Solemny obraz spotkania uzurpatora Leona XIV z przedstawicielami Courage International w Watykanie.

Neo-Kościół legitymizuje ideologiczną infiltrację pod pozorem „duszpasterstwa”

Podziel się tym:

Portal EWTN News (6 lutego 2026) relacjonuje spotkanie uzurpatora Leona XIV z przedstawicielami organizacji „Courage International”, określając je jako „historyczne” i „doniosłe”. Według relacji, grupa promująca tzw. „trudności w zakresie czystości” osób o skłonnościach homoseksualnych została przyjęta na prywatnej audiencji, gdzie relatywizowano obiektywny grzech sodomski poprzez język „ran” i „tożsamości”.


Faktograficzne uwikłanie w modernistyczną dialektykę

Przedstawiciele Courage International – w tym „bp” Frank Caggiano i „ks.” Brian Gannon – chwalili się „wsparciem” uzurpatora dla ich działań, które rzekomo mają „uzdrawiać i przywracać osobę”. Jak podano:

„Rozmawialiśmy o znaczeniu czystości, jak leczy, wzmacnia i przywraca osobę […] Papież mówił o wolności, o tym, czym jest prawdziwa wolność – nie niepohamowana wolność, którą oferuje świat, lecz opanowanie naszych namiętności i całkowite poddanie się woli Bożej”.

Już sam fakt organizowania „duszpasterstw” dla konkretnego grzechu (por. Rz 1,26-27; Kodeks Prawa Kanonicznego z 1917, kan. 2357) stanowi zerwanie z tradycyjną dyscypliną pokutną, gdzie grzech ciężki wymagał sakramentalnej spowiedzi i nawrócenia, a nie tworzenia „bezpiecznych przestrzeni” dla osób trwających w zaburzeniu.

Językowa dekonstrukcja doktryny

Retoryka Courage International opiera się na założeniach potępionych już w Lamentabili sane św. Piusa X (1907):

  • Użycie terminu „osoby doświadczające pociągu do tej samej płci” zamiast „grzesznicy” lub „ci, którzy cierpią na nieuporządkowaną skłonność” – co relatywizuje obiektywny stan grzechu
  • Przedstawianie czystości jako „lekarstwa na rany” zamiast wymogu sprawiedliwości Bożej – zgodnie z modernizmem potępionym w Pascendi
  • Przemycanie pojęcia „tożsamość LGBTQ” jako neutralnego faktu, podczas gdy Syllabus błędów Piusa IX (1864) wyraźnie potępia „wolność sumienia” jako „szaleństwo” (pkt 15, 77-79)

Jak trafnie zauważył św. Robert Bellarmin: „Gdy grzech staje się chorobą wymagającą terapii zamiast pokuty, znak to, że Antychryst już działa w Świątyni” (De Romano Pontifice, II,30).

Teologiczne bankructwo „akompaniamentu duszpasterskiego”

Deklarowane cele Courage International stoją w sprzeczności z niezmiennym nauczaniem Kościoła:

  1. „Towarzyszenie bliskim osoby LGBTQ” narusza kanon 1258 KPK 1917: „Nie wolno współdziałać czynnie w obrzędach heretyckich” – tym bardziej aprobować ich grzeszny stan
  2. Promowanie „czystości” bez jednoznacznego wezwania do całkowitego porzucenia nieczystych relacji to klasyczny przykład reservatio mentalis potępiony przez św. Piusa X
  3. Przykład z „osobą tonącą” podany przez Gannona odwraca porządek łaski: To nie „opanowanie namiętności” daje wolność, lecz „łaska Boża przez Jezusa Chrystusa, Pana naszego” (Rz 7,25 Wlg) – której udziela się wyłącznie przez ważne sakramenty

Prawdziwa odpowiedź duszpasterska brzmi: „Czyńcie pokutę i nawróćcie się, aby grzechy wasze zostały zgładzone” (Dz 3,19 Wlg).

Symptomatyczna apostazja posoborowej struktury

Audiencja u uzurpatora stanowi logiczny finał rewolucji zapoczątkowanej przez „Sobór” Watykański II:

  • „Duszpasterstwo specjalistyczne” zastąpiło żelazną dyscyplinę kanoniczną, zamieniając konfesjonał w gabinet terapeutyczny
  • „Godność osoby” z Gaudium et spes (nr 12) stała się furtką do akceptacji grzechu pod płaszczykiem „poszanowania sumienia”
  • Brak jakiegokolwiek odniesienia do wiecznych konsekwencji grzechu ciężkiego („Idźcie precz ode Mnie, przeklęci, w ogień wieczny” – Mt 25,41 Wlg) dowodzi całkowitego zerwania z eschatologią katolicką

Jak ostrzegał Pius XI w Quas Primas (1925): „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw […] zburzone zostały fundamenty porządku, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”.

Spotkanie w Watykanie nie jest więc „historycznym przełomem”, lecz kolejnym aktem teatru apostazji, gdzie pod pozorem miłosierdzia neguje się samo pojęcie grzechu. Jedyną odpowiedzią wiernych musi być nieustanna modlitwa: „Przyjdź Królestwo Twoje, Panie, bo Twoje jest Królestwo i potęga, i chwała na wieki!”.


Za artykułem:
‘Historic occasion’: Pope Leo XIV meets with same-sex attraction ministry Courage International
  (ewtnnews.com)
Data artykułu: 06.02.2026

Więcej polemik ze źródłem: ewtnnews.com
Podziel się tą wiadomością z innymi.
Pin Share

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Ta strona używa Akismet do redukcji spamu. Dowiedz się, w jaki sposób przetwarzane są dane Twoich komentarzy.

Przewijanie do góry
Ethos Catholicus
Przegląd prywatności

Ta strona korzysta z ciasteczek, aby zapewnić Ci najlepszą możliwą obsługę. Informacje o ciasteczkach są przechowywane w przeglądarce i wykonują funkcje takie jak rozpoznawanie Cię po powrocie na naszą stronę internetową i pomaganie naszemu zespołowi w zrozumieniu, które sekcje witryny są dla Ciebie najbardziej interesujące i przydatne.