Portal eKAI (29 stycznia 2026) relacjonuje wizytę delegacji ukraińskich kobiet z organizacji „Międzynarodowy Ruch Kobiet Za wartości rodzinne” u antypapieża Leona XIV. Uczestniczki audiencji w Auli Pawła VI wyraziły wdzięczność za „modlitwy, solidarność i wsparcie”, podkreślając rolę „wartości chrześcijańskich” w kontekście wojny. Przedstawicielki ruchu wręczyły uzurpatorowi pamiątki religijne, w tym faksymile modlitewnika św. Włodzimierza i tradycyjny haftowany ręcznik.
Kryptomodernistyczna operacja w watykańskich murach
Opisywane wydarzenie stanowi klasyczny przykład posoborowej mistyfikacji. Pod płaszczykiem troski o rodzinę i dzieci kryje się bowiem całkowita negacja nadprzyrodzonego celu Kościoła. Jak trafnie naucza Pius XI w encyklice Quas primas: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Tymczasem cała narracja skupia się na naturalistycznym humanitaryzmie, kompletnie pomijając konieczność nawrócenia Ukrainy na jedyną prawdziwą wiarę katolicką.
„Nie ma nic silniejszego niż miłość rodzicielska. Najważniejsze to wyrażać ją dzieciom, okazywać im. Miłość to przytulanie, wsparcie i rozmowa” – podkreśliła Natalia Fedorczuk, liderka Międzynarodowego Ruchu Kobiet „Za wartości rodzinne”.
Ta sentymentalna deklaracja, podszyta psychologizmem, jest wymownym świadectwem teologicznej zgnilizny środowisk podszywających się pod katolicyzm. Prawdziwa miłość rodzicielska – jak naucza św. Paweł – polega przede wszystkim na „wychowywaniu ich w karności i napominaniu Pańskim” (Ef 6,4). Tymczasem tu mamy do czynienia z redukcją chrześcijaństwa do terapii grupowej, gdzie Bóg jest jedynie abstrakcyjnym „źródłem miłości”, a nie Sędzią sprawiedliwym żądającym pokuty i nawrócenia.
Ekumeniczna zdrada w służbie geopolityki
Szczególnie oburzający jest fragment deklaracji: „Niezależnie od religii, nawet ci, którzy nie wierzą w Boga” czują się wsparci przez słowa uzurpatora. To jawna herezja potępiona w Syllabusie Piusa IX, który w punkcie 17 stanowczo odrzuca możliwość zbawienia poza Kościołem. Jakże daleko temu od nauczania św. Cypriana: „Nie może mieć Boga za Ojca, kto nie ma Kościoła za Matkę”!
Organizacja deklarująca obronę „chrześcijańskiej wizji rodziny” w rzeczywistości promuje ekumeniczną herezję. Wspólne modlitwy z heretykami i schizmatykami, przy pełnej aprobacie watykańskiej sekty, stanowią zdradę nakazu Chrystusa: „Idąc na cały świat, głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15). Brak jakiegokolwiek wezwania do porzucenia błędów prawosławia czy protestantyzmu demaskuje prawdziwe oblicze tego przedsięwzięcia – jest to propaganda nowego światowego ładu, a nie ewangelizacja.
Antykatolicka rewolucja w przebraniu tradycji
Wręczenie uzurpatorowi repliki modlitewnika św. Włodzimierza to akt szczególnej perfidii. Święty władca Rusi przyjął chrzest z rąk prawowitych pasterzy Kościoła katolickiego przed schizmą wschodnią. Tymczasem współczesna sekta posoborowa, poprzez gesty takie jak całowanie nóg patriarchów moskiewskich, aktywnie wspiera odszczepieńców. Jakże wymowne, że żadna z uczestniczek nie zażądała powrotu Ukrainy do jedności ze Stolicą Piotrową!
Deklarowana obrona życia nienarodzonych pozostaje pustym frazesem, gdyż cała struktura pseudokościoła toleruje i promuje aborcję poprzez milczenie. Prawdziwi katolicy pamiętają słowa Piusa XI: „Małżeństwo zaś z woli Bożej ustanowione nie może być poddane władzy ludzi, nawet samych małżonków” (Casti connubii). Tymczasem „ruch rodzinny” aprobowany przez uzurpatorów ogranicza się do psychologicznego bełkotu o „traumie wojennej”, całkowicie pomijając kwestię grzechu, sakramentu małżeństwa i łaski uświęcającej.
Kulturowe bałwochwalstwo zamiast ewangelizacji
Przekazanie ręcznika „Eneida” jako daru dla antypapieża stanowi symboliczne dopełnienie apostazji. Dzieło Wergiliusza, pogańskiego poety czczącego rzymskie bóstwa, zostaje podniesione do rangi „wartości chrześcijańskiej”. To nie przypadek – cała posoborowa narracja o „duchowych korzeniach Europy” celowo zaciera różnicę między preparatio evangelica a bałwochwalstwem. Jak ostrzegał św. Jan Apostoł: „Strzeżcie się bożków” (1 J 5,21).
Ostatecznym potwierdzeniem antykatolickiego charakteru całego przedsięwzięcia jest udział „o. Tymoteusza Kocura OSBM” – duchownego bez ważnych święceń, działającego w strukturze całkowicie oderwanej od sukcesji apostolskiej. To kolejne świadectwo głębokiego kryzysu, w którym funkcjonariusze sekty watykańskiej udają pasterzy, podczas gdy w rzeczywistości są wilkami w owczej skórze (Mt 7,15).
W obliczu tej ohydy spustoszenia, jedyną właściwą postawą pozostaje wierność niezmiennej nauce Kościoła i odrzucenie wszelkich form współpracy z antykościelną sektą. Jak nauczał św. Paweł: „A jeśliby wam kto głosił ewangelię odmienną od tej, którą otrzymaliście – niech będzie przeklęty!” (Ga 1,9). Prawdziwa troska o rodziny ukraińskie wymaga przede wszystkim głoszenia całej prawdy katolickiej bez kompromisów i przypodobania się światu.
Za artykułem:
29 stycznia 2026 | 13:31Ukraińskie kobiety na spotkaniu z Leonem XIV: chronić przyszłość naszych dzieci (ekai.pl)
Data artykułu: 29.01.2026
