Portal Opoka relacjonuje odrzucenie przez francuski Senat projektu ustawy o „czynnej pomocy w umieraniu”, przyjętego wcześniej przez Zgromadzenie Narodowe. Cytowani „biskupi” mieli wyrazić zadowolenie, podkreślając jednocześnie potrzebę rozwoju opieki paliatywnej. Wskazali, że „zadanie komuś śmierci nigdy nie będzie ludzką, braterską i godną odpowiedzią na cierpienie”. Projekt wróci jednak do Zgromadzenia Narodowego 16 lutego, gdzie prawdopodobnie zostanie przywrócony w pierwotnej formie.
Faktograficzna iluzja „obrony życia”
Choć formalna decyzja Senatu stanowi chwilową przeszkodę dla legalizacji eutanazji, samo dopuszczenie takiej debaty w przestrzeni publicznej jest dramatycznym symptomem apostazji współczesnych społeczeństw. Jak przypominał Pius XII w przemówieniu z 24 lutego 1957 r.: „Życie ludzkie jest przez cały czas swego trwania poddane wyłącznej woli Boga”. Tymczasem francuscy ustawodawcy, zamiast jednoznacznie potępić zbrodnię eutanazji, prowadzą gry parlamentarne, traktując świętość życia jako przedmiot przetargu politycznego.
„Za projektem było 122 senatorów, a przeciwko niemu opowiedziało się 181”
Już sama liczba 122 głosów za śmiercionośnym projektem obnaża głębokość kryzysu moralnego elit Francji. W państwie, które oficjalnie nazywa się „pierworodną córą Kościoła”, niemal połowa senatorów otwarcie popiera kulturę śmierci inspirowaną masonerią.
Semantyczna zdrada: język jako narzędzie relatywizacji
Użycie przez portal Opoka oraz francuskich polityków określenia „czynna pomoc w umieraniu” zamiast jasnego terminu „eutanazja” stanowi klasyczny przykład językowego modernizmu. Jak przestrzegał św. Pius X w encyklice Pascendi dominici gregis, relatywizacja pojęć to ulubiona broń modernistów przeciwko niezmiennej doktrynie. Tymczasem:
- „Pomoc w umieraniu” sugeruje działanie charytatywne, podczas gdy w rzeczywistości chodzi o bezpośrednie zabójstwo
- „Prawo do śmierci” jest bluźnierczą parodią prawa do życia nadanego przez Stwórcę
Nawet tzw. biskupi, choć formalnie sprzeciwiają się projektowi, używają wyłącznie argumentów humanitarnych, całkowicie pomijając nadprzyrodzony wymiar cierpienia i konieczność wynagrodzenia za grzechy.
Teologiczne bankructwo neo-kościoła
Komunikat Konferencji „Biskupów” Francji zawiera dwa śmiertelne błędy doktrynalne:
- Redukcję świętości życia do kwestii „godności” rozumianej w sposób czysto naturalistyczny
- Milczenie na temat ex opere operato łaski sakramentów dla umierających
Gdzie jest przypomnienie słów Chrystusa: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie; i kto nie zbiera ze Mną, rozprasza” (Mt 12,30 Wlg)? Prawdziwy Kościół zawsze nauczał, że cierpienie zjednoczone z Męką Pańską ma wartość zbawczą – zarówno dla osoby cierpiącej, jak i dla całego Mistycznego Ciała. Tymczasem współcześni „pasterze” głoszą jedynie wygodną „etykę troski”, całkowicie pomijając obowiązek pokuty i wynagrodzenia.
Jak trafnie diagnozował Pius XI w encyklice Quas Primas: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Legalizacja eutanazji jest bezpośrednim owocem odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla.
Symptomatyczne milczenie o prawdziwym lekarstwie
Cała debata wokół „prawa do śmierci” stanowi jedynie kolejny przejaw systemowego kryzysu apostazji zapoczątkowanego przez rewolucję posoborową. Gdy w 1963 r. Jan XXIII otworzył okna Kościoła na świat, wpuścił do niego wszystkie trujące ideologie nowoczesności:
- Kult wolności religijnej (potępiony w Syllabusie błędów Piusa IX)
- Relatywizację prawdy (potępioną w dekrecie Lamentabili św. Piusa X)
- Demokratyzację autorytetu (znoszącą królewskie rządy Chrystusa)
W tej sytuacji rozwój opieki paliatywnej – choć sam w sobie słuszny – bez powrotu do publicznego uznania praw Chrystusa Króla będzie jedynie paliatywą dla umierającej cywilizacji. Jak ostrzegał św. Paweł: „Jeśli bowiem żyjemy, dla Pana żyjemy; jeśli umieramy, dla Pana umieramy” (Rz 14,8 Wlg). Śmierć nie jest „prawem człowieka”, ale momentem oddania rachunku przed Sędzią wiecznym.
Za artykułem:
Francuski Senat mówi „nie” eutanazji. Biskupi: śmierć nie jest odpowiedzią na cierpienie (opoka.org.pl)
Data artykułu: 30.01.2026
