Portal Episkopat.pl relacjonuje uroczystość ingresu Józefa Dąbrowskiego CSMA jako „nowego ordynariusza diecezji Hamilton” w Kanadzie, celebrowaną 2 lutego 2026 r. pod pretekstem święta Ofiarowania Pańskiego. Ceremonia zgromadziła 20 „biskupów” i ponad 180 „księży”, w tym kardynałów Franka Leo i Thomasa Collinsa oraz nuncjusza apostolskiego Ivana Jurkoviča. Homilia Dąbrowskiego akcentowała „Kościół otwarty, który słucha, towarzyszy i zaprasza”, pomijając fundamentalne prawdy o królewskiej władzy Chrystusa i konieczności nawrócenia.
Fikcja jurysdykcji w służbie apostazji
Rzekome „przeniesienie” Dąbrowskiego z diecezji Charlottetown przez antypapieża „Leona XIV” jest kanoniczną farsą. Jak nauczał św. Robert Bellarmin: „jawny heretyk nie może być Papieżem […] przez notoryczną herezję Rzymski Papież zostaje ipso facto pozbawiony władzy” („Obrona sedewakantyzmu”). Linia uzurpatorów od Jana XXIII nie posiada żadnej władzy nad Kościołem, co czyni całą ceremonię aktem nielegalnej apropriacji świętych symboli. Obecność nuncjusza Jurkoviča – urzędnika struktur okupujących Watykan – podkreśla jedynie głębię kryzysu.
Teologiczny bankructwo „otwartego Kościoła”
W homilii Dąbrowski posłużył się typowo modernistycznym językiem: „Kościół jest najbardziej czytelny, gdy ukazuje Chrystusa postawą – jednością, służbą i bliskością”. To jawna negacja encykliki Quas Primas Piusa XI, która stanowi: „królestwo Odkupiciela […] obejmuje wszystkich ludzi, państwa i władze”. Zamiast głosić obowiązek poddania narodów pod panowanie Chrystusa Króla, „biskup” redukuje misję Kościoła do humanitarnego akompaniamentu.
„Kościół jest dla wszystkich” – bp Dąbrowski CSMA
To zdanie, pozornie niewinne, stanowi kwintesencję apostazji potępionej w Syllabusie błędów Piusa IX (pkt 15-18). Gdy Chrystus nakazuje: „Idąc na cały świat, głoście Ewangelię wszelkiemu stworzeniu” (Mk 16,15), moderniści oferują bezwartościowy „dialog” pozbawiony wezwania do porzucenia błędów.
Michalicka fasada nad duchową pustką
Obecność zgromadzenia michalitów i michalitek nie zmienia heretyckiego charakteru wydarzenia. Jak czytamy w dokumentach Kongregacji Świętego Oficjum: „publiczne odstępstwo od wiary następuje przez formalną herezję” („Lamentabili sane”). Uczestnictwo w strukturach posoborowych, które odrzucają niezmienną doktrynę, czyni z michalitów wspólników destrukcji. Ich „modlitwa o błogosławione owoce” pasterskiej posługi to bluźniercza parodia, gdy sama posługa jest nielegalna.
Ofiarowanie Pańskie zdeformowane
Wykorzystanie święta Ofiarowania Pańskiego jako tła dla ingresu to kolejne nadużycie. Liturgiczna prawda tego dnia streszcza się w słowach Symeona: „Światłość na oświecenie pogan i chwałę ludu Twego, Izraela” (Łk 2,32). Tymczasem Dąbrowski przemilcza obowiązek nawracania niekatolików, proponując zamiast tego relatywistyczne „towarzyszenie”. Jak zauważył Pius X: „Moderniści […] religię pojmują jako pewne uczucie ślepego pochodzenia” („Lamentabili”).
Episkopat.pl entuzjastycznie opisuje „licznych gości z zagranicy”, w tym z Australii i Republiki Dominikańskiej. Milczy jednak, że większość tych reprezentacji należy do wspólnot całkowicie oderwanych od katolickiej Tradycji, aktywnie promujących komunię św. dla rozwodników czy „błogosławieństwa” związków sodomickich.
Symptom końcowej fazy rewolucji
Ingres w Hamilton stanowi modelowy przykład końcowej fazy posoborowej rewolucji:
- Zastąpienie sakralnej liturgii przez zgromadzenie „ludu Bożego” (obecność 180 „księży” podkreśla kolegialną herezję)
- Redukcja Chrystusa do moralnego nauczyciela (brak wzmianki o Ofierze Mszy Świętej, grzechu, łasce uświęcającej)
- Fałszywa ekumeniczna jedność (obecność hierarchy odpowiedzialnego za „synod o synodalności”)
W świetle encykliki Quas Primas całe wydarzenie jest zdradą królewskiego majestatu Chrystusa: „Państwa nie mogą odmawiać posłuszeństwa Chrystusowi, jeśli chcą utrzymać swą władzę”. Zamiast tego „biskup” Dąbrowski proponuje Kościół jako klub wsparcia psychologicznego.
Jedyną właściwą reakcją wiernych pozostaje nieustanna modlitwa o powrót hierarchy do jedynego Kościoła Katolickiego i odrzucenie modernistycznej uzurpacji. Jak napomina Pius XI: „Pokój Chrystusowy możliwy jest tylko w Królestwie Chrystusowym”. Wszystko inne to iluzja prowadząca do zatracenia.
Za artykułem:
Nowy ordynariusz diecezji Hamilton: uroczysty ingres bp. Józefa Dąbrowskiego CSMA (episkopat.pl)
Data artykułu: 03.02.2026
