Portal Opoka informuje o rosnącej liczbie ojców korzystających z urlopów rodzicielskich, prezentując to jako pozytywny trend społeczny. Dane Zakładu Ubezpieczeń Społecznych wskazują na wzrost udziału mężczyzn pobierających zasiłek macierzyński z 12,3% do 16,7% w ciągu roku. Artykuł szczegółowo omawia zmiany prawne wprowadzone dyrektywą unijną „work-life balance”, w tym 9-tygodniowy nieprzenoszalny urlop rodzicielski dla każdego z rodziców. Choć statystyki mogą wydawać się niewinne, demaskują głębszy kryzys antropologiczny i odstępstwo od katolickiego modelu rodziny.
Naturalny porządek versus inżynieria społeczna
Prezentowane dane stanowią jawne naruszenie odwiecznego porządku ustanowionego przez Stwórcę. Jak nauczał Pius XI w encyklice Casti Connubii: „Bóg powierzył mężczyźnie obowiązek utrzymania rodziny, kobietę zaś przeznaczył do tego, by była mu pomocą i by dzieci wychowywała”. Tymczasem unijna dyrektywa „work-life balance” forsuje model rodziny oparty na genderowej równości, gdzie role ojca i matki stają się wymienne i tożsame.
„Rodzice dzieci, które mają zaświadczenie «za życiem», mają prawo do dłuższego urlopu rodzicielskiego – nawet do 65 tygodni”
To nie „postęp”, lecz przejaw utopijnego socjalizmu, gdzie państwo uzurpuje sobie prawo do definiowania struktury rodziny. Jak ostrzegał Leon XIII w Rerum Novarum: „Państwo istnieje dla obywateli, a nie obywatele dla państwa”. Wprowadzanie mechanizmów finansowych zachęcających ojców do porzucania obowiązku żywiciela rodziny stanowi atak na fundament społeczeństwa.
Język jako narzędzie dekonstrukcji
Retoryka artykułu odsłania modernistyczne przesądy. Użycie frazy „nie tylko mama” w tytule sugeruje, że tradycyjny model rodziny jest przestarzałym ograniczeniem. Tymczasem Codex Iuris Canonici z 1917 roku wyraźnie stanowił, że ojciec jako głowa rodziny ponosi pełną odpowiedzialność za jej materialne utrzymanie (kan. 1113).
Przedstawienie urlopu ojcowskiego jako „samodzielnego prawa ojca” to semantyczna pułapka. W katolickiej nauce społecznej prawa zawsze idą w parze z obowiązkami. Jak pisał Pius XI w Quadragesimo Anno: „Wszelkie prawa pochodzą od Boga, a nie od zbiorowości”. Tworzenie sztucznych „praw” do opieki nad dzieckiem przy równoczesnym ograniczaniu realnego prawa do pracy i godziwego zarobku – to klasyczny przykład marksistowskiej dialektyki.
Teologiczne konsekwencje równościowej utopii
Promocja urlopów rodzicielskich dla ojców uderza w samą istotę sakramentu małżeństwa. Rytuał Romanum wyraźnie określał: „Mąż jest głową żony jak Chrystus głową Kościoła” (Ef 5,23). Unieważnianie tej hierarchii poprzez urzędową wymienność ról rodzicielskich prowadzi do spirala błędów:
1. Zanik ojcostwa jako obrazu Boga Ojca – według św. Tomasza z Akwinu (Summa Theologiae III, q. 42) ojciec rodzinny jest żywym znakiem ojcowskiej opatrzności Boga
2. Relatywizacja macierzyństwa – co sprzeciwia się nauce Piusa XII o Maryi jako wzorze wszystkich matek
3. Erozja autorytetu – mężczyzna tracący pozycję żywiciela staje się „pół-opiekunem”, co burzy porządek miłości oparty na wzajemnym uzupełnianiu się
„Zasiłek macierzyński za okres tych 9 tygodni urlopu rodzicielskiego wynosi 70 proc. podstawy wymiaru zasiłku”
To finansowe zachęty do grzechu przeciw IV przykazaniu. Państwo płacące ojcom za uchylanie się od pracy przypomina faraona zmuszającego Izraelitów do produkcji cegieł bez słomy (Wj 5,7-19). Jak mówił św. Jan Chryzostom: „Mąż nie pracujący jest gorszy od niewierzącego” (Homilia 13 na List do Efezjan).
Symptom apostazji posoborowej
Opisywane zjawisko nie jest odosobnione, ale stanowi logiczną konsekwencję rewolucji obyczajowej po 1958 roku. Brak reakcji „struktur okupujących Watykan” na:
– Destrukcję rodziny przez genderową ideologię
– Promocję pracy matek poza domem
– Ustawową deprawację dzieci (konwencja stambulska)
Potwierdza tezę św. Piusa X z encykliki Pascendi, że moderniści „dążą do całkowitego zniszczenia Kościoła” poprzez rozkład naturalnych instytucji. Wprowadzenie urlopów rodzicielskich dla ojców to kolejny krok w realizacji planu opisnego przez kard. Alfredo Ottavianiego w Il Baluardo (1966): zastąpienie katolickiego porządku świeckim humanitaryzmem.
Tymczasem prawowierni katolicy pamiętają słowa Leona XIII: „Gdy zabraknie ojców, którzy będą prawdziwymi ojcami, naród zginie” (List Inimica vis). Walka o przywrócenie właściwego modelu rodziny pozostaje dziś najpilniejszym zadaniem kontrrewolucji katolickiej.
Za artykułem:
Nie tylko mama. ZUS: ojcowie coraz chętniej biorą urlop rodzicielski (opoka.org.pl)
Data artykułu: 30.01.2026
