Portal Opoka relacjonuje sprawę „księdza” Teodora Sawielewicza, założyciela Fundacji Teobańkologia, który przyznał się do „błędów duszpasterskich” sprzed 7-8 lat wobec kobiety korzystającej z jego kierownictwa duchowego online. W oświadczeniu wyraża „skruchę” i „żal”, podkreślając zmianę procedur bezpieczeństwa w swojej fundacji. Kuria wrocławska wszczęła postępowanie, nałożono „upomnienie z karą” w marcu 2025 r. Fundacja zapewnia o „profesjonalizacji” działań i współpracy ze specjalistami (psycholog, teolog, pedagog), kontynuując działalność modlitewną online.
Faktograficzna dekonstrukcja modernizmu
„Modlitwa opisana w artykule odbywała się przez telefon w styczniu 2019 roku i nie zawierała żadnych zachęt do popełnienia jakiegokolwiek grzechu” – deklaruje Sawielewicz. Tymczasem kanon 530 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r. jednoznacznie wymaga, by kierownictwo duchowe odbywało się in persona, w kontekście sakramentalnym, pod kierunkiem proboszcza lub spowiednika zatwierdzonego przez ordynariusza. Praktyka „zdalnych porad duchowych” to owoc posoborowego zanegowania nadprzyrodzonego charakteru kapłaństwa.
Fundacja chlubi się wprowadzeniem „jasnych zasad bezpieczeństwa i granic” oraz „zespołowej odpowiedzialności”, co stanowi de facto przyznanie, że wcześniej działała jak sekciarska grupa oparta na charyzmatycznym przywództwie. Czyż nie przypomina to ostrzeżeń Piusa X z encykliki Pascendi o modernizmie, gdzie „doświadczenie religijne” zastępuje obiektywną łaskę?
Językowa maskara apostazji
Zarząd fundacji posługuje się leksyką korporacyjnego PR: „profesjonalizacja”, „transparentność”, „model pracy”, „standardy”, „procedury kontroli”. Gdzież tu echo Chrystusowego „amen dico vobis” (Mt 18,18 Wlg)? Redukcja posługi duchowej do zarządzania projektem demaskuje heretyckie źródła całego przedsięwzięcia.
Sawielewicz mówi o „szczerych intencjach niesienia pomocy”, lecz św. Augustyn przypomina: „Mala voluntas error est” (Zła wola to błąd). W klasycznej teologii moralnej intentio nie rozgrzesza ze złego przedmiotu czynu (S.Th. I-II, q.20 a.2). „Pomoc” pozbawiona recta fide jest duchowym sabotażem.
Teologiczne bankructwo „teobańkologii”
Fundacja szczyci się współpracą z „psychologiem, teologiem i pedagogiem”, co stanowi jawną zdradę zasady gratia non destruit naturam, sed perficit (łaska nie niszczy natury, lecz udoskonala). W Międzynarodowym Seminarium Teologicznym z 1950 r. Święte Oficjum potępiło tezę, jakoby „współczesna psychologia mogła zastąpić ascezę w kierownictwie duchowym” (Decr. 18 VII 1950).
„Transmisje modlitw na żywo o 15:00 i 20:30” to parodia katolickiego brewiarza. Jak przypomina Pius XII w Mediator Dei, modlitwa publiczna Kościoła „z natury wymaga głosu kapłana, który zwraca się do Boga w imieniu całego Ciała Mistycznego”. Cyfrowy streaming zastępujący liturgię godzin to kolejny krok ku ecclesia virtualis – heretyckiej utopii.
Symptomat ohydy spustoszenia
Cała afera odsłonia systemowy upadek pseudo-kapłaństwa w sekcie posoborowej. Brak formacji opartej na Roman Catechism, zerwanie z nauką o ex opera operato, zastąpienie sakramentów „doświadczeniami duchowymi” – oto owoce soborowej rewolucji.
Milczenie o poenitentia sacra (pokucie sakramentalnej) w oświadczeniach jest wymowne. Gdzież napomnienie św. Pawła: „W imieniu Chrystusa prosimy: pojednajcie się z Bogiem!” (2 Kor 5,20 Wlg)? „Zespół specjalistów” zastąpił kapłana rozgrzeszającego in persona Christi.
Epilog: Jedyna droga powrotu
Sprawa Sawielewicza to nie „błąd duszpasterski”, lecz logiczna konsekwencja odrzucenia królewskiej władzy Chrystusa nad Kościołem. Jak uczy Pius XI w Quas Primas: „Rodziny i państwa, które nie chcą służyć Chrystusowi-Królowi, popadną w niewolę tyrana”.
Jedynym lekarstwem jest powrót do lex orandi, lex credendi sprąd 1958 r.: Mszy trydenckiej, teologii tomistycznej, klasycznego prawa kanonicznego. Wszystkie zaś „nowe ruchy” i „fundacje”, które nie czczą Chrystusa Króla w Najświętszym Sakramencie, są zwykłymi sektami czasów ostatecznych.
Za artykułem:
Ks. Teodor Sawielewicz przyznaje się do błędów duszpasterskich sprzed lat. Publikujemy oświadczenie (opoka.org.pl)
Data artykułu: 06.02.2026
