Portal EWTN News (27 stycznia 2026) relacjonuje wystąpienie Silvio Báeza, byłego pomocniczego „biskupa” Managui, który podczas „mszy” w Miami wezwał do „demokratyzacji” Nikaragui. W homilii pełnej frazesów o „nadziei” i „nowej ludzkości” pomieszanych z polityczną agitacją, pseudohierarcha stwierdził: „Dla Kościoła to nie jest czas na milczenie”, odwołując się przy tym do słów uzurpatora Leona XIV. Całość stanowi klasyczny przykład posoborowej syntezy marksizmu i pseudoteologii.
Faktograficzne uwikłanie w rewolucyjną narrację
Sylwetka „bp.” Báeza wymaga teologicznej demaskacji. Wyświęcony w 1985 roku przez modernistyczną hierarchię, jego święcenia podlegają wątpliwościom z uwagi na nieważność posoborowych formuł sakramentalnych. Jak zauważa teolog ks. Michel-Louis Guérard des Lauriers OP, „nowa formuła święceń nie wyraża już jednoznacznie daru władzy kapłańskiej przez konsekrację”. Jego aktywność – od lat nagłaśniana przez media kontrolowane przez posoborową sekty – skupia się na walce z reżimem Daniela Ortegi, nie zaś na głoszeniu integralnej doktryny katolickiej.
„Problemy i przeszkody są okazją do odkrycia nowej siły ukrytej w nas” – deklarował Báez, parafrazując marksistowską dialektykę walki klas.
Co znaczące, w całym wystąpieniu ani razu nie padły słowa o:
- Nawróceniu z grzechów osobistych
- Potrzebie pokuty i zadośćuczynienia
- Kultuce Najświętszej Ofiary
- Wiecznym przeznaczeniu dusz
Zamiast tego – jak zauważa się w analizie – „nowa ludzkość” ma powstać poprzez „relacje oparte na współczuciu i solidarności”, co stanowi jawną parodię nadprzyrodzonego porządku łaski.
Językowa demaskacja modernistycznej infiltracji
Retoryka Báeza odsłania cały arsenał posoborowego newspeaku:
- „Demokratyzacja” zamiast katolickiej koncepcji Sociale Regnum Christi
- „Nowa ludzkość” jako substytut Królestwa Bożego
- „Przekształcanie struktur” w miejsce nawracania dusz
Jak trafnie ujął to św. Pius X w encyklice Pascendi: „Moderniści zastępują wiarę uczuciem religijnym pozbawionym intelektualnych podstaw”.
Szczególnie jaskrawym przykładem jest przeinaczenie pojęcia nawrócenia: „Nawiązanie do bliskości Boga… to wezwanie do wyjścia poza interesy osobiste”. Taka redukcja metanoii do społecznego aktywizmu stanowi jawną zdradę nauki Chrystusa, który nakazywał: „Czyńcie pokutę, albowiem bliskie jest Królestwo Niebieskie” (Mt 4,17).
Teologiczne bankructwo „teologii wyzwolenia”
Báez powtarza klasyczne błędy potępione przez Kongregację Świętego Oficjum w dekrecie Lamentabili sane exitu (1907):
„Czas kierować historią w nowym kierunku” – stwierdza nikaraguański pseudopasterz, co stanowi jawne odrzucenie zasady „Christus heri, hodie, ipse et in saecula” (Hbr 13,8).
W świetle niezmiennej doktryly katolickiej:
- Krzyż Chrystusa – nie rewolucyjna walka – jest jedynym źródłem wyzwolenia
- „Struktury grzechu” rodzą się z grzechów osobistych, nie zaś z systemów politycznych
- Prawdziwe prześladowanie dotyczy wierności dogmatom, nie utraty przywilejów
Jak przypomina Pius XI w Quas Primas: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym – to jedyna droga do prawdziwego ładu społecznego”.
Symptomatyczna współpraca z antykościelnymi siłami
Milczenie o prawdziwych męczennikach Nikaragui jest wymowne. Podczas gdy Báez lamentuje nad losem „prześladowanych” zwolenników rewolucji, prawdziwi katolicy:
- Odmawiający udziału w „mszach” posoborowych
- Odrzucający komunię z modernistyczną hierarchią
- Broniący niezmiennej doktryly o wyłącznym zbawieniu w Kościele katolickim
– pozostają poza sferą jego „pastorskiej troski”.
Ta selekcja „prześladowań” odsłania prawdziwy cel: budowę kościoła zaangażowanego w marksistowską utopię, gdzie – jak pisał św. Pius X – „religia jest podporządkowana doczesności, a nie doczesność religii” (Notre charge apostolique).
Na koniec warto przypomnieć słowa św. Pawła: „Nie toczymy boju przeciw krwi i ciału, lecz przeciw Zwierzchnościom, przeciw Władzom, przeciw rządcom świata tych ciemności” (Ef 6,12). Walka toczona przez Báeza i jemu podobnych toczy się wyłącznie na poziomie „krwi i ciała”, całkowicie pomijając rzeczywistą batalię o dusze – jedyną, która ma znaczenie w wieczności.
Za artykułem:
Exiled Bishop Báez of Nicaragua: ‘For the Church, this is not a time for silence’ (ewtnnews.com)
Data artykułu: 27.01.2026
