Portal Gość Niedzielny (28 stycznia 2026) informuje o czterech inicjatywach wielkopostnych funkcjonujących pod wspólnym szyldem „Wielkopostnej Czwórki”. W skład przedsięwzięć wchodzą: Jałmużna Wielkopostna Caritas Polska, Misjonarz na Post, Ekstremalna Droga Krzyżowa oraz Zdrapka Wielkopostna. Według relacji, inicjatywy mają „uzupełniać” trzy filary Wielkiego Postu – modlitwę, post i jałmużnę – wpisując się jednocześnie w program „Uczniowie-Misjonarze”, który rzekomo kontynuuje „procesy synodalne”. Ks. Leszek Gęsiak SJ, rzecznik Konferencji Episkopatu Polski, stwierdził, że „każdy uczeń Chrystusa jest jednocześnie misjonarzem”, podkreślając „odpowiedzialność za Kościół, którym jesteśmy żywą częścią”.
Humanitarna Substytucja Nadprzyrodzonego Celu
Jałmużna Wielkopostna Caritas Polska w swojej 20. edycji koncentruje się na pomocy seniorom pod hasłem „Dar juniora dla seniora”. Magdalena Masiak z Caritas Polska podkreśla współpracę z Diakonią Kościoła Ewangelicko-Augsburskiego oraz Eleos Kościoła Prawosławnego. Ten jawny ekumenizm stanowi jawne pogwałcenie nauczania Piusa XI w encyklice Mortalium Animos: „Kościół katolicki zawsze uważał i uważa, że nie wolno brać udziału w zgromadzeniach niekatolickich” (AAS 20, 1928). Zebrane środki mają służyć wyłącznie doczesnym celom – dożywianiu i pomocy materialnej, całkowicie pomijając wymiar duchowy jałmużny jako zadośćuczynienia za grzechy i uczynku miłosierdzia względem duszy.
Duchowa Adopcja w Służbie Modernistycznej Ewangelizacji
Inicjatywa Misjonarz na Post, polegająca na losowaniu „misjonarza” i modlitwie za niego, jawi się jako szczególnie niebezpieczna. Michał Jóźwiak, koordynator akcji, wskazuje, że chodzi o modlitwę za „ok. 1600 polskich misjonarzy pracujących w niemal stu krajach świata”. Problem polega na tym, że współcześni „misjonarze” często głoszą zniekształconą wersję wiary, zgodnie z duchem soborowej deklaracji Nostra Aetate. Jak stwierdzał papież Pius XII w encyklice Evangelii Praecones: „Głównym zadaniem misji nie jest szerzenie ziemskiej cywilizacji ani realizowanie politycznych czy gospodarczych planów, lecz niesienie światła wiary i łaski” (AAS 43, 1951). Tymczasem współczesne „misje” częściej przypominają działalność charytatywno-społeczną niż głoszenie jedynej prawdziwej wiary.
Ekstremalna Droga Krzyżowa: Sportowa Parodia Nabożeństwa
Ks. Łukasz Romańczuk, dyrektor ds. mediów Ekstremalnej Drogi Krzyżowej, przedstawia wydarzenie jako „podróż w głąb siebie”, która ma prowadzić do „najważniejszego spotkania, czyli spotkania z Panem Bogiem”. Tymczasem klasyczne nabożeństwo Drogi Krzyżowej stanowi medytację nad Męką Chrystusa w kontekście zadośćuczynienia za grzechy, a nie psychologiczną „podróż samopoznania”. Nadanie wydarzeniu charakteru „ekstremalnego” sprowadza duchowe ćwiczenie do poziomu wyczynu sportowego, co stanowi przejaw typowo współczesnego zamiłowania do spektakularnych form zastępujących istotę pobożności. Św. Pius X w Motu Proprio Sacra Tridentina Synodus ostrzegał: „Pobożność musi być przede wszystkim wewnętrzna, polegająca na ciągłym zwracaniu umysłu do Boga i tkliwej miłości”.
