Sedevacantistki ksiądz w tradycyjnym stroju w lodowatej Grenlandii

Grenlandzki „duchowny” i iluzja katolickiej misji w świecie bez Króla

Podziel się tym:

Portal EWTN News (22 stycznia 2026) przedstawia relację o działalności „ojca” Tomaža Majcena, rzekomo jedynego „księdza katolickiego” na Grenlandii. W artykule eksponuje się naturalistyczną wizję posługi, redukującą Kościół do humanitarnego NGO, podczas gdy przemilcza się całkowicie obowiązek głoszenia jedynej prawdziwej Wiary i nawracania schizmatyków.


Naturalistyczna redukcja misji Kościoła

Relacja portalu EWTN koncentruje się wyłącznie na aspektach socjologicznych i psychologicznych grenlandzkiej społeczności, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel Kościoła. „Ojciec” Majcen mówi o „niepokoju” mieszkańców wobec geopolitycznych napięć, o „poczucie niewidzialności” czy potrzebie „godności”, lecz ani razu nie wspomina o:

konieczności nawrócenia się na jedyną prawdziwą Religię, obowiązku uczestnictwa w Ofierze Mszy Świętej, stanie łaski uświęcającej czy wiecznym przeznaczeniu dusz (Pius XI, Quas Primas).

To nie jest duszpasterstwo katolickie, lecz świecka praca socjalna w sutannie. Pius X w encyklice Pascendi definitywnie potępił taką postawę jako przejaw modernizmu, gdzie „religia jest jedynie owocem uczuć i doświadczenia, bez żadnej więzi z prawdą objawioną”.

Fałszywy ekumenizm zamiast nawracania heretyków

Artykuł chwali „ekumeniczną odpowiedź” luterańskiej „biskup” Paneeraq Siegstad Munk, którą Majcen określa jako „rzeczywistość, a nie teorię”. Tymczasem Sobór Trydencki w dekrecie o ekumenizmie (sesja XI) stanowczo zakazuje:

wszelkich form współpracy liturgicznej czy wspólnej modlitwy z heretykami, gdyż „ci, którzy trwają w błędach przeciw wierze katolickiej, nie mogą być uczestnikami jedności Kościoła” (kanon 1258 KPK 1917).

Milczenie wobec protestanckich błędów – odrzucenia Ofiary Mszy, prymatu Piotra, kultu Marji – jest zdradą obowiązku contra errores pugnare (walki z błędami), który św. Pius X nazwał „pierwszym obowiązkiem pasterza” (przysięga antymodernistyczna).

Klimatyczne bałwochwalstwo zamiast kultu Stwórcy

Majcen określa grenlandzkie środowisko jako „dzieło Boże” wymagające „opieki”, co w kontekście całego artykułu służy promocji ekologistycznej ideologii. Papież Pius XII w encyklice Humani Generis ostrzegał przed:

„nadawaniem stworzeniu czci należnej wyłącznie Stwórcy, co stanowi jawną odwrotność porządku nadprzyrodzonego”.

Katolicka doktryna nakazuje wprawdzie roztropne zarządzanie dobrami naturalnymi (Rdz 1,28), ale zawsze podporządkowane celowi nadrzędnemu: chwale Boga i zbawieniu dusz. Tymczasem grenlandzki „duchowny” całkowicie pomija temat grzechu, sądu ostatecznego czy obowiązku oddania czci Chrystusowi Królowi przez narody (Ps 2,10-12).

Kryzys tożsamości struktury posoborowej

Fakt, że na obszarze 2,2 mln km² działa tylko jeden „ksiądz” (z wątpliwymi święceniami po 1968 r.), który nie sprawuje prawdziwej Ofiary, lecz posoborową „Mszę”, jest symbolem duchowej zapaści neo-Kościoła. Św. Pius X w Lamentabili sane potępił tezę, jakoby:

„Kościół nie był prawdziwym i doskonałym społeczeństwem, wolnym i posiadającym własne prawa” (teza 19).

Tymczasem Majcen, reprezentujący struktury okupujące Watykan, działa jak urzędnik NGO, nie zaś kapłan mający „złożyć Ofiarę i głosić Ewangelię wszystkim narodom” (Mt 28,19).

Polityczna naiwność versus katolicki realizm

Wypowiedzi o „szacunku dla Grenlandczyków” w kontekście imperialnych zakusów USA czy Chin są naiwne z punktu widzenia katolickiej nauki społecznej. Leon XIII w Immortale Dei nauczał, że:

„Władcy narodów powinni publicznie czcić Chrystusa jako Króla i podporządkować Mu prawodawstwo. Tylko wtedy możliwy jest trwały pokój”.

Dopóki grenlandzcy politycy nie uzna publicznie praw Boskich do rządów, dopóty ich terytorium będzie przedmiotem przetargów mocarstw – to nieuchronna konsekwencja odrzucenia społecznego panowania Chrystusa.

Antykatolicka cisza o prawdziwym rozwiązaniu

Największym grzechem artykułu jest przemilczenie jedynego lekarstwa na grenlandzkie problemy (wysoka samobójczość, alkoholizm): nawrócenie na katolicyzm i przyjęcie łaski przez ważne sakramenty. Św. Alfons Liguori w Teologia moralis podkreślał:

„Żaden naród nie zazna pokoju bez podporządkowania się Magisterium Kościoła katolickiego” (VIII, 2).

Zamiast tego Majcen oferuje „czułość Ewangelii” pozbawioną krzyża, pokuty i dogmatów – czyli puste pocieszenie, które nie zbawia. To nie jest miłosierdzie, lecz zdrada dusz.


Za artykułem:
Greenland’s only Catholic priest: ‘We’re not just minerals or a military position’
  (ewtnnews.com)
Data artykułu: 22.01.2026

Więcej polemik ze źródłem: ewtnnews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.