Portal LifeSiteNews informuje o masowych zwolnieniach w lewicowym „Washington Post”, gdzie zwolniono jedną trzecią personelu – w tym 13 „reporterów klimatycznych” – przy stratach sięgających 177 milionów dolarów. Redaktor naczelny Matt Murray przyznał, że gazeta „zbyt zakorzeniona w innej epoce” straciła czytelników wskutek jednostronnej perspektywy. Portal cytuje komentarze konserwatywnych krytyków, którzy wskazują na ideologiczne źródła kryzysu, podczas gdy zwolnieni dziennikarze oskarżają kierownictwo o „decyzję ideologiczną”.
Bankructwo prawdy: upadek imperium propagandy
Faktograficzna relacja portalu LifeSiteNews odsłania jedynie wierzchołek góry lodowej. Podczas gdy „The Washington Post” płacze nad utratą 240 miejsc pracy, milczy o utracie czegoś znacznie ważniejszego: zobowiązania do głoszenia prawdy. Redaktor Murray wyznaje: „Zbyt często pisaliśmy z jednej perspektywy, dla jednego wycinka odbiorców” – co w rzeczywistości oznaczało systematyczne wykluczanie głosów broniących naturalnego prawa moralnego i katolickiego porządku społecznego. Jak stwierdza Pius XI w encyklice Quas primas: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw i gdy już nie od Boga, lecz od ludzi wywodzono początek władzy, stało się iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”.
„Executive editor Matt Murray said that the paper’s online traffic had plummeted in the last three years amid the artificial intelligence boom, according to a BBC report, and that it was 'too rooted in a different era.’”
Ta „inna era”, do której odwołuje się Murray, to epoka, gdy media jeszcze udawały obiektywizm, zamiast jawnie propagować rewolucję kulturową. Dziś, gdy „The Post” zlikwidował całe działy, w tym sportowy, ujawnia się prawdziwa natura tego przedsięwzięcia: nie chodziło o informowanie, lecz o inżynierię społeczną. Jak trafnie zauważa cytowany komentator: „To instytucja, która dobrowolnie przekształciła się w młyn propagandowy ledwie odróżnialny od sowieckiej kontroli informacji”.
Język zdrady: lewicowy żargon jako narzędzie dechrystianizacji
Językowa analiza artykułu ujawnia symptomy głębszej choroby. Zwolniony reporter ds. „rasy i pochodzenia” Emmanuel Felton oskarża kierownictwo o „decyzję ideologiczną”, nie dostrzegając ironii: cała działalność „The Post” od dziesięcioleci była ideologiczną krucjatą przeciw cywilizacji chrześcijańskiej. Użycie pojęć takich jak „klimat”, „rasa” czy „tożsamość” służyło narzuceniu naturalistycznej wizji człowieka, w której nie ma miejsca na grzech pierworodny, łaskę uświęcającą czy zbawienie wieczne.
Gdy Christopher F. Rufo stwierdza: „The Washington Post celowo skłamał na mój temat, próbując zniszczyć moją reputację”, dotyka sedna problemu: współczesne media stały się instrumentum diaboli (narzędziem diabła), którego celem jest eliminacja głosów broniących porządku nadprzyrodzonego. Jak nauczał Pius IX w Syllabus Errorum, potępiając błąd nr 77: „W obecnych czasach nie jest już rzeczą stosowną, aby religia katolicka była uważana za jedyną religię państwa, z wyłączeniem wszystkich innych form kultu”.
Teologiczny wymiar upadku: odrzucenie Królestwa Chrystusowego
Z teologicznej perspektywy upadek „The Washington Post” stanowi namacalny dowód prawdy zawartej w encyklice Quas primas: „Nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Gazeta, która przez dekady promowała aborcję, permisywizm moralny i rewolucję gender, zbiera teraz żniwo własnego buntu przeciw Bożemu porządkowi.
„WaPo people posting about being laid off and calling for people to have compassion, are the same people who would dox you, get you fired if you had a different opinion than them.”
Wypowiedź komentatora Steve’a Inmana demaskuje hipokryzję lewicowych aktywistów, którzy domagają się współczucia, gdy sami stają się ofiarami mechanizmów, które tworzyli. To żywa ilustracja zasady „Quod seminavit homo, hoc et metet” (Co człowiek sieje, to i żąć będzie – Ga 6,7). Katolicka nauka społeczna zawsze przestrzegała, że państwo odstępujące od praw Bożych skazuje się na anarchię i samozniszczenie.
Symptom szerszej apostazji: media jako awangarda rewolucji
Upadek „The Washington Post” nie jest odosobnionym przypadkiem, lecz symptomem szerszego kryzysu cywilizacyjnego. Jak trafnie zauważył Hans Mahncke, gazeta stała się „propagandowym młynem” na wzór sowiecki – co stanowi logiczną konsekwencję odrzucenia społecznego panowania Chrystusa Króla. W dekrecie Lamentabili sane exitu Święte Oficjum pod rządem św. Piusa X potępiło błąd mówiący, że „Kościół jest wrogiem postępu nauk przyrodniczych i teologicznych” (pkt 57), co dokładnie opisuje postawę mediów głównego nurtu, które naukę zastąpiły ideologią.
Komentator Wall Street Mavs trafnie diagnozuje: „Odrzucili 75% potencjalnych odbiorców, zaspokajając bardzo wąską radykalną lewicę”. To echo słów Leona XIII z encykliki Libertas praestantissimum: „Wolność, jako możność czynienia wszystkiego, co się podoba, chybia we wszystkich kierunkach celu, do jakiego z natury jest przeznaczona”. Media, które porzuciły służbę prawdzie na rzecz ideologicznej indoktrynacji, skazały się na bankructwo – zarówno finansowe, jak i moralne.
Katolik obserwujący ten upadek nie może popadać w zwykłą złośliwą radość (Schadenfreude), ale winien widzieć w nim przestrogę dla wszystkich instytucji odrzucających Boski porządek. Jak nauczał św. Paweł: „Nie łudźcie się: Bóg nie dozwoli z siebie szydzić. A co człowiek sieje, to i żąć będzie” (Ga 6,7). Upadek „Washington Post” stanowi namacalny dowód, że żadna instytucja nie może trwać, gdy świadomie odcina się od Źródła wszelkiego istnienia – Jezusa Chrystusa, Króla Wszechświata.
Za artykułem:
Left-wing Washington Post lays off one-third of staff after losing $177 million in last few years (lifesitenews.com)
Data artykułu: 05.02.2026
