Portal EWTN News (10 grudnia 2025) relacjonuje groźby pod adresem dwóch katolickich kolegiów w Bangladeszu ze strony muzułmańskiej grupy „Tawhidee Muslim Janata”, oskarżającej Kościół o próby nawracania poprzez edukację. W odpowiedzi arcybiskup Bejoy D’Cruze, przewodniczący konferencji „biskupów” Bangladeszu, zapewnia o braku „prozelityzmu”, podkreślając wielowyznaniowy charakter instytucji.
Kapitulacja wobec islamskiego szantażu jako owoc soborowej apostazji
Opisywane wydarzenia odsłaniają duchową zapaść posoborowych struktur, które – wbrew niezmiennej doktrynie katolickiej – wyrzekły się obowiązku ewangelizacji narodów. „Arcybiskup” D’Cruze, zamiast przypomnieć nakaz Chrystusa: „Idźcie i nauczajcie wszystkie narody” (Mt 28,19), uległ narracji islamistów, deklarując: „Kościół katolicki nie zajmuje się prozelityzmem”. Tym samym potwierdził, że pseudo-kościół posoborowy jest instytucją czysto humanitarną, pozbawioną nadprzyrodzonej misji.
„W kraju, gdzie 90% stanowią muzułmanie, próbujecie nawracać ludzi, używając instytucji edukacyjnych jako narzędzia” – głosi list grupy „Tawhidee Muslim Janata”.
Groźby zniszczenia „miejsc modlitwy, kościołów, katedr, kaplic i instytucji misyjnych” powinny spotkać się z jednoznacznym odwołaniem do Quas primas Piusa XI, który nauczał: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi (…) czy to jednostki, czy rodziny, czy państwa, gdyż ludzie w społeczeństwa zjednoczeni nie mniej podlegają władzy Chrystusa jak jednostki”. Tymczasem reakcja „hierarchów” ograniczyła się do policyjnego doniesienia i biurokratycznych zapewnień o „wielowyznaniowości”.
Edukacja bez ewangelizacji – kamień węgielny apostazji
Chlubienie się, że „większość studentów i nauczycieli to muzułmanie” demaskuje heretycką naturę posoborowego projektu. Św. Pius X w Lamentabili sane potępił tezę, jakoby „Kościół nie był prawdziwym i doskonałym społeczeństwem” (potępienie zdania 19). Tymczasem obecne instytucje – choć zachowują katolicką nazwę – stały się narzędziem relatywizacji prawdy, sprzeniewierzając się słowom Chrystusa: „Kto nie jest ze Mną, jest przeciwko Mnie” (Łk 11,23).
Statystyki przytoczone przez D’Cruze (1 uniwersytet, 18 kolegiów, 76 szkół średnich i 1000 podstawówek) są wymownym świadectwem strategicznej klęski: gigantyczna infrastruktura służy głównie kształceniu wyznawców islamu, podczas gdy katolicy stanowią mniej niż 1% społeczeństwa. To materialny dowód na realizację modernistycznego postulatu: „wiara jako służba społeczna” zamiast „wiary jako zbawienia dusz”.
Milczenie o prześladowaniach jako współudział w męczeństwie Kościoła
Wymienione ataki na katolickie instytucje (katedrę św. Marji, kolegium św. Józefa, kościół Matki Bożej Różańcowej) wpisują się w globalny wzorzec islamskiej agresji. Posoborowy establishment odpowiedział na nie jedynie „głębokim zaniepokojeniem”, nie wskazując na ich źródło: odrzucenie „Królestwa Chrystusowego na rzecz królestwa szatana” (Pius XI).
Szczególnie wymowne jest czasowe umiejscowienie gróźb – przed Bożym Narodzeniem i wyborami parlamentarnymi. W tradycyjnej perspektywie byłoby to wezwanie do publicznego świadectwa wiary. Dziś staje się pretekstem do dalszego ukrywania krzyża, by nie „drażnić” muzułmańskiej większości.
Teologia zdrady: od Vaticanum II do Dhaki
Opisywana sytuacja jest logiczną konsekwencją soborowego błędu o „wolności religijnej” (Dignitatis humanae), potępionego przez Piusa IX w Syllabusie (1864) jako sprzecznego z doktryną o „obowiązku państw do publicznego czczenia Boga w sposób, w jaki chce być czczony” (potępienie tezy 77). Gdy Kościół zredukowano do „eksperta od człowieczeństwa”, jego instytucje stały się zakładnikami politycznych układów.
Deklaracja D’Cruze, że „Kościół katolicki nie zajmuje się prozelityzmem”, jest jawną apostazją wobec kanonu 1350 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., nakazującego kapłanom „nawracanie heretyków i schizmatyków”. Tym samym „arcybiskup” zdradza nie tylko Ewangelię, ale i katolickich wiernych, których naraża na prześladowania przez bezprawne ustępstwa.
W obliczu tych faktów, jedyną odpowiedzią wiernych Chrystusowi Królowi pozostaje odrzucenie posoborowej herezji i powrót do integralnej doktryny katolickiej, gdzie – jak nauczał św. Pius X – „prawdziwa wolność człowieka polega na pełnym poddaniu się prawom Chrystusa i Jego Kościoła”.
Za artykułem:
Catholic colleges in Bangladesh threatened over conversion claims (ewtnnews.com)
Data artykułu: 10.12.2025
