Portal EWTN News (21 stycznia 2026) relacjonuje spór w Irlandii po prowokacyjnym artykule byłej prezydent Mary McAleese, która określiła chrzest dzieci jako „pogwałcenie praw człowieka”. W odpowiedzi posoborowi „duchowni” z „biskupem” Alphonsusem Cullinanem i „księdzem” Owenem Gormanem na czele usiłują bronić praktyki, jednak ich argumentacja objawia całkowite zerwanie z katolicką doktryną sakramentalną.
Naturalistyczna redukcja sakramentu
Wypowiedź „biskupa” Cullinana ukazuje radykalną zmianę paradygmatu teologicznego: „Jeśli mielibyśmy czekać, aż dziecko dorośnie, by podjąć taką decyzję, to jakie inne decyzje odmówilibyśmy podjąć za nasze dzieci? Czy nie dawalibyśmy im dobrego jedzenia?”. To jawne zrównanie nadprzyrodzonego działania łaski z biologicznym procesem karmienia odsłania głęboki naturalizm, potępiony już przez św. Piusa X w Pascendi jako „przenikanie filozofii immanentyzmu do teologii„.
Prawdziwa nauka Kościoła, wyrażona przez Sobór Trydencki, głosi: „Jeśliby ktoś mówił, że dzieciom, zaraz po urodzeniu, nie należy udzielać chrztu (…) niech będzie wyklęty” (Sesja VII, kan. 13). Tymczasem „ks. Gorman” powołuje się na mgliste „doświadczenie zanurzenia w Chrystusie„, całkowicie pomijając dogmatyczną definicję chrztu jako „odrodzenia przez wodę i słowo” (Ef 5,26), które gładzi grzech pierworodny i włącza do Mistycznego Ciała Chrystusa.
Prawo Boże kontra idolatria praw człowieka
McAleese atakuje chrzest dzieci z pozycji „praw dziecka” według konwencji ONZ z 1989 r., co McCann słusznie kwestionuje. Należy jednak iść dalej: sam pomysł oceny sakramentów przez pryzmat świeckich konwencji jest bluźnierstwem. Jak uczy Pius XI w Quas Primas: „Królestwo naszego Odkupiciela obejmuje wszystkich ludzi (…) nie może być mowy o prawdziwej wolności tam, gdzie nie uznaje się panowania Chrystusa”.
Moderniści celowo mieszają pojęcia: naturalne prawo rodziców do wychowania potomstwa w wierze (Dz 16,15.33; Kodeks Prawa Kanonicznego 1917, kan. 745) poddają pod osąd świeckich ideologów. Tymczasem już Syllabus Piusa IX potępia błąd 15.: „Każdy człowiek jest wolny w przyjęciu i wyznawaniu tej religii, którą uzna za prawdziwą pod wpływem światła rozumu”.
„Chrzest ogranicza prawa dziecka określone w Powszechnej Deklaracji Praw Człowieka z 1948 r.” – Mary McAleese
Ta rewolucyjna teza odwraca porządek nadprzyrodzony: zamiast poddać narody pod panowanie Chrystusa Króla (Ps 2,8), poddaje Kościół pod jurysdykcję masońskiej pseudomoralności. Jak trafnie zauważył Pius IX w Syllabusie (błąd 39): „Państwo jako źródło wszelkich praw posiada pewną władzę nie ograniczoną żadnymi granicami”.
Teatr posoborowej „obrony wiary”
Odpowiedź neo-kościelnych funkcjonariuszy stanowi jedynie pozorowaną obronę tradycji. „Bp” Cullinan powołuje się na Biblię i tradycję, lecz równocześnie akceptuje herezję wolności religijnej, która unieważnia samą możliwość istnienia prawdziwej religii. Jak pogodzić jego słowa z faktem, że jako „biskup” posoborowy uczestniczy w ekumenicznych zgromadzeniach z heretykami i schizmatykami?
Szczególnie wymowne jest przemilczenie kluczowego aspektu chrztu: konieczności przynależności do jedynego prawdziwego Kościoła dla osiągnięcia zbawienia (extra Ecclesiam nulla salus). Zamiast tego McCann mówi o „tradycyjnym katolickim stylu życia prowadzącym do zbawienia„, co jest typową posoborową niejednoznacznością. Św. Cyprian ostrzegał: „Nie może mieć Boga za ojca ten, kto nie ma Kościoła za matkę” (De unitate Ecclesiae, 6).
Symptom głębszej apostazji
Cała dyskusja odsłania duchową pustkę posoborowego establishmentu. Z jednej strony mamy jawną apostazję McAleese, która jako „doktor prawa kanonicznego” występuje przeciw własnemu chrztowi. Z drugiej – bezsilne gadanie „duchownych” niezdolnych do wyznania pełnej prawdy.
Gdzież jest echo żarliwości św. Piusa X, który w Lamentabili potępił błąd 41: „Nauka katolicka jest wroga dobru i pożytkowi społeczeństwa”? Gdzie mocne stwierdzenie, że „nie ma pod niebem innego imienia danego ludziom, w którym moglibyśmy być zbawieni” (Dz 4,12)?
Spór o chrzest dzieci to jedynie wierzchołek góry lodowej. Jak przepowiedział św. Pius X: „Moderniści starają się zniszczyć wszelkie instytucje katolickie, by zastąpić je własnymi wymysłami” (Pascendi, 3). Dopóki Kościół nie powróci do niezmiennej doktryny sprzed 1958 r., takie ataki będą się mnożyć, a zdrajcy w sutannach pozostaną bezbronni.
Za artykułem:
Catholics in Ireland reject ex-president’s claim that baptism violates children’s rights (ewtnnews.com)
Data artykułu: 21.01.2026
