Kanadyjski urzędnik wygrywa walkę o wolność sumienia w czasach sanitarnego totalitaryzmu
Portal LifeSiteNews (28 stycznia 2026) relacjonuje sprawę Mathieu Lemaya, piętnastoletniego pracownika kanadyjskiego Departamentu Bezpieczeństwa Publicznego, który wygrał batalię sądową po zawieszeniu za odmowę przyjęcia eksperymentalnej „szczepionki” COVID-19. Christopher Rootham z Public Sector Labour Relations and Employment Board przyznał Lemay’owi 5 000 dolarów odszkodowania za „utratę godności” oraz zaległe wynagrodzenie.
„Przyjęcie szczepionki stoi w sprzeczności z moją wiarą w wyższość Boga nad człowiekiem” – argumentował Lemay, dodając: „Nie mogę stosować medycyny, w tym przypadku szczepionki, gdy nie jest to absolutnie konieczne do podtrzymania życia, ponieważ wykazuje to brak wiary w moc Boga do uzdrawiania”.
Naturalistyczna tyrania państwa versus prawo naturalne
Sprawa ujawnia fundamentalny konflikt między lex naturalis (prawem naturalnym) a świeckim despotyzmem. Jak słusznie zauważył św. Tomasz z Akwinu w Summa Theologica (I-II, q. 96, a. 4): „Ludzkie prawo ma moc wiążącą tylko o tyle, o ile jest zgodne z prawem naturalnym”. Wbrew tej zasadzie reżim Justina Trudeau wprowadził w 2021 roku bezprecedensowe mandaty sanitarne, zmuszając federalnych pracowników do wyboru między eksperymentalną ingerencją w ciało – często powiązaną z komórkami pochodzącymi z abortowanych dzieci – a utratą środków do życia.
Z danych kanadyjskiego Skarbu Państwa wynika, że jedynie 540 z 2 042 wniosków o zwolnienie religijne uzyskało aprobatę. 94% odmów stanowi jawne pogwałcenie wolności sumienia gwarantowanej nie tylko przez konstytucje państwowe, ale przede wszystkim przez Dekalog i prawo Boże.
Wiara jako fundament działania versus świecki redukcjonizm
Lemay podkreślił, że jego „zaangażowanie” w służbę publiczną stanowiło „ważną” część życia, lecz pracodawca „wypaczył naturę zatrudnienia, sprowadzając ją do ślepego posłuszeństwa polityce naruszającej przekonania”. W tych słowach pobrzmiewa echo encykliki Quas Primas Piusa XI, która stanowczo przypomina: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] czy to jednostki, czy rodziny, czy państwa, gdyż ludzie w społeczeństwa zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”.
Trybunał uznał, że umieszczenie skarżącego na zwolnieniu bezpłatnym „kolidowało z wolnością religijną w sposób więcej niż trywialny”. To stwierdzenie jednak nie sięga sedna problemu: żadna ludzka instancja nie ma prawa zawieszać nienaruszalnych praw nadanych przez Boga, o czym dobitnie mówi Bulla Piusa IX Quanta cura: „Wolność sumienia i kultu jest prawem właściwym każdemu człowiekowi, które powinno być proklamowane i zabezpieczone w każdym dobrze zorganizowanym społeczeństwie”.
Sanitarny totalitaryzm jako owoc apostazji
Opisana sytuacja nie jest odosobniona – Labour Board szacuje „ponad 350 podobnych przypadków”. Epidemia prześladowań niezgadzających się z narzuconą narracją sanitarną stanowi logiczną konsekwencję apostasia a fide (odstępstwa od wiary) dokonanego przez współczesne państwa. Jak ostrzegał Pius XI w Divini Redemptoris: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”.
Warto zauważyć, że portal LifeSiteNews – choć słusznie relacjonuje te nadużycia – pomija kluczowy kontekst teologiczny. Brakuje analizy moralnej dopuszczalności szczepionek opracowanych z użyciem linii komórkowych pochodzących z aborcji, co stanowiłoby zasadniczy argument w świetle nauczania Kościoła o cooperatio in malum (współudziale w złu).
Urzędowa ateizacja versus heroiczność wiary
Postawa Lemaya zasługuje na uznanie jako przejaw fortitudo in fide (męstwa w wierze) w czasach powszechnej apostazji. Jego argumentacja – choć nie w pełni teologicznie precyzyjna – opiera się na fundamentalnej zasadzie: „Bogu należy się posłuszeństwo bardziej niż ludziom” (Dz 5,29). Ta zasada legła u podstaw męczeństwa tysięcy świętych, od św. Tomasza Morusa po bł. Karla Leisnera.
Niestety, współczesne „struktury kościelne” zdradziły tę spuściznę. Jak zauważył kard. Alfredo Ottaviani w Doktrynie Katolickiej o państwie: „Kościół nie może tolerować, aby państwo stało się narzędziem ateizacji społeczeństwa”. Tymczasem w czasie tzw. pandemii większość „biskupów” nie tylko nie broniła wiernych, ale wręcz współuczestniczyła w promowaniu niedopuszczalnych moralnie praktyk.
Decyzja kanadyjskiego trybunału, choć słuszna w wymiarze doczesnym, nie zmienia faktu, że walka o wolność sumienia w zlaicyzowanym świecie przypomina gaszenie pożaru kroplą wody. Jak prorokował św. Pius X w encyklice Pascendi dominici gregis: „Moderniści dążą do całkowitego zniszczenia nie tylko religii katolickiej, ale wszelkiej religii”.
W świetle niezmiennego nauczania Kościoła, każdy katolik winien pamiętać słowa Chrystusa: „Nie bójcie się tych, którzy zabijają ciało, lecz duszy zabić nie mogą” (Mt 10,28). Sprawa Lemaya stanowi jedynie epizod w trwającej od wieków batalii między Królestwem Bożym a królestwem tego świata.
Za artykułem:
Canadian gov’t employee granted back pay, extra $5,000 after challenging COVID suspension (lifesitenews.com)
Data artykułu: 28.01.2026
