Portal EWTN News (17 listopada 2025) relacjonuje krytykę wyroku śmierci dla byłej premier Bangladeszu Sheikh Hasiny wystosowaną przez „bpa” Ponen Paula Kubiego, sekretarza tamtejszej „konferencji episkopatu”. Hierarcha określił werdykt trybunału jako „jednostronny” i „nadużycie władzy”, podkreślając sprzeciw „Kościoła” wobec kary śmierci.
Demontarz obiektywnego porządku sprawiedliwości
„Bp” Kubi stwierdził: „Kościół katolicki nigdy nie popierał kary śmierci. Uważam, że nawet jeśli Sheikh Hasina popełniła przestępstwo, powinna zostać ukarana w sposób, który ma charakter naprawczy”. Tym samym jawnie odrzucił niezmienne nauczanie Kościoła katolickiego o uprawnionej władzy państwa do stosowania kary śmierci w ekstremalnych przypadkach. Pius XII w przemówieniu z 1952 roku jednoznacznie nauczał: „W przypadku konieczności nieuniknionego unicestwienia życia ludzkiego, kara śmierci może być stosowana przez władzę publiczną” („Discorsi e Radiomessaggi”, t. XIV, s. 191).
Sekularyzacja pojęcia sprawiedliwości
Artykuł bezkrytycznie powiela narrację o „prawach człowieka”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony porządek moralny. Brak jakiegokolwiek odniesienia do kategorii grzechu, odpowiedzialności przed Bogiem czy obowiązku naprawienia zła. Tymczasem Katechizm Świętego Piusa X podkreślał: „Władza karania przestępców należy do Boga, który ją deleguje władzom świeckim” (część III, pkt 5).
Polityczna instrumentalizacja „duchowieństwa”
Opisywane stanowisko „bpa” Kubiego wpisuje się w szerszy trend politycznego zaangażowania posoborowych struktur. Wspomnienie o „politycznej motywacji” wyroku sugeruje legitymizację niejasnego statusu obecnych władz Bangladeszu. Tymczasem św. Robert Bellarmin przestrzegał: „Biskupi nie powinni wtrącać się w sprawy doczesne, chyba że wymaga tego dobro duchowe wiernych” („De Clericis”, ks. I, rozdz. 30).
Teologiczne bankructwo „miłosierdzia bez sprawiedliwości”
Propagowanie tzw. „kary naprawczej” zamiast sprawiedliwej odpłaty stanowi zdradę podstawowej zasady doktryny katolickiej. Św. Tomasz z Akwinu precyzował: „Kara śmierci może być słusznie zastosowana, gdy jest konieczna dla ochrony dobra wspólnego” („Summa Theologica”, II-II, q. 64, a. 2). Retoryka „bpa” Kubiego odzwierciedla modernistyczną tendencję do zastępowania sprawiedliwości utopijnym humanitaryzmem.
Symptom apostazji posoborowych struktur
Cała sytuacja demaskuje głęboką sprzeczność między niezmienną doktryną katolicką a praktyką pseudokościelnych instytucji. Gdyby prawdziwy biskup katolicki zabrał głos w tej sprawie, przypomniałby słowa św. Pawła: „Nie bez przyczynie miecz nosi. Bo sługą jest Bożą, mścicielem ku gniewu temu, który złe czyni” (Rz 13,4, Wlg). Tymczasem „hierarchowie” nowej religii globalistycznej konsekwentnie negują boskie źródło władzy państwowej.
Milczenie w kwestii fundamentalnej
Najcięższym zarzutem wobec komentowanego stanowiska jest całkowite przemilczenie obowiązku naprawienia zniewagi wobec Boga. Masakry niewinnych protestujących stanowią nie tylko zbrodnię przeciw ludzkości, ale przede wszystkim grzech wołający o pomstę do nieba (por. Kpł 20,10). Brak wezwania do pokuty i zadośćuczynienia ukazuje duchową pustkę posoborowego „duchowieństwa”.
Za artykułem:
Catholic bishop calls Sheikh Hasina death sentence ‘one-sided’ and ‘abuse of power’ (ewtnnews.com)
Data artykułu: 17.11.2025
