Portal Vatican News (29 stycznia 2026) relacjonuje drastyczny wzrost liczby eutanazji w Australii, gdzie od 2019 roku w ten sposób zamordowano ponad 7200 osób, z czego 3329 przypadków przypada na okres od połowy 2024 do połowy 2025 roku. „The Australian” wskazuje Queensland (2110 ofiar) i Nową Południową Walię (1426 ofiar) jako regiony o najwyższej liczbie zbrodni eutanazyjnych, dokonywanych głównie na osobach w wieku 70-79 lat pod pretekstem nowotworów i chorób neurologicznych. Struktury posoborowe określane mianem „archidiecezji Sydney” ograniczają się do wyrażenia „zaniepokojenia”, pomijając całkowicie dogmatyczny zakaz zabijania niewinnych wynikający z V przykazania Dekalogu.
Naturalistyczna redukcja człowieka do przedmiotu
Statystyki przedstawione w artykule ujawniają logikę kultury śmierci, gdzie życie ludzkie mierzy się parametrami użytkowości i kosztów opieki. Stwierdzenie, iż „dwie trzecie przypadków wspomaganego samobójstwa w Nowej Południowej Walii dotyczy obszarów o ograniczonym dostępie do opieki paliatywnej” demaskuje prawdziwy cel eutanazji: eliminację „nieopłacalnych” jednostek. Jak nauczał Pius XII w przemówieniu do lekarzy z 24 lutego 1957: „Życie ludzkie, nawet najbardziej słabe i cierpiące, pozostaje zawsze życiem samego Boga. Nikt nie może rościć sobie prawa do jego niszczenia” (Allocutio ad Internationalem Unionem „Catholicam Medicorum”).
„Jeśli eutanazja dotyczy wyboru, jak twierdzą jej zwolennicy, to należy skupić się na tym, czy pacjenci w regionach mają dostęp do wysokiej jakości leczenia i opieki paliatywnej” – podkreśla rzeczniczka archidiecezji Sydney.
Powyzsze zdanie ujawnia teologiczne bankructwo posoborowych struktur. Zamiast potępić eutanazję jako gravissimum crimen (najcięższą zbrodnię), skupiają się one na dyskusji o „dostępności usług”, redukując człowieka do poziomu konsumenta usług medycznych. Tymczasem encyklika Casti Connubii Piusa XI jednoznacznie stwierdza: „Życie niewinnych jest nietykalne, a zabójstwo tego, kto nie zawinił, jest zawsze zbrodnią przeciwko prawu naturalnemu i wobec Boga samego” (AAS 22/1930).
Milczenie o nadprzyrodzonej wartości cierpienia
Artykuł pomija kluczowy aspekt katolickiej doktryny: zbawczego wymiaru cierpienia zjednoczonego z Ofiarą Kalwarii. Jak przypominał św. Paweł: „Teraz raduję się w cierpieniach za was i ze swej strony dopełniam niedostatki udręk Chrystusa w ciele moim dla dobra Jego Ciała, którym jest Kościół” (Kol 1, 24 Wlg). Współczesna „kultura odrzucenia” – której eutanazja jest logicznym finałem – odrzuca nie tylko życie, lecz także możliwość złożenia cierpienia w intencji nawrócenia dusz. Jak zauważył św. Pius X w encyklice Editae saepe: „Bóg dopuszcza cierpienia jako probierz wierności i narzędzie uświęcenia”.
Fałszywa litość jako narzędzie Antychrysta
Wzrost liczby eutanazji w Australii stanowi realizację planów masonerii opisanych w encyklice Humanum Genus Leona XIII: „Szukają zniszczenia wszelkiej pobożności wobec Boga, a w zamian wprowadzają humanitarną litość wobec ludzi” (1884). „Pomoc w samobójstwie” to eufemizm mający ukryć mord dokonywany przez personel medyczny, który zamiast leczyć – zabija. Już w 1957 roku Pius XII ostrzegał: „Lekarz nie jest panem życia, lecz sługą Bożych praw” (Allocutio ad Internationalem Unionem „Catholicam Medicorum”).
Rzekome „wsparcie” posoborowych struktur dla opieki paliatywnej jest nicością wobec ich milczenia na temat konieczności publicznego panowania Chrystusa Króla. Jak nauczał Pius XI w Quas Primas: „Pokój Chrystusowy może zapanować tylko wówczas, gdy jednostki i państwa uznają panowanie Zbawiciela”. Dopóki prawa narodów nie będą podporządkowane prawu Bożemu, każde „ograniczenie” eutanazji pozostanie iluzją.
Zatrute owoce posoborowej apostazji
Sytuacja w Australii stanowi logiczną konsekwencję odrzucenia katolickiego państwa przez modernizm. Gdy w 1973 roku Wiktoria jako pierwszy stan zalegalizowała rozwody, a w 2017 roku „małżeństwa” homoseksualne, otwarto furtkę dla kolejnych antychrześcijańskich praw. Eutanazja jest ostatnim aktem tej rewolucji, która odrzuca Boga jako Pana życia i śmierci. Jak prorokował św. Pius X w encyklice Pascendi Dominici Gregis: „Modernizm prowadzi do zniszczenia wszelkiego porządku nadprzyrodzonego”.
W obliczu tej hekatomby jedynym ratunkiem pozostaje powrót do regnum Christi – królestwa Chrystusa, gdzie prawo Boże stanowi fundament porządku społecznego. Dopóki Australijczycy nie uznają publicznie panowania Chrystusa Króla, ich parlament będzie produkował kolejne prawa sprzeczne z wiecznym porządkiem.
Za artykułem:
Australia: tragiczne żniwo eutanazji (vaticannews.va)
Data artykułu: 29.01.2026
