Portal EWTN News informuje o międzynarodowych reakcjach na operację sił Stanów Zjednoczonych, które w sobotę 3 stycznia 2026 roku dokonały zatrzymania prezydenta Wenezueli Nicolása Maduro oraz jego małżonki. Wśród licznych komentarzy przywódców państwowych i organizacji międzynarodowych zwraca uwagę całkowite milczenie „papieża” Leona XIV, który – według oczekiwań obserwatorów – miałby odnieść się do sytuacji podczas niedzielnego Anioła Pańskiego. Tymczasem struktury okupujące Watykan ograniczyły się do zdawkowego komunikatu w L’Osservatore Romano, opisującego sytuację w Caracas jako „wysoce niestabilną”.
Kryzys autorytetu w obliczu prawa naturalnego
Przedstawione przez portal stanowiska europejskich liderów obnażają głęboki kryzys współczesnej polityki międzynarodowej, zbudowanej na relatywizmie moralnym i odrzuceniu nadprzyrodzonego porządku. Kaja Kallas, szefowa unijnej dyplomacji, „uznając brak legitymacji” Madury, wzywa jednocześnie do „pokojowego przejścia”, całkowicie pomijając kwestię moralnej oceny samej interwencji. Podobnie Emmanuel Macron i Pedro Sánchez, choć deklarują sprzeciw wobec dyktatury, odwołują się wyłącznie do świeckiego paradygmatu „prawa międzynarodowego”, ignorując fundamentalną zasadę św. Augustyna: „Lex iniusta non est lex” (Prawo niesprawiedliwe nie jest prawem).
„U.K. ‘regarded Maduro as an illegitimate president and we shed no tears about the end of his regime’”, stwierdził brytyjski premier Keir Starmer.
Wypowiedź ta, redukująca poważną sytuację geopolityczną do emocjonalnego komentarza, ilustruje bankructwo tzw. Zachodu pozbawionego katolickich fundamentów. Brak jakiejkolwiek wzmianki o zasadach wojny sprawiedliwej (jus ad bellum), wypracowanych przez doktorów Kościoła, potwierdza dominację politycznego utylitaryzmu nad obiektywnym porządkiem moralnym.
Teologiczne konsekwencje milczenia „Stolicy Apostolskiej”
Całkowity brak reakcji ze strony uzurpatora w Watykanie stanowi wymowne dopełnienie dekadenckiej postawy posoborowych struktur. Już Pius XI w encyklice Quas primas nauczał niezbicie:
„Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi […] Tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa” (nr 18).
Milczenie w obliczu jawnego pogwałcenia suwerenności narodowej przez mocarstwo świeckie dowodzi, że współczesne „przywództwo” w pseudo-Kościele całkowicie porzuciło misję głoszenia panowania Chrystusa Króla nad narodami. Co więcej, wspomniana encyklika wyraźnie wskazuje:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa […] usunięto z praw i z państw […] zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać” (nr 18).
Tymczasem reakcja chińskiego i rosyjskiego MSZ, choć motywowana geopolitycznym interesem, przynajmniej nominalnie wskazuje na zasadę nienaruszalności suwerenności państw – co w minimalnym stopniu koresponduje z katolicką nauką o prawach narodów.
Ewangeliczna próżnia w odpowiedzi episkopatu Wenezueli
Szczególnie wymowne jest stanowisko episkopatu Wenezueli, ograniczające się do wezwania o „modlitwę i narodową jedność”. Brak jakiegokolwiek odniesienia do:
- Sprawiedliwości społecznej w świetle encykliki Rerum novarum
- Moralnej oceny reżimu Maduro w kontekście nauki o tyranobójstwie (Francisco Suárez, Roberto Bellarmino)
- Obowiązku restauracji katolickiego porządku w państwie
To milzenie biskupów doskonale wpisuje się w postawę „kościoła dialogu”, który – jak trafnie diagnozował św. Pius X w Pascendi dominici gregis – redukuje nadprzyrodzoną misję do roli świeckiego mediatora.
Duchowy wymiar kryzysu: odrzucenie Królestwa Chrystusowego
Opisywana sytuacja stanowi jedynie symptom głębszej choroby trawiącej współczesny świat. Już w 1864 roku bł. Pius IX w Syllabusie błędów potępił jako herezję twierdzenie, że:
„Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” (błąd nr 55).
Tymczasem zarówno amerykańska interwencja, jak i reakcje międzynarodowe, odbywają się w całkowitym oderwaniu od jakichkolwiek odniesień do porządku nadprzyrodzonego. To właśnie konsekwencja odrzucenia encykliki Quas primas, która stanowczo nauczała:
„Narody […] błądzą, gdy prawa swe wywodzą nie od Boga, ale od ludzi” (nr 31).
W obliczu tych wydarzeń jedyną katolicką odpowiedzią pozostaje wezwanie do publicznego uznania Chrystusa Króla jako jedynego Zbawiciela narodów i Pana historii. Jak bowiem przypominał Pius XI:
„Nie masz w żadnym innym zbawienia. Albowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni” (Dz 4,12).
Za artykułem:
Ahead of UN Venezuela meeting, world powers respond to Maduro extraction (ewtnnews.com)
Data artykułu: 04.01.2026
