francisco, z udziałem „arcybiskupa” Salvatore Cordileone i przedstawicieli sekt protestanckich. Wydarzenie, podszywające się pod katolicką obronę życia, stanowi w istocie przykład synkretyzmu religijnego i redukcji nadprzyrodzonej misji Kościoła do poziomu świeckiego aktywizmu.
Naturalistyczna parodia katolickiej walki
Opisywane zgromadzenie, pomimo pozorów pobożności, jawnie ignoruje fundamentalną zasadę doktryny katolickiej: Extra Ecclesiam nulla salus (Poza Kościołem nie ma zbawienia). Udział prawosławnego „biskupa” Wasyla i pastorów protestanckich w „nabożeństwie ekumenicznym” to jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku, który zabrania katolikom uczestnictwa w kultach heretyckich. Jak stwierdza Pius XI w Mortalium animos: „Jedno tylko jest królestwo Boże, jeden Kościół, który ma czterema znamionami: że jest jeden, święty, katolicki i apostolski».
„Our response is not to return the shouting and screaming and cursing and insulting in kind, but to respond with patience, kindness, and real charity towards those who are clearly wounded deep in their soul” – „abp” Cordileone
Wypowiedź ta demaskuje naturalistyczną mentalność posoborowych struktur. Brak jakiegokolwiek wezwania do nawrócenia, do porzucenia grzechu śmiertelnego aborcji, zastąpiono psychologizującym gadaniem o „ranach duszy”. Tymczasem św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice naucza: „Pierwszym obowiązkiem chrześcijanina wobec błądzących jest stanowcze napomnienie, by porzucili drogę zatracenia».
Protestanckie objawienia zamiast katolickiej doktryny
Szokujące jest dopuszczenie do głosu Glendie Loranger, samozwańczej „pastorki” z sekty Foursquare International, która opowiada o rzekomym widzeniu „Jezusa” ukazującego jej rzekomo zamordowane dzieci:
„I later had a vision of Jesus holding a baby boy whom He said she would meet in heaven someday”
Katechizm Rzymski Piusa X kategorycznie ostrzega: „Objawienia prywatne, nawet uznane przez Kościół, nie należą do depozytu wiary i nie mogą być głoszone jako obowiązujące». Tym bardziej nie do przyjęcia jest promowanie protestanckich „doświadczeń duchowych” w miejsce katolickiej nauki o odpustach i czyśćcu.
Zdrada społecznego panowania Chrystusa Króla
Całe wydarzenie przemilcza kluczowy aspekt walki z aborcją: konieczność uznania publicznego panowania Chrystusa Króla nad narodami. Pius XI w encyklice Quas primas stanowczo naucza:
„Nie przez co innego szczęśliwe państwo… gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”.
Tymczasem przemówienie Clenarda Childressa Jr. sprowadza sprawę do poziomu „kontynuacji ruchu praw obywatelskich”, całkowicie pomijając obowiązek podporządkowania prawodawstwa cywilnego prawu Bożemu. To czysty naturalizm potępiony przez św. Piusa X w Lamentabili sane (propozycja 58).
Struktury nieważne, sakramenty nieważne
Udział „abp” Cordileone w „Mszy” jest szczególnie skandaliczny. Jak wykazuje bulla Cum ex apostolatus officio Pawła IV, „promocja lub wyniesienie, nawet jeśli były niekwestionowane i za jednomyślną zgodą wszystkich Kardynałów, będą nieważne, nieobowiązujące i bezwartościowe» jeśli dotyczy heretyków. Tymczasem posoborowi „biskupi” publicznie współpracują z heretykami, co zgodnie z kanonem 188 §4 KPK 1917 powoduje automatyczne utratę urzędu.
Co więcej, sama „msza” sprawowana według nowego rytu Paula VI nie może być uznana za ważną Ofiarę Eucharystyczną, jak nauczał kard. Alfredo Ottaviani w Krytycznym Studium Nowego Porządku Mszy: „Nowy ryt wyraża heretycką koncepcję ofiary jako zwykłej uczty».
Wnioski: humanitaryzm zastępuje nadprzyrodzoność
Opisywany marsz to klasyczny przykład posoborowej strategii: zastąpienie katolickiej walki o Królestwo Boże świeckim aktywizmem humanitarnym. Zamiast żądać podporządkowania państwa Chrystusowi Królowi, proponuje się „dialog” i „miłosierdzie” bez nawrócenia. Zamiast exkluzywizmu katolickiego – ekumeniczny zgiełk. Zamiast Mszy Trydenckiej – protestanckie świadectwa.
Prawdziwy katolik nie może uczestniczyć w tym przedsięwzięciu, które – jak ostrzega św. Pius X w Pascendi – jest „syntezą wszystkich herezji» modernistycznej rewolucji. Jedyną drogą jest powrót do niezmiennej Tradycji, odrzucenie posoborowych struktur i codzienna modlitwa o triumf Niepokalanego Serca Marji nad światem.
Za artykułem:
Tens of thousands stand for the unborn at Walk for Life West Coast in San Francisco (lifesitenews.com)
Data artykułu: 28.01.2026
