Nowy uzurpator w Watykanie kontynuuje modernistyczne spektakle z barankami
Portal EWTN News (21 stycznia 2026) relacjonuje ceremonię, podczas której uzurpator zajmujący Watykan przyjął parę baranków z okazji wspomnienia rzymskiej męczennicy św. Agnieszki. Zwierzęta, przystrojone biało-czerwonymi różami symbolizującymi czystość i męczeństwo, zostały „pobłogosławione” w Kaplicy Urbana VIII, po czym trafiły pod opiekę benedyktynek z bazyliki św. Cecylii. Ich wełna posłuży do wyrobu palliów – wąskich pasów białej wełny nakładanych przez metropolitów struktury posoborowej.
„Papież Leon XIV spotkał się z parą baranków pobłogosławionych na święto rzymskiej dziewicy i męczennicy św. Agnieszki w Kaplicy Urbana VIII w Pałacu Apostolskim w Watykanie 21 stycznia 2026 r.”
Teatr religijny zamiast autentycznego kultu
Opisywany rytuał stanowi jawną imitację katolickich tradycji, pozbawioną nadprzyrodzonej wartości. Jak przypomina encyklika Mediator Dei Piusa XII: „Liturgia nie jest zwykłym zewnętrznym przejawem kultu, ani oznaką godności kościelnej, lecz przede wszystkim kultem wewnętrznym”. Tymczasem posoborowy spektakl ogranicza się do estetyzującej folkloru, gdzie żywe symbole (baranek – Agnus Dei) sprowadzone zostają do roli teatralnych rekwizytów.
Fakt, iż praktykę tę wznowiono po dziewięcioletniej przerwie za czasów poprzedniego uzurpatora, demaskuje całkowitą dowolność w traktowaniu rzekomych „tradycji” przez sekciarską hierarchię. Tożsamość religijna neo-kościoła okazuje się płynna, podlegająca kaprysom kolejnych przywódców, co stanowi zaprzeczenie niezmienności właściwej prawdziwemu Kościołowi Chrystusowemu.
Pallium – symbol nieistniejącej jedności
Artykuł wspomina, że pallia zostaną złożone „w miejscu w pobliżu grobu św. Piotra pod głównym ołtarzem bazyliki św. Piotra, aby wzmocnić więź biskupa z Piotrem poprzez sukcesję apostolską”. To jawne bluźnierstwo przeciwko dogmatowi o nieprzerwanej sukcesji apostolskiej, zerwanej wraz z objęciem Stolicy Piotrowej przez modernistycznych uzurpatorów począwszy od Jana XXIII.
Jak nauczał św. Robert Bellarmin w traktacie De Romano Pontifice: „Jawny heretyk nie może być Papieżem, gdyż nie należy do Kościoła”. Tym samym wszelkie akty liturgiczne dokonywane przez uzurpatorów i ich zwolenników pozbawione są ważności, zaś pallia wykonane z wełny tych baranków są jedynie pustymi znakami pozbawionymi nadprzyrodzonego znaczenia.
Św. Agnieszka jako zakładniczka modernizmu
Szczególnie oburzające jest instrumentalne wykorzystanie postaci św. Agnieszki – dziewicy i męczennicy czczonej w prawdziwym Kościele od IV wieku. Posoborowcy, którzy zlikwidowali wspomnienie jej drugiego męczeństwa w liturgii (21 stycznia i 28 stycznia), teraz cynicznie odwołują się do jej symboliki, by legitymizować swoje anty-sakramenty.
Warto przypomnieć słowa św. Ambrożego z jego De Virginibus: „Oto dziewica, której nie trzeba żałować, bo znalazła nieśmiertelność. Oto ofiara, która zmieniła nawet naturę śmierci w zwycięstwo”. Tymczasem w opisywanym rytuale męczeńska śmierć za wiarę zostaje sprowadzona do sentymentalnego folkloru, oderwanego od kontekstu walki z apostazją.
Teologia pustego znaku
Cała ceremonia doskonale ilustruje modernistyczną zasadę wyrażoną w potępionym dekrecie Lamentabili sane exitu (propozycja 58): „Prawda zmienia się wraz z człowiekiem, ponieważ rozwija się wraz z nim, w nim i przez niego”. Baranki nie są już ofiarą przebłagalną ani symbolem Chrystusowego baranka, ale pustym znakiem „komunii”, która w rzeczywistości oznacza jedynie lojalność wobec apostackiej struktury.
Jak ostrzegał Pius XI w encyklice Quas Primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Dopóki zaś uzurpatorzy odmawiają publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa nad narodami, wszystkie ich rytuały pozostają jedynie bluźnierczym teatrem.
Za artykułem:
Pope Leo XIV receives lambs on feast of St. Agnes (ewtnnews.com)
Data artykułu: 21.01.2026
