Portal Opoka (30 stycznia 2026) przedstawia artykuł George’a Weigela gloryfikujący postać Jimmy’ego Laia – hongkońskiego przedsiębiorcy przetrzymywanego przez chińskie władze – jako rzekomego „świadka wiary”. Weigel stawia go wśród „współczesnych bohaterów wiary” obok bł. Omelyana Kovcha i kard. George’a Pella, twierdząc, że jego „świadectwo niezłomnej wiary nie pozostanie bezowocne”. Ta narracja stanowi klasyczny przykład modernistycznej redukcji wiary do subiektywnego doświadczenia, oderwanego od obiektywnych kryteriów doktryny katolickiej.
Modernistyczna deformacja pojęcia świadectwa
Weigel powołuje się na słowa uzurpatora Pawła VI z rzekomej „ewangelii Nuntiandi”: „Człowiek współczesny słucha bardziej chętnie świadków niż nauczycieli”. Jak trafnie zauważał św. Pius X w dekrecie Lamentabili, tego typu sformułowania służą „podważeniu obiektywnego charakteru prawd wiary” (Lamentabili, 22). W rzeczywistości autentyczne świadectwo zawsze zakłada nienaruszalność depozytu wiary, podczas gdy współczesne „świadectwa” często stają się usprawiedliwieniem dla relatywizmu.
„Zawsze jestem w obecności Boga właśnie dzięki tym modlitwom” – cytuje Weigel słowa Laia.
Ta emocjonalna deklaracja, pozbawiona odniesienia do konkretnych prawd wiary, przypomina bardziej protestanckie „doświadczenie religijne” niż katolickie rozumienie łaski. Kardynał Billot w De Virtutibus Infusis podkreślał: „Łaska uświęcająca działa ex opere operato, a nie przez subiektywne odczucia” (Q. 1, a. 1). Brak wzmianki o sakramentach czy komunii z Kościołem w rzekomym „nawróceniu” Laia jest symptomatyczny.
Polityczna instrumentalizacja wiary
Porównanie Laia do św. Tomasza Morusa stanowi teologiczne świętokradztwo. Morus oddał życie za nienaruszalność sukcesji apostolskiej i prymat Piotra, podczas gdy Lai – według dostępnych informacji – nie występuje w obronie żadnego z dogmatów katolickich. Jak nauczał papież Pius XI w Quas Primas: „Królestwo Chrystusa nie jest z tego świata” (QP 11), tymczasem narracja Weigela redukuje wiarę do narzędzia politycznego oporu.
W encyklice Mortalium Animos tenże papież przestrzegał: „Religia nie może być służebnicą polityki” (MA 10). Tymczasem artykuł na Opoce wpisuje się w geopolityczną narrację Zachodu przeciwko Chinom, wykorzystując przy tym religię jako oręż ideologiczny.
Fałszywa eklezjologia „świętych obcowania”
„Jimmy Lai nie jest teologiem, ale pisząc te słowa wykazał się głębokim zrozumieniem prawdy o «świętych obcowaniu»” – twierdzi Weigel.
To stwierdzenie demaskuje modernistyczne pomieszanie pojęć. Świętych obcowanie (communio sanctorum) jest prawdą wiary możliwą do przyjęcia wyłącznie w kontekście jedynego prawdziwego Kościoła. Jak przypomina Sobór Watykański I: „Poza Kościołem nie ma zbawienia” (Denz. 714). Brak jakiejkolwiek wzmianki o konieczności przynależności do Kościoła Katolickiego w wypowiedziach Laia świadczy, że mamy do czynienia z naturalistyczną namiastką wiary.
Św. Robert Bellarmin w De Ecclesia Militante precyzuje: „Nawet męczennicy nie mogą być zbawieni poza widzialnymi granicami Kościoła” (KS III, 6). Tymczasem Weigel przedstawia „świadectwo” człowieka, którego relacja z Kościołem Katolickim pozostaje całkowicie niejasna.
Symptom szerszej apostazji
Kult „świadków wiary” takich jak Lai jest przejawem głębszego kryzysu posoborowej struktury. Jak diagnozował papież św. Pius X w encyklice Pascendi: „Moderniści starają się być postrzegani jako obrońcy wiary, podczas gdy w rzeczywistości ją niszczą” (LE 39). Artykuł na portalu Opoka stanowi klasyczny przykład tej strategii – pod płaszczykiem pobożności przemyca się relatywizm i indyferentyzm religijny.
W przeciwieństwie do tych modernistycznych miraży, niezmienny Kościół Katolicki trwa w głoszeniu pełnej prawdy: „Kto uwierzy i przyjmie chrzest, będzie zbawiony; a kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16,16). Jak pisał papież Grzegorz XVI w Mirari vos: „Od tej zasady pobożnej prostoty odeszli ci, którzy ufając sobie, sądzą, że można znaleźć wieczną prawdę poza Kościołem Katolickim” (MV 10).
Podsumowanie: Wiara bez dogmatów to jedynie psychologia
Przedstawiona na portalu Opoka narracja jest nie tylko teologicznie błędna, ale duchowo niebezpieczna. Sprowadza ona wiarę do subiektywnego doświadczenia, odrywa świadectwo od obiektywnej prawdy i instrumentalizuje religię dla celów politycznych. W rzeczywistości, jak nauczał papież Leon XIII: „Prawdziwa wolność człowieka polega wyłącznie na poddaniu się pod jarzmo Chrystusa” (Libertas Praestantissimum, 21).
W czasach powszechnej apostazji jedyną pewną drogą pozostaje trwanie przy niezmiennej doktrynie katolickiej i prawdziwej Ofierze Mszy Świętej, gdzie Chrystus-Król rzeczywiście panuje nad narodami. Jak głosi Pius XI w Quas Primas: „Pokój Chrystusa może zapanować tylko w Królestwie Chrystusowym” (QP 11). Wszelkie inne „królestwa” – czy to polityczne, czy emocjonalne – są jedynie złudzeniem.
Za artykułem:
Weigel: świadectwo Jimmy’ego Laia przyniesie owoce. Moc Ewangelii jest większa niż potęgi tego świata (opoka.org.pl)
Data artykułu: 30.01.2026
