Biskup w tradycyjnym stroju liturgicznym wygłaszający kazań w kaplicy o tradycyjnych motywach katolickich

Antypapież w służbie globalistycznej utopii

Podziel się tym:

Portal EWTN News (4 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV, który podczas audiencji generalnej nawoływał do „odnowionych wysiłków kontroli zbrojeń nuklearnych” oraz domagał się „kreatywnych metod” ewangelizacji dostosowanych do „konkretnego życia ludzi”. W przemówieniu pełnym modernistycznych frazesów rzekomy następca świętego Piotra całkowicie pominął naukę o społecznej władzy Chrystusa Króla, redukując misję Kościoła do roli świeckiego mediatora w sprawach międzynarodowych.


Geopolityczne igrzyska zamiast Królestwa Bożego

„Jutro wygasa traktat New START” – grzmiał sobowtór papieski, nadając świeckiemu porozumieniu geopolitycznemu rangę moralnego imperatywu. W całej wypowiedzi zabrakło jednak fundamentalnego odniesienia do Quas Primas Piusa XI, który uroczyście ogłosił: „Nie masz pod niebem inne imię danego ludziom, w którymbyśmy mieli być zbawieni” (Dz 4,12). Zamiast wskazywać na Chrystusa jako jedynego źródła pokoju, uzurpator propagował „wspólną etykę” – co w praktyce oznacza relatywizm moralny sprzeczny z katolicką nauką o prawie naturalnym.

„Świat musi porzucić «logikę strachu i nieufności»”

Takie frazesy, oderwane od nadprzyrodzonej perspektywy, stanowią jawne odrzucenie realistycznej doktryny o grzechu pierworodnym. Jak przypominał św. Augustyn: „Pokój ciała to uporządkowana harmonia jego części, pokój duszy – uporządkowany spokój namiętności” (Państwo Boże XIX,13). Tymczasem neo-kościół oferuje utopijną wizję pozbawioną duchowego fundamentu.

Dei Verbum jako narzędzie dekonstrukcji

W części katechetycznej uzurpator powołał się na Dei Verbum – dokument soborowy potępiony przez tradycję katolicką. Twierdzenie, że Pismo Święte jest „uprzywilejowaną przestrzenią spotkania” pomija kluczową rolę Magisterium Kościoła jako jedynego autentycznego interpretatora Biblii. Jak nauczał Pius XII w Humani generis: „Źródła objawionej prawdy zawierają się nie tylko w Piśmie Świętym, lecz także w Tradycji”.

Rzekomy papież ostrzegał rzekomo przed „fundamentalistycznymi czytaniami” – terminem zaczerpniętym z protestanckiej hermeneutyki. Tym samym podważył dogmat o nieomylności Pisma w kwestiach wiary i moralności, potwierdzony przez Sobór Trydencki (sesja IV). Jego wezwanie do „kreatywnych metod ewangelizacji” to jedynie zasłona dymna dla głoszenia zrewidowanej „ewangelii” pozbawionej krzyża, potępienia grzechu i konieczności nawrócenia.

Ukraińska martyrologia bez teologii krzyża

Wspomnienie o cierpieniach Ukrainy zostało sprowadzone do poziomu humanitarnej lamentacji. Brak jakiegokolwiek odniesienia do zadośćuczynienia Bogu za grzechy narodów czy potrzeby pokuty – co stanowiło istotę orędzi prawdziwych świętych, jak choćby bł. Karola z Habsburga. Zamiast wezwania do modlitwy ekspiacyjnej, uzurpator wyraził „wdzięczność za inicjatywy solidarnościowe” – typowy przejaw naturalistycznej filantropii potępionej w Syllabusie błędów Piusa IX (pkt 24-25).

„Ewangelia nie może zostać sprowadzona do przekazu jedynie filantropijnego lub społecznego”

To zdanie, pozornie poprawne, w rzeczywistości demaskuje hipokryzję całego systemu. Cała działalność neo-kościoła od 1958 roku konsekwentnie redukuje religię do działalności socjalnej, czego dowodzi choćby likwidacja Świętego Oficjum czy porzucenie misji nawracania heretyków. Jak trafnie zauważył św. Pius X: „Prawdziwi przyjaciele ludu nie są ani rewolucjonistami, ani innowatorami, ale tradycjonalistami” (Encyklika Notre charge apostolique).

Teologiczne bankructwo posoborowej sekty

Wystąpienie Leona XIV stanowi klasyczny przykład apostazji posoborowego establishmentu. Zamiast głosić Chrystusa Króla narodów, uzurpator zajmuje się dyplomacją nuklearną. Zamiast przypominać o obowiązku państw do publicznego uznania prawdziwej religii (Quas Primas, pkt 18), promuje „wspólną etykę” – chimeryczny twór modernistycznej filozofii.

Cała struktura okupująca Watykan od czasów Jana XXIII realizuje program potępiony w Lamentabili sane exitu św. Piusa X, gdzie czytamy: „Dogmaty, sakramenty i hierarchia są tylko sposobem wyjaśnienia i etapem ewolucji świadomości chrześcijańskiej” (pkt 54). Dopóki świat nie powróci do prawowitego Następcy Piotra i nieodwołalnych dogmatów wiary, wszelkie apele o pokój pozostaną jedynie pustą retoryką w służbie nowego porządku świata.


Za artykułem:
Pope warns against new arms race
  (ewtnnews.com)
Data artykułu: 04.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: ewtnnews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.