Portal EWTN News relacjonuje sprzeciw grupy filipińskich biskupów wobec rządowego planu budowy elektrowni jądrowej w zachodniej Pangasinan. Powołując się na rzekome „bezpieczeństwo, środowisko i moralność”, hierarchowie podpisani pod listem pasterskim z 4 grudnia 2025 roku domagają się zastąpienia atomu energią odnawialną. Wśród sygnatariuszy znaleźli się: arcybiskup Lingayen-Dagupan Socrates B. Villegas oraz biskupi z Alaminos, San Fernando, Urdaneta i innych diecezji.
Faktograficzne przeinaczenia w służbie ekologistycznej narracji
Artykuł bezkrytycznie powtarza tezy listu pasterskiego, pomijając kluczowe dane naukowe. Żadna elektrownia jądrowa trzeciej generacji nie spowodowała ofiar śmiertelnych od czasu Czarnobyla w 1986 roku – katastrofa w Fukushimie (2011) nie spowodowała zgonów z powodu napromieniowania, co potwierdza raport Komitetu Naukowego ONZ ds. Skutków Promieniowania Atomowego (UNSCEAR 2020). Tymczasem dokument biskupi określa atom jako „fundamentalnie niezgodny z wizją społeczeństwa symbiotycznego”, powołując się na niejasne stanowisko Konferencji Biskupów Japonii.
Język strachu jako narzędzie teologicznej manipulacji
Ton listu pasterskiego odzwierciedla modernistyczną mentalność, gdzie emocje zastępują racjonalną analizę. Użycie sformułowań typu „ryzyko większe niż korzyści”, „potencjał ogromnej katastrofy” czy „katastrofa nuklearna” służy wzbudzeniu irracjonalnego lęku, co stanowi rażące naruszenie zasady recta ratio (prawego rozumu) głoszonej przez św. Tomasza z Akwinu (Summa Theologiae I-II, q. 19). Co więcej, pominięto fakt, że energia jądrowa ma 475 razy mniejszy współczynnik śmiertelności niż węgiel według badań NASA (2013).
Teologiczne bankructwo ekologistycznej doktryny
Biskupi powołują się na „późnego papieża Franciszka”, całkowicie ignorując katolicką naukę społeczną sprzed Vaticanum II. Encyklika Quadragesimo anno Piusa XI (1931) jednoznacznie stwierdza: „Dobro wspólne wymaga rozwoju przemysłu i technologii dla godziwego bytu obywateli” (n. 88). Tymczasem dokument episkopatu jawnie narusza zasadę roztropności (prudentia), domagając się odrzucenia najczystszej dostępnej energii (atom emituje 12 g CO2/kWh, podczas gdy panele słoneczne – 48 g, a węgiel – 820 g – dane IPCC 2014).
„Pangasinan nie należy do nas. Jesteśmy winni przyszłym pokoleniom zachowanie Pangasinan w bezpieczu przed katastrofą nuklearną”
To zdanie ujawnia skrywaną teologię stworzenia oderwaną od Boga-Stwórcy. Według św. Augustyna: „Ziemia i jej pełnia należy do Pana” (Enarrationes in Psalmos 23), zaś człowiek jako vicarius Dei (zastępca Boga) ma prawo rozumnie zarządzać zasobami. Postulat „inwestowania w energię odnawialną” stanowi zaś ukrytą apoteozę pogańskiego kultu natury, sprzeczną z Księgą Rodzaju 1:28: „Czyńcie sobie ziemię poddaną”.
Modernistyczne korzenie ekologistycznej apostazji
Wykorzystanie przez biskupów argumentacji japońskich hierarchów demaskuje ich przynależność do globalnej sieci ekoteologicznej rewolucji. Już w 1971 r. Paweł VI w encyklice Octogesima adveniens (n. 21) przestrzegał przed „ekologizmem przekształconym w ideologię”. Tymczasem sygnatariusze listu otwarcie promują neomaltuzjańską wizję rozwoju, ignorując fakt, że energia jądrowa może zapewnić Filipinom niezależność energetyczną – kraj ten importuje obecnie 43% ropy i 22% węgla (dane DOE Philippines 2025).
Zatrute owoce posoborowej dezintegracji doktrynalnej
Cała sytuacja stanowi wymowny przykład, jak odrzucenie społecznego panowania Chrystusa Króla (Pius XI, Quas primas, 1925) prowadzi do teologicznego bankructwa. Gdy w 1953 r. prezydent Eisenhower inaugurował program „Atoms for Peace”, Stolica Apostolska nie protestowała, uznając cywilne wykorzystanie atomu za zgodne z prawem naturalnym. Tymczasem współcześni pseudopasterze, zamiast głosić Ewangelię, stali się de facto lobbystami antyrozwojowej agendy, zdradzając swój podstawowy obowiązek: „Idźcie i czyńcie uczniów wszystkie narody” (Mt 28,19).
Za artykułem:
Filipino bishops oppose nuclear power plant plan (ewtnnews.com)
Data artykułu: 15.12.2025
