Portal EWTN informuje o wystąpieniu „arcybiskupa” Sergio Péreza de Arce z Concepción w Chile, który w kolumnie „It’s Either ‘You Leave or We Expel You’?” zaatakował propozycje kandydata na prezydenta José Antonio Kasta dotyczące deportacji nielegalnych imigrantów. Hierarcha struktury posoborowej stwierdził, że polityka migracyjna nie może sprowadzać się do ultimatum „wyjedźcie w ciągu 100 dni albo zostaniecie wydaleni”, określając takie podejście jako „nieludzkie” i „sprzeczne z Ewangelią”. W miejsce zdecydowanych działań prawnych proponuje „badanie innych dróg bardziej odpowiadających ludzkiej godności”.
Faktograficzne przemilczenie prawowitości władzy państwowej
W analizie poziomu faktograficznego uderza całkowite pominięcie prawego obowiązku władzy świeckiej do ochrony granic i porządku publicznego. „Arcybiskup” konsekwentnie używa eufemistycznego określenia „migranci w sytuacji nieregularnej”, relatywizując w ten sposób kwestię legalności pobytu. Tymczasem święty Pius X w encyklice Notre charge apostolique (1910) przypomniał, że „prawdziwa miłość bliźniego wypływa wyłącznie z miłości Boga, a zatem nie może sprzeciwiać się Jego czci czy prawom”. Pominięto również fakt, że Peru – sąsiad Chile – już wzmocniło kontrolę graniczną, pozostawiając dziesiątki nielegalnych migrantów w zawieszeniu.
„Zostali oni niemal bez alternatywy” – lamentuje „arcybiskup” Pérez de Arce, przemilczając, że legalne procedury imigracyjne istnieją od lat, a ich omijanie stanowi świadome naruszenie prawa.
Językowa demontaż pojęcia suwerenności
Na poziomie językowym zwraca uwagę konsekwentne zastępowanie pojęć prawnych terminami emocjonalnymi. Kast mówi o „wydaleniu”, co jest standardową procedurą administracyjną, podczas gdy hierarcha struktury posoborowej używa zwrotów takich jak „wyrzucimy was z niczym poza ubraniem na plecach”, wprowadzając niepotrzebny patos. Jest to klasyczny zabieg modernistycznej manipulacji, gdzie język prawa zostaje podporządkowany retoryce „praw człowieka” oderwanych od ich teologicznych fundamentów.
Szczególnie jaskrawy jest fragment o „emocjonalnych więzach” i „dzieciach urodzonych w Chile”. Tutaj „arcybiskup” stosuje typową dla posoborowej mentalności zamianę porządku moralnego: uczucia stawia ponad prawem, a fakty biologiczne (urodzenie) nad statusem prawnym. Tymczasem papież Leon XIII w encyklice Immortale Dei (1885) nauczał, że „władza publiczna (…) musi (…) bronić religii, strzec dyscypliny i dobrych obyczajów, zabezpieczać własność prywatną” – co implikuje priorytet prawowitego porządku nad subiektywnymi roszczeniami.
Teologiczne wypaczenie katolickiej nauki społecznej
Najcięższe błędy występują na poziomie teologicznym. Stwierdzenie, że polityka migracyjna Kast ma być „niezgodna z Ewangelią”, stanowi jawne nadużycie Pisma Świętego. Chrystus Pan, choć nauczał miłosierdzia, nigdzie nie zniósł obowiązku posłuszeństwa władzom (Rz 13,1-2). Co więcej, sam usunął przekupniów ze świątyni (J 2,15), dając przykład obrony sacrum przed nieuprawnionym wtargnięciem.
„Czy polityka może sprowadzać się tylko do gróźb i karnej reakcji na ludzkie rzeczywistości?” – pyta retorycznie „arcybiskup”, zapominając, że karanie przestępców to nie „reakcja karna”, ale wymóg sprawiedliwości, o której Pius XII przypominał jako o „cnocie moralnej i społecznej” (Przemówienie do prawników, 1949).
Najjaskrawszym przejawem apostazji jest jednak całkowite przemilczenie doktryny o Chrystusie Królu. W encyklice Quas Primas (1925) Pius XI podkreślał, że „władcy i rządy mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa i Jego słuchać”, co implikuje konieczność ochrony ładu prawnego państwa – czego „hierarcha” struktury posoborowej ewidentnie nie rozumie.
Symptomatyczne potwierdzenie apostazji posoborowej
Cała sytuacja stanowi dramatyczny przejaw głębokiego kryzysu struktury posoborowej. „Arcybiskup” Pérez de Arce, negując prawo państwa do egzekwowania prawa imigracyjnego, realizuje w praktyce modernistyczną zasadę „praw człowieka” oderwanych od ich źródła w Bogu. Jest to bezpośrednia konsekwencja deklaracji Dignitatis humanae, która zrelatywizowała katolicką doktrynę o jedności religijnej państw.
Nieprzypadkowo w całym tekście zabrakło jakiegokolwiek odniesienia do konieczności ewangelizacji migrantów czy ochrony katolickiej tożsamości Chile. Dla modernisty ważniejsza jest „godność człowieka” rozumiana w sposób naturalistyczny niż zbawienie dusz. Tymczasem św. Pius X przestrzegał: „Gdy usunięto Jezusa Chrystusa (…) z praw i z państw (…), zburzono fundamenty władzy” (encyklika Notre charge apostolique).
Postawa „hierarchy” z Concepción potwierdza tylko, że struktura posoborowa całkowicie porzuciła katolicką naukę społeczną na rzecz utopijnego globalizmu. W miejsce Królestwa Chrystusa proponuje się tu królestwo człowieka – ze wszystkimi jego słabościami i sprzecznościami.
Za artykułem:
‘You leave or we’ll kick you out’ can’t be only answer for migrants, Chilean archbishop says (ewtnnews.com)
Data artykułu: 04.12.2025
