Portal EWTN News relacjonuje sprzeciw studentów Uniwersytetu Notre Dame wobec nominacji Susan Ostermann – jawnie propagującej aborcję – na dyrektora Instytutu Studiów Azjatyckich. Anna Kelley, przewodnicząca grupy pro-life i adoptowana z Chin, oskarża nominatkę o współpracę z organizacjami promującymi aborcję i kontrolę populacji w czasach polityki jednego dziecka.
Fakty: Aborcjonistka w „katolickiej” instytucji
Susan Ostermann, obecna profesor spraw globalnych, została mianowana dyrektorem Instytutu Liu przy Keough School of Global Affairs. Jej publiczne teksty określają pro-life jako „rasistowskie” i „oparte na supremacji białych”, a współpraca z Population Council – organizacją wspierającą aborcję i sterylizację w Chinach – stanowi jawną zdradę katolickich zasad.
„Notre Dame nie może utrzymywać katolickiej tożsamości, promując osoby, których publiczne zaangażowanie jest w tak bezpośredniej sprzeczności z wiarą” – pisze zarząd studenckiej grupy pro-life.
Język relatywizmu: „Akademicka wolność” jako zasłona dymna
Ostermann w odpowiedzi powołuje się na „środowisko akademickiej wolności, gdzie może kwitnąć pluralizm głosów”. To klasyczny leksykon modernizmu, gdzie „pluralizm” oznacza relatywizację prawdy, a „wolność akademicka” – przyzwolenie na herezję. Sprzeciw o. Miscamble’a, emerytowanego profesora historii, demaskuje hipokryzję:
„Czy [Ostermann] jest gotowa wycofać pogląd, że ruch pro-life związany jest z supremacją białych? […] Brak rozeznania oraz porzucenie katolickiej misji przez odpowiedzialnych za tę haniebną nominację poddaje poważnej wątpliwości ich zdolność do pełnienia obecnych funkcji”.
Teologiczny bankructwo: Notre Dame jako symbol apostazji
Uniwersytet Notre Dame od dawna porzucił katolicką tożsamość na rzecz świeckiego prestiżu. Kanon 188 §4 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 stanowi, że urząd staje się wakujący ipso facto przez publiczne odstępstwo od wiary. Nominacja aborcjonistki do stanowiska kierowniczego świadczy, że władze uczelni nie tylko tolerują zło, lecz aktywnie je promują, łamiąc „prawa Boga, któremu wszelka władza przyrzekła: ‘Dam Ci narody w dziedzictwo Twoje, a krańce świata w posiadanie Twoje’” (Ps 2,8 Wlg).
Symptom kryzysu: „Katolickość” bez Chrystusa Króla
Sprawa Notre Dame odsłnia głębię apostazji struktur posoborowych. Jak nauczał Pius XI w Quas Primas, „państwa nie mogą osiągnąć prawdziwego szczęścia, jeśli nie uznają panowania Chrystusa i nie będą posłuszne Jego prawom”. Tymczasem „katolickie” uniwersytety hołdują zasadom potępionym w Syllabusie błędów Piusa IX, który odrzuca tezę, że „Kościół powinien się pogodzić z postępem, liberalizmem i współczesną cywilizacją” (błąd 80).
Anna Kelley, ocalona z piekła chińskiej polityki jednego dziecka, staje się mimowolnym świadkiem „ohydy spustoszenia” (Dn 9,27 Wlg) w Kościele. Jej osobiste świadectwo demaskuje prawdziwe oblicze „postępu” głoszonego przez Ostermann: cywilizację śmierci, gdzie dzieci są towarem, a macierzyństwo – przestępstwem.
Za artykułem:
Adoptee from China, student leaders speak out against Notre Dame abortion advocate appointee (ewtnnews.com)
Data artykułu: 05.02.2026