Zdrapka Wielkopostna: Sakramentalna Parodia w Służbie Relatywizmu
Najbardziej odrażającym elementem „Wielkopostnej Czwórki” jest Zdrapka Wielkopostna, która w tegorocznej edycji przedstawia jako wzorce do naśladowania „czterech papieży: Jana Pawła II, Benedykta XVI, Franciszka i Leona XIV”. Umieszczenie w tym gronie antypapieży (Bergoglio i Prevost) oraz modernistycznych przywódców sekty posoborowej (Wojtyły i Ratzingera) stanowi jawną prowokację wobec katolickiej doktryny. Jak uczy papież Pius IX w Syllabusie błędów: „Protestantyzm jest tylko inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej” – co w pełni stosuje się do posoborowej pseudoreformy (Syllabus, pkt 18). Św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici Gregis demaskuje takich „reformatorów”: „Moderniści usiłują wmówić, że wierzą w Boga, podczas gdy w rzeczywistości są ateistami”.
Synodalna Degrengolada Zamiast Prawdziwego Nawrócenia
Wszystkie opisane inicjatywy łączy całkowite pominięcie nadprzyrodzonego celu Wielkiego Postu – zadośćuczynienia za grzechy i przygotowania do godnego przeżycia Tajemnicy Paschalnej. Brak jakiegokolwiek wezwania do pokuty, postu, spowiedzi i zadośćuczynienia stanowi zdradę ducha katolickiej ascezy. Jan Chryzostom w Homiliach o pokucie nauczał: „Post jest lekarstwem na grzech, tarczą przeciwko diabłu, szkołą cnót”. Tymczasem „Wielkopostna Czwórka” oferuje jedynie powierzchowne działania, kompletnie ignorując konieczność walki z grzechem i zadośćuczynienia Sprawiedliwości Bożej.
Rzekome „wpisanie się” w program „Uczniowie-Misjonarze” odsłania kolejną warstwę apostazji – zastąpienie katolickiego rozumienia misji jako głoszenia prawdziwej wiary poganom, modernistyczną koncepcją „świadectwa życia” i „dialogu”. Papież Pius XI w encyklice Quas Primas jednoznacznie stwierdza: „Pokój Chrystusowy może zapanować tylko w Królestwie Chrystusowym”, co pozostaje w jaskrawej sprzeczności z ekumenicznymi i synodalnymi założeniami prezentowanych inicjatyw.
Teologiczne Bankructwo w Służbie Antykościoła
Organizatorzy podkreślają, że ich działania nie zastępują „tradycyjnych form przeżywania Wielkiego Postu”, ale faktycznie stanowią ich wypaczenie. Brak w nich wezwania do uczestnictwa w prawdziwej Ofierze Mszy Świętej, do spowiedzi u ważnie wyświęconego kapłana, do praktykowania postu i umartwienia. Zamiast tego oferuje się pseudoduchowość opartą na emocjach, ekumenicznej współpracy i subiektywnych „doświadczeniach”. Jak ostrzegał papież Leon XIII w encyklice Testem Benevolentiae: „Błąd polega na tym, że pobożność ma być kształtowana bardziej według potrzeb człowieka niż Boga”.
Ostatecznie „Wielkopostna Czwórka” okazuje się narzędziem dalszej destrukcji resztek katolickiej tożsamości w Polsce. Zamiast prowadzić dusze do Chrystusa Króla poprzez pokutę i zadośćuczynienie, wtłacza je w modernistyczny schemat „religii humanitarnej”, całkowicie oderwanej od nadprzyrodzonego porządku łaski. W obliczu tak jawnej apostazji jedyną właściwą odpowiedzią wiernych pozostałych przy prawdziwej wierze jest odrzucenie tych antychrześcijańskich inicjatyw i powrót do praktyk zatwierdzonych przez niezmienne Magisterium Kościoła.
Za artykułem:
Cztery ogólnopolskie inicjatywy na Wielki Post (gosc.pl)
Data artykułu: 28.01.2026
