Portal LifeSiteNews (2 lutego 2026) przedstawia makabryczne szczegóły z dzienników ofiar Jeffreya Epsteina, ujawniając nie tylko skalę seksualnego zniewolenia, ale i systematyczne niszczenie poczętego życia. Choć komentarz autora słusznie wskazuje na współwinę przemysłu aborcyjnego, brakuje w nim jednoznacznego osądu tej zbrodni w świetle niezmiennej doktryny katolickiej.
Naturalistyczne zawężenie tragedii
Relacja portalu koncentruje się na „traumatycznych aborcjach” i „utraconych dzieciach”, operując językiem psychologicznej wiktymologii. Tymczasem każda z wymienionych sytuacji – czy to „płód spłukany w toalecie”, czy „późna aborcja z udziałem Ghislaine Maxwell” – to w rzeczywistości morderstwo dokonane na niewinnym człowieku. Brakuje tu kategorycznego stwierdzenia, że „najmniejszy z tych (Mt 25,40) został pozbawiony życia łaski chrztu i wiecznego zbawienia.
„SHE WAS. Not is. She was my beautiful girl! […] Why did she stop whimpering? She was born! I heard the tiny cries!”
Ten fragment dziennika ofiary ukazuje dramat podwójnej zbrodni: gwałtu na matce i zabójstwa dziecka. Jak przypomina Pius XI w encyklice Casti connubii: „Niewinni ludzie […] mają nienaruszalne prawo do życia”. Tymczasem w tekście dominuje język terapeutyczny („trauma”, „poczucie winy”), nie zaś moralno-teologiczny osąd zła.
Zbrodnia przeciwko Bogu-Stwórcy
Artykuł pomija kluczowy wymiar teologiczny: każde poczęte dziecko – nawet powstałe w wyniku gwałtu – jest „dziełem rąk Bożych” (Hi 10,8), obdarzonym nieśmiertelną duszą. Cytowana ofiara opisuje: „Barely survived all those procedures”, nie rozumiejąc, że tzw. „procedury” to nowomów pseudomedyczny, ukrywający rzeź niewinnych. „Biada tym, którzy zło nazywają dobrem” (Iz 5,20)!
Kanon 2350 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku określa aborcję jako „zbrodnię przeciwko życiu ludzkiemu”, podlegającą ekskomunice latae sententiae. Tymczasem autor ogranicza się do stwierdzenia, że „aborcjoniści są często najlepszymi przyjaciółmi handlarzy seksem”, nie wskazując na metafizyczną wspólnotę celów między aborcją a kultem śmierci.
Milczenie o sprawiedliwości i zadośćuczynieniu
W całym materiale brak odniesienia do konieczności sprawiedliwej kary dla sprawców i pokuty za popełnione zbrodnie. Św. Tomasz z Akwinu naucza: „Kara musi odpowiadać przewinieniu” (STh II-II, q. 108). Epstein i Maxwell uniknęli ziemskiego sądu przez samobójstwo i odsiadkę, ale ich wspólnicy – w tym lekarze dokonujący aborcji – wciąż pozostają bezkarni.
„The abortion lobby cynically uses rape victims as pawns to justify the need for abortion.”
To słuszna obserwacja, lecz powierzchowna. Autor nie sięga do sedna: aborcja jest narzędziem rewolucji antychrześcijańskiej, zmierzającej do zniszczenia porządku naturalnego. Jak zauważył Pius XI w Divini Redemptoris, „bolszewizm i masoneria” wykorzystują zbrodnie przeciwko rodzinie do demontażu cywilizacji.
Konieczność powrotu do porządku nadprzyrodzonego
Dramat ofiar Epsteina to jaskrawy przejaw kulturowego samobójstwa Zachodu, który odrzuciwszy panowanie Chrystusa Króla (Pius XI, Quas primas), pogrążył się w moralnym chaosie. Brakuje jednak w tekście wezwania do publicznego uznania królewskiej władzy Zbawiciela jako jedynego lekarstwa na tę gangrenę.
Ofiary opisujące „utracone dzieci” potrzebują nie tylko terapii, ale przede wszystkim żalu za grzechy (nawet popełnione pod przymusem) i pojednania z Bogiem przez sakrament pokuty. Tymczasem portal ogranicza się do naturalistycznego współczucia, nie wskazując drogi do „łaski, która mocniejsza jest niż grzech” (Rz 5,20).
Królestwo Epsteina upadło, ale królestwo szatana trwa – dopóki społeczeństwa nie powrócą do prawa Bożego. „Jeśli Pan domu nie zbuduje, na próżno się trudzą ci, którzy go wznoszą” (Ps 127,1). Bez Chrystusa Króla żadne reformy prawne nie zatrzymają tej spirali śmierci.
Za artykułem:
Ignored in the release of Epstein files are victim references to traumatic abortions, lost babies (lifesitenews.com)
Data artykułu: 02.02.2026
