Nowy „arcybiskup” Denver: Modernistyczna kontynuacja apostazji
Portal EWTN News (7 lutego 2026) relacjonuje nominację „biskupa” Jamesa Golki na stanowisko „arcybiskupa” Denver przez uzurpatora Leona XIV. Wypowiedzi nominata i kontekst jego działalności stanowią klasyczny przykład teologicznej degradacji neo-kościoła.
Fałszywa sukcesja apostolska
Struktury posoborowe, pozbawione ważnej sukcesji apostolskiej od czasu nieważnych święceń posoborowych, kontynuują farsę „sakramentów” i „hierarchii”. Jak stwierdza dekret Lamentabili sane Piusa X (1907): „Małżeństwo stosunkowo późno mogło stać się w Kościele sakramentem Nowego Prawa, gdyż najpierw konieczne było powstanie pełnej nauki teologicznej o łasce i o sakramentach” (propozycja 51 potępiona). Analogicznie – posoborowe „święcenia” pozbawione są materii, formy i intencji wymaganej przez Tradycję. Golka, wyświęcony w 1994 roku, jest zwykłym świeckim przebranym w szaty liturgiczne.
„Golka’s installation is scheduled for March 25th, the Solemnity of the Annunciation”
Próba powiązania tej anty-liturgicznej ceremonii z uroczystością Zwiastowania Pańskiego to bluźniercze wykorzystanie święta Chrystusa Króla (por. Pius XI, Quas Primas) dla legitymizacji anty-Kościoła.
Subiektywizm jako zasada przewodnia
Centralnym elementem wystąpienia Golki jest rewolucja modernistyczna: „Our agenda is we’re going to take time to intentionally listen to God’s will, and then we’re going to do it”. To jawna herezja potępiona w Lamentabili sane (propozycja 58): „Prawda zmienia się wraz z człowiekiem, ponieważ rozwija się wraz z nim, w nim i przez niego”. Zamiast depositum fidei – subiektywne „rozeznanie”; zamiast posłuszeństwa Magisterium – emocjonalny fideizm.
„When you’re fascinated by someone, you want to know more about him. You cannot help but fall in love with him”
Redukcja wiary do emocjonalnej fascynacji to zaprzeczenie katolickiej teologii łaski. Jak przypomina Sobór Trydencki (Sesja VI, Kanon 7): „Jeśli ktoś twierdzi, że wszystkie uczynki przed usprawiedliwieniem są grzechami […] niech będzie wyklęty”. Golka promuje herezję kwietystyczną, gdzie uczucia zastępują uczynki wiary.
„Abp” Aquila: Architekt apostazji
Sam „abp” Samuel Aquila, nominowany przez modernistycznego uzurpatora Benedykta XVI, przez 14 lat niszczył resztki katolicyzmu w Denver. Jego pochwały dla Golki („męża modlitwy z głęboką miłością do Jezusa i Błogosławionej Marji”) są czystą hipokryzją w świetle jego współpracy z:
- „Programem formacyjnym” opartym na Instrumentum Laboris z Amazonii
- Ekumenicznymi Mszami z heretykami
- Promocją „Kościoła synodalnego” bergogliańskiego
Jego „list pożegnalny” pełen jest typowego modernizmu: „Pan działa wśród nas, wzywając nas coraz głębiej do nawrócenia, komunii i misji”. Brak tu jakiejkolwiek wzmianki o:
- Ofierze Mszy Świętej jako przebłaganiu za grzechy
- Obowiązku publicznego wyznawania wiary wobec apostazji państw
- Potępieniu herezji współczesnych
Korporacyjny język anty-ewangelii
Analiza językowa ujawnia całkowite zerwanie z katolickim sensus fidei:
- „Agenda” zamiast posłannictwa
- „Challenges undermining the dignity of human life” – eufemizm dla milczenia o aborcji i sodomii
- „Precarious global situation” – pacyfistyczny relatywizm zamiast nauki o sprawiedliwej wojnie
Golka, płaczący przy mówieniu po hiszpańsku („Whenever I talk in Spanish I cry”), symbolizuje emocjonalną histerię zastępującą racjonalną wiarę. Jak ostrzegał św. Pius X w Pascendi Dominici gregis: „Moderniści uczynili z uczucia zasadę wiary”.
Teologia wyzwolenia w angielskiej szacie
Tytułowanie Golki „mężem modlitwy” ma zakamuflować jego faktyczną działalność:
- Praca z „młodzieżą” – promocja „synodalności” i LGBT pod płaszczykiem „akompaniamentu duszpasterskiego”
- „Fluent Spanish” – narzędzie infiltracji przez teologię wyzwolenia
- „Native American Missions” – synkretyzm religijny potępiony w Quas Primas („Królestwo Chrystusa obejmuje wszystkich ludzi”)
Formacja Golki na jezuickim Creighton University i St. Paul Seminary (ośrodkach rewolucji liturgicznej) wyjaśnia jego anty-doktrynalne nastawienie.
Konsekwencje doktrynalne
Ta nominacja potwierdza diagnozę Piusa XII z Humani Generis (1950): „Pojawiło się już pewne <>, które […] zagrażają zasadom katolickiej doktryny”. W Denver mamy do czynienia z:
- Negacją extra Ecclesiam nulla salus (milczenie o obowiązku przynależności do Kościoła)
- Odrzuceniem społecznego panowania Chrystusa Króla („wyzwania globalne” rozwiązywane bez odniesienia do Quas Primas)
- Redukcją kapłaństwa do funkcji managerskiej („agenda”, „collaboration”)
Jak przypomina bulle Cum Ex Apostolatus Officio Pawła IV: „Gdyby kiedykolwiek okazało się, że biskup […] odpadł od wiary katolickiej – jego nominacja będzie nieważna”. Ponieważ neo-kościół odrzucił wiarę katolicką, cała jego „hierarchia” jest ipso facto nieważna.
Jedyną odpowiedzią wiernych pozostaje ucieczka od tych struktur (2 Kor 6,17) i trwanie przy prawdziwej Ofierze Mszy Świętej, gdzie kapłani zachowali ważne święcenia i wiarę niezmienioną.
Za artykułem:
UPDATE: Denver's incoming archbishop vows to listen to God's will 'and then go do it' (ewtnnews.com)
Data artykułu: 07.02.2026
