Portal Gość.pl (9 lutego 2026) informuje o szokujących danych wskazujących na ok. 400 przypadków aborcji selektywnych dziewczynek w Wielkiej Brytanii w latach 2017-2021, głównie wśród kobiet pochodzenia indyjskiego. British Pregnancy Advisory Service (BPAS) – największy aborcyjny kombinat na Wyspach – utrzymuje, że prawo brytyjskie „milczy” w kwestii zabijania nienarodzonych ze względu na płeć, podczas gdy rządowy Departament Zdrowia twierdzi przeciwnie. Ten makabryczny paradoks prawny odsłania głębszą duchową zgniliznę społeczeństwa, które odrzuciwszy panowanie Chrystusa Króla, pogrążyło się w krwawym szaleństwie neopogańskiego kultu śmierci.
Faktograficzne zdemaskowanie zbrodniczej hipokryzji
Statystyki demaskują de facto przyzwolenie na ludobójstwo płciowe pod płaszczykiem „praw reprodukcyjnych”. Jak podaje raport rządowy,
„stosunek urodzonych chłopców do dziewczynek był znacząco wyższy niż oczekiwany (ponad 107 chłopców na 100 dziewczynek)”
w niektórych grupach etnicznych, co jednoznacznie wskazuje na praktyki selektywne. Tymczasem BPAS – organizacja finansowana przez brytyjski skarb państwa – na swojej stronie internetowej utrzymuje, że „aborcja ze względu na płeć dziecka może być uzasadniona”.
Ta jawna schizofrenia prawna jest logicznym owocem systemowego odejścia od katolickich zasad moralnych. Gdy w 1967 roku parlament uchwalił ustawę aborcyjną, otworzono Pandorę skrzynię coraz bardziej radykalnych żądań śmierci. Dziś, po sześciu dekadach apostazji, brytyjskie elity toczą jałowe spory nie o zakaz mordowania niewinnych, lecz o zakres przyzwolenia na szczególnie ohydne formy dzieciobójstwa.
Językowa relatywizacja zła
Artykuł portalu Gość.pl grzeszy typowym dla współczesnej pseudokatolickiej prasy językowym minimalizmem. Użycie sformułowań typu „dane wskazują na praktyki selektywne” czy „mogło dojść do około 400 aborcji” stanowi językowy kamuflaż dla rzeczywistości morderstwa. Wierni katolicy używają jasnego języka: każda aborcja to zabójstwo niewinnej istoty ludzkiej, zaś aborcja selektywna to zbrodnia z premedytacją, motywowana nikczemną dyskryminacją.
Również termin „nielegalna” w odniesieniu do aborcji jest teologicznie nieprawidłowy. Jak uczył papież Pius XI w encyklice Casti connubii:
„Niewinne życie ludzkie, bez względu na to, w jakich warunkach się znajduje, od pierwszej chwili swego powstania aż do ostatniego tchnienia, podpada bezpośrednio, wyłącznie i całkowicie pod władzę i pod opiekę Boga samego”
. Żadne ludzkie prawodawstwo nie może legalizować tego, co jest z natury swojej zbrodnią przeciw Bogu i ludzkości.
Teologiczny wymiar ludobójstwa
Selektywna zagłada dziewczynek stanowi szczególną obrazę Boga na trzech poziomach:
- Świętokradztwo przeciw Stwórcy – odrzucenie daru życia jako niepożądanego ze względu na płeć, która jest odbiciem Bożej doskonałości („mężczyzną i niewiastą stworzył ich” – Rdz 1,27).
- Zniewaga godności osoby ludzkiej – redukcja dziecka do towaru podlegającego „kontroli jakości” w sprzeczności z nauką soboru watykańskiego I o człowieku jako celu stworzenia.
- Odrzucenie macierzyństwa jako powołania – co stanowi jawną herezję przeciw encyklice Piusa XI Casti connubii potępiającej „niegodziwą wolę wyzucia kobiety z jej godności i obowiązków małżonki”.
Katastrofalne statystyki brytyjskie są wymownym spełnieniem proroctwa Piusa XI z encykliki Quas Primas:
„Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw (…), zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”.
Symptomatyczny upadek neopogańskiej cywilizacji
Horror selektywnych aborcji nie jest odosobnionym przypadkiem, ale logicznym owocem rewolucji posoborowej. Gdy struktury okupujące Watykan porzuciły obowiązek głoszenia Ewangelii narodom, zastępując go dialogiem i ekumenizmem, całe narody pogrążyły się w pogaństwie gorszym niż przed chrystianizacją. Brytyjskie prawodawstwo aborcyjne – najokrutniejsze w Europie – stanowi wymierny efekt apostazji hierarchii anglikańskiej i zdrady katolickich pasterzy, którzy zamiast nawracać heretyków, wchodzą z nimi w śmiertelne kompromisy.
Również postawa BPAS odzwierciedla ducha antychrysta działającego przez posoborowe struktury. Organizacja ta, choć formalnie świecka, realizuje dokładnie tę samą agendę śmierci co modernistyczni „teologowie” kwestionujący świętość życia od poczęcia. Jak trafnie diagnozował św. Pius X w dekrecie Lamentabili:
„Dogmaty (…) są tylko interpretacją faktów religijnych, którą z dużym wysiłkiem wypracował sobie umysł ludzki” (propozycja 22).
Katolicka odpowiedź na zbrodnię
W obliczu tej niewyobrażalnej skali zła, prawowierni katolicy muszą:
1. Odrzucić jakikolwiek kompromis z aborcyjną mentalnością – również tę występującą wśród „tradycjonalistów” akceptujących wyjątki od świętości życia.
2. Upominać się o przywrócenie prawa Bożego jako fundamentu porządku społecznego.
3. Wspierać jedyne ostoje wiary – kapłanów wiernych niezmiennej doktrynie, sprawujących prawdziwą Ofiarę Mszy Świętej.
Jak ostrzegał prorok Izajasz: „Biado tym, co zło nazywają dobrem, a dobro złem” (Iz 5,20). Brytyjskie aborcyjne piekło jest namacalnym spełnieniem tej przestrogi i przerażającym znakiem czasów ostatecznych.
Za artykułem:
Aborcje dziewczynek w Wielkiej Brytanii – dane wskazują na praktyki selektywne (gosc.pl)
Data artykułu: 09.02.2026
