Portal Gość Niedzielny (29 stycznia 2026) donosi o rzekomo masowym ruchu „nawróceń” wśród studentów Kansas State University. Według relacji, 110 osób przygotowuje się do „chrztu” w posoborowym ośrodku duszpasterstwa akademickiego św. Izydora. Choć liczby mogą robić wrażenie, brakuje jakiegokolwiek odniesienia do doktrynalnej integralności tego procesu.
Katechumenat czy indoktrynacja?
Ridge Pinkstin, dyrektor programu „katechumenatu”, przyznaje: „Wielu studentów odkrywa, że wzorce, które miały nadać sens ich życiu […] nie spełniły swoich obietnic”. To zdanie demaskuje naturalistyczne podstawy całej inicjatywy. Wiara katolicka redukowana jest do psychologicznego placebo, podczas gdy jej istotą jest uznanie władzy Chrystusa Króla i konieczność życia w stanie łaski uświęcającej (Pius XI, Quas Primas).
Liturgiczna pułapka
Artykuł wspomina o „zainteresowaniu liturgią sprawowaną w sposób uroczysty, tradycyjny”. W kontekście posoborowym oznacza to najczęściej estetyzujące przedstawienia Novus Ordo, pozbawione teologii Ofiary Przebłagalnej. Pius XII w Mediator Dei ostrzegał: „Ktokolwiek zmienia liturgię według swej woli, ten zdradza wiarę”. Brak informacji, czy „katechumeni” poznają dogmat o transsubstancjacji czy obowiązku uczestnictwa w jedynie ważnej Mszy św.
Ekumeniczna mistyfikacja
Wśród kandydatów mają być konwertyci z protestantyzmu i islamu. Czy naucza się ich, że poza Kościołem katolickim nie ma zbawienia (Sobór Florencki, Cantate Domino)? Czy wyznają, że Mahomet był fałszywym prorokiem, a protestanckie „wspólnoty” pozbawione są ważnych sakramentów? Milczenie w tej kwestii jest wymowne.
Duch czasu zamiast Ducha Świętego
Portal cytuje „eksperta”: „Zjawisko to coraz częściej zauważają również media świeckie, wskazując na wyraźną zmianę religijnego krajobrazu”. To właśnie jest sedno problemu! Prawdziwe nawrócenie budzi nienawiść świata (J 15,19), a nie jego aplauz. Gdy „New York Times” chwali inicjatywy „katolickie”, można być pewnym, że głoszą one antychrześcijańskie wartości.
Teologiczna ruina
Cała relacja utrzymana jest w duchu soborowej Gaudium et Spes, gdzie Kościół ma „iść z duchem czasu”. Tymczasem św. Pius X w Pascendi potępił modernistyczne pojmowanie wiary jako „doświadczenia religijnego”. Chrzest bez odrzucenia błędów i wynagrodzenia za grzechy to jedynie pusta ceremonia. Jak głosił Pius XII: „Nawet chrzest nie odpuszcza grzechów, jeśli brakuje odpowiedniej dyspozycji” (Mystici Corporis).
Gdzie są owoce?
Prawdziwe nawrócenie rozpoznaje się po nienawiści do grzechu, praktyce pokuty i miłości do Krzyża. Tymczasem artykuł nie wspomina o:
– Spowiedzi świętej
– Wynagrodzeniu Najświętszemu Sercu
– Kulcie Chrystusa Króla
– Odrzuceniu Vaticanum II
„Rekordowa” liczba kandydatów do „chrztu” w Kansas to kolejny przejaw posoborowego iluzjonizmu, gdzie ilość zastępuje jakość, a sentire cum ecclesia oznacza dostosowanie do świata. Jak ostrzegał św. Grzegorz Wielki: „Nie wystarczy opuścić zło; trzeba czynić do”. A dobro w neokościele to dziś jedynie pusta estetyka i emocjonalne uniesienia.
Za artykułem:
USA: ponad 100 studentów jednego uniwersytetu przygotowuje się do chrztu (gosc.pl)
Data artykułu: 29.01.2026
