Portal eKAI (8 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie uzurpatora Leona XIV przed modlitwą „Anioł Pański”, w którym głosił on „Boga, który nigdy nas nie odrzuci” oraz redukcję życia chrześcijańskiego do „gestów otwarcia na innych”. Ta wypowiedź stanowi kolejny przejaw teologicznej degrengolady posoborowej instytucji.
Naturalistyczna karykatura Objawienia
„Jezus jednak głosi nam Boga, który nigdy nas nie odrzuci, Ojca, który strzeże naszego imienia, naszej wyjątkowości. Każda rana, nawet głęboka, zagoi się, jeżeli przyjmiemy słowo Błogosławieństw i na nowo wyruszymy drogą Ewangelii” – stwierdził rzekomy następca św. Piotra. To jawna herezja w świetle niezmiennego Magisterium:
„Kto nie uwierzy, będzie potępiony” (Mk 16,16 Wlg).
Św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice przypomina: „Bóg jest miłością, ale i ogniem trawiącym”. Pius XI w encyklice Quas primas jednoznacznie nauczał, że panowanie Chrystusa-Króla obejmuje także władzę sądzenia: „Patrzyłem w widzeniu nocnemu, a oto z obłoki niebieskimi jako syn człowieczy przychodził, i aż do starowiecznego przyszedł i stawili go przed oblicze jego. I dał mu władzę, i cześć i królestwo” (Dan 7,13-14).
Demontaż katolickiej doktryny zbawienia
Twierdzenie, że „każda rana zagoi się” bez nawrócenia i zerwania z grzechem, to zaprzeczenie całej ekonomii zbawczej. Sobór Trydencki w sesji VI kan. 23 potępił:
„Jeśli ktoś twierdzi, że człowiek usprawiedliwiony nie może utracić łaski – niech będzie wyklęty”.
Tymczasem Leon XIV kontynuuje bergogliańską narrację o „miłosierdziu bez warunków”, co w praktyce neguje konieczność:
1. Sakramentalnej spowiedzi z żalem za grzechy
2. Wynagrodzenia za winy
3. Unikania okazji do grzechu
Rewolucja w pojęciu błogosławieństw
Redukcja ośmiu błogosławieństw do „gestów otwarcia na innych” to klasyczny przykład modernistycznej metody:
- Desakralizacja: Przemilczenie nadprzyrodzonego celu (Królestwo Niebieskie) na rzecz doczesnego „smaku życia”
- Psychologizacja: Zamiana łaski uświęcającej na terapię dla „noszących przekonanie, że są do wyrzucenia”
- Relatywizacja: Przedstawienie ewangelicznej drogi jako jednej z wielu „ścieżek rozwoju osobistego”
Św. Pius X w Lamentabili sane potępił jako błąd tezę, że „dogmaty są tylko interpretacją faktów religijnych wypracowaną przez umysł ludzki” (propozycja 22).
Teologia „pod prąd” jako maska apostazji
Gdy uzurpator mówi o „pozycji «pod prąd»”, dokonuje diabolicznego odwrócenia pojęć. Prawdziwym „płynięciem pod prąd” byłoby dziś głoszenie:
– Obiektywnej prawdy o grzechu wołającym o pomstę do nieba
– Absolutnego zakazu komunii dla rozwodników żyjących w nowych związkach
– Potępienia gender i LGBT jako zbrodni przeciw naturze
Tymczasem neo-kościół płynie z prądem rewolucji obyczajowej, jedynie pozorując „konserwatyzm” przez estetyczne frazesy.
Eucharystyczna herezja
Najbardziej szokującym fragmentem jest stwierdzenie:
„smak, który odnajdujemy w każdą niedzielę w łamanym Chlebie: ofiarowane życie i miłość, która nie robi hałasu”.
To jawna negacja:
1. Ofiarnego charakteru Mszy Świętej (potępiona w Syllabusie błędów, pkt 65)
2. Realnej Obecności (Sobór Trydencki, sesja XIII)
3. Konieczności stanu łaski u uczęstników (1 Kor 11,27-29)
Prawowierni katolicy odnajdują w Najświętszej Ofierze nie „smak”, lecz hostiam puram, hostiam sanctam, hostiam immaculatam – ofiarę czystą, ofiarę świętą, ofiarę niepokalaną.
Niemy krzyk milczenia
W całym przemówieniu brak jakiejkolwiek wzmianki o:
– Grzechu pierworodnym
– Czyśćcu
– Szatanie i niebezpieczeństwie potępienia
– Krzyżu jako zadośćuczynieniu
To nie jest przypadek, lecz programowe usunięcie eschatologicznego wymiaru wiary. Jak zauważył Pius IX w Syllabusie (pkt 17): „Dobrą należy mieć nadzieję o wiecznym zbawieniu wszystkich tych, którzy wcale nie są w prawdziwym Kościele Chrystusowym” – błąd potępiony jako herezja.
„Nie miejcie miłości ani przymierza z tymi ludami, których ziemię będziecie zajmować; aby was nie zwiedli do grzechu przeciwko Mnie. Będziecie czcić bogów ich, które będą wam sidłem”
(Wj 23,32-33 Wlg).
Dzisiejsze struktury okupujące Watykan stały się właśnie takim „sidłem” – głosząc wygodną pseudoreligię akceptacji zamiast wymagającej drogi świętości. Jedyną odpowiedzią wiernych musi być nieustanne trwanie przy depositum fidei i prawowitej sukcesji apostolskiej poza neo-kościołem Antychrysta.
Za artykułem:
Leon XIV na „Anioł Pański”: Jezus głosi Boga, który nigdy nas nie odrzuci (ekai.pl)
Data artykułu: 08.02.2026
