Portal EWTN News w artykule z 29 października 2025 r. relacjonuje wypowiedzi „arcybiskupa” Homs dla katolików syryjskich Jacques’a Mourada, gloryfikującego dialog z muzułmanami i otrzymanie nagrody imienia „św.” Jana Pawła II. Przedstawiona narracja stanowi klasyczny przykład apostazji posoborowego establishmentu.
Faktograficzna demontaż ekumenicznych złudzeń
Mourad twierdzi, iż „oficjalni muzułmańscy szejkowie uważają sunnicki islam za jedyną prawdziwą religię i jedyną religię państwa”. Pomimo tej oczywistej prawdy, „arcybiskup” uparcie forsuje dialog jako rozwiązanie, ignorując doktrynę extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia) potwierdzoną przez papieży od Innocentego III po Piusa XII. Jego apele o „wzajemny szacunek” pomiędzy religiami stoją w jaskrawej sprzeczności z kanonami Soboru Laterańskiego IV (1215), który nakazywał wykluczenie heretyków i schizmatyków ze społeczności chrześcijańskiej.
„Traktowanie innych z miłością jest obowiązkiem chrześcijanina, nawet w najtrudniejszych okolicznościach” – Mourad w wywiadzie dla EWTN.
To zdanie, pozornie niewinne, zawiera zdradę misji Kościoła. Miłość wobec błądzących polega na nawracaniu ich do jedynej prawdziwej wiary, a nie na relatywizowaniu prawdy. Św. Pius X w Pascendi dominici gregis potępił podobne stanowiska jako „ohydny i śmiertelny błąd modernizmu, który prowadzi do zatracenia duszy”.
Językowa maskarada apostazji
Retoryka „arcybiskupa” pełna jest posoborowych neologizmów: „dialog”, „wzajemne zrozumienie”, „szacunek dla różnic”. Terminy te, obce katolickiej tradycji, pochodzą wprost z dokumentu soborowego Nostra aetate, który Pius IX potępiłby jako „zdradę Ewangelii” (Syllabus błędów, pkt 17). Gdy Mourad mówi o „wspieraniu przemiany społecznej”, stosuje język marksistowskiej rewolucji, nie zaś chrześcijańskiej kontrrewolucji.
Nagroda „Premio San Giovani Paolo II” przyznana przez struktury okupujące Watykan stanowi potwierdzenie modernistycznej lojalności Mourada. Jan Paweł II – heretyk głoszący w Asyżu bałwochwalczą „modlitwę religii świata” – został wyniesiony przez neo-kościół na ołtarze wbrew wszelkim normom kanonicznym, co czyni tę nagrodę bluźnierczym parodia prawdziwych katolickich odznaczeń.
Teologiczne bankructwo „dialogu”
Relacjonowane spotkanie z „gubernatorem ISIS” obnaża duchową zapaść hierarchii posoborowej. Mourad przedstawia terrorystę islamskiego jako człowieka pokoju („pokój z wami”), co stanowi jawną kpinę z męczenników ginących z rąk dżihadystów. Jego reakcja „Niech Bóg was prowadzi” wobec oprawców to zdrada obowiązku głoszenia Ewangelii poganom (Mk 16:15).
„Przebaczenie i miłosierdzie są zasadniczymi elementami wiary chrześcijańskiej, a nienawiść nie ma miejsca w sercu wierzącego” – twierdzi Mourad.
To półprawda. Kościół naucza, że nienawiść do błędu jest obowiązkiem (Ps 118:113 Wlg), zaś miłosierdzie wymaga upomnienia grzeszników (Mt 18:15). Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice przypomina: „Tolerowanie herezji jest zdradą dusz”. Mourad, głosząc bezwarunkowe przebaczenie bez nawrócenia, praktykuje herezję uniwersalizmu potępioną w Lamentabili sane exitu (pkt 22).
Symptom apostazji posoborowej
Postawa „arcybiskupa” nie jest odosobniona. To logiczny owac soborowego „ducha Asyżu” i teologii religii „św.” Jana Pawła II. Gdy Mourad twierdzi, że „Kościół w Syrii pozostaje jedyną instytucją cieszącą się zaufaniem wszystkich”, stosuje typowo modernistyczną redukcję Kościoła do organizacji charytatywnej. Prawdziwy Kościół katolicki jest Mistycznym Ciałem Chrystusa, którego celem jest zbawienie dusz, a nie budowa ziemskiego raju z islamistami.
Wezwanie do „międzynarodowej pomocy w projektach edukacyjnych i zdrowotnych” odsłania materialistyczne oblicze neo-kościoła. Jak przypomina encyklika Quas Primas Piusa XI: „Pokój Chrystusa w Królestwie Chrystusa” – nie zaś współpraca z okupantami ziem chrześcijańskich. Prawowici biskupi, jak bł. Emmanuel III Delly, patriarchy chaldejskiego, nigdy nie zdradziliby wiary dla „dialogu” z prześladowcami.
Historia Mourada to smutne świadectwo triumfu modernizmu w strukturach okupujących Watykan. Jego losy dowodzą, że tylko powrót do niezmiennej doktryny katolickiej zapewni przetrwanie wiernego Remnantu w czasach ostatecznego odstępstwa.
Za artykułem:
Syrian bishop kidnapped by ISIS in 2015 explains challenges facing the Church in his country (ewtnnews.com)
Data artykułu: 29.10.2025
