Portal EWTN News (8 lutego 2026) relacjonuje skazanie Jimmy’ego Lai na 20 lat więzienia przez reżim komunistyczny w Hongkongu za rzekome „naruszenia bezpieczeństwa narodowego”. Artykuł przedstawia Lai jako „katolickiego aktywistę” i „obrońcę praw człowieka”, którego wiara miała być „centralną częścią życia”, podkreślając globalne poparcie ze strony polityków jak Donald Trump oraz instytucji typu The Catholic University of America. Ta narracja, podszyta językiem współczucia i heroizmu, stanowi klasyczny przykład instrumentalizacji religii dla celów politycznego oporu, całkowicie oderwanego od nadprzyrodzonego celu Kościoła.
Teologiczna nieprawość „aktywizmu katolickiego”
Militia est vita hominis super terram (Walką jest życie człowieka na ziemi) – przypomina Księga Hioba (7,1 Wlg), lecz walka ta dotyczy zbawienia duszy, nie zaś doczesnych ideologii. Portal bezkrytycznie powiela termin „katolicki aktywista”, co stanowi teologiczną sprzeczność. Jak uczy Pius XI w Quas primas: „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi […] aby ludzie w społeczeństwach zjednoczeni nie mniej podlegali władzy Chrystusa jak jednostki”. Wiara nie jest parasolem ochronnym dla działań politycznych, lecz zobowiązaniem do podporządkowania wszelkiej aktywności – w tym oporu wobec tyranii – prawom Ewangelii i Magisterium.
Wiara „katolickiego aktywisty” Lai ogranicza się do czytania Ewangelii w celi i rysowania krucyfiksów, podczas gdy jego publiczne zaangażowanie koncentruje się na walce o „prawa człowieka” i „demokrację” – pojęcia nieznane Katechizmowi Rzymskiemu.
Artykuł pomija kluczową kwestię: Czy Lai publicznie sprzeciwiał się ateistycznemu komunizmowi w imię Syllabusa błędów Piusa IX, który potępia „mniemanie, że Kościół winien się pogodzić z postępem, liberalizmem i nowoczesną cywilizacją” (pkt 80)? Czy jego działania wynikały z encykliki Divini Redemptoris Piusa XI, która nakazuje „walczyć z komunizmem jak z zarazą”? Milczenie w tych kwestiach zdradza redukcję wiary do narzędzia oporu, nie zaś nadprzyrodzonej cnoty.
Demokracja jako idol współczesnego bałwochwalstwa
Wspomnienie, że Lai otrzymał nagrodę Bradleya za „ideały tradycji zachodniej”, odsłania rdzeń problemu: bałwochwalczy kult demokracji. Już Leon XIII w Diuturnum illud nauczał: „Państwo […] jest z woli tego samego Boga, a nie z wyboru i woli ludzi”. Tymczasem cała narracja portalu opiera się na fałszywej opozycji: „represyjny reżim kontra demokratyczny aktywista”, podczas gdy jedyną prawowitą alternatywą dla komunizmu jest Regnum Christi – społeczne panowanie Chrystusa Króla.
Artykuł bezkrytycznie cytuje list 10 „biskupów” domagających się uwolnienia Lai, nie precyzując jednak ich statusu doktrynalnego. Czy ci hierarchowie głosili konieczność publicznego uznania władzy Chrystusa nad Hongkongiem? Czy potępili sam system komunistyczny jako intrinsece perversus (z natury zepsuty)? Brak takich odniesień przemilcza sedno katolickiego stanowiska.
Zawłaszczanie symboli wiary dla celów politycznych
Instalacja rysunku ukrzyżowania autorstwa Lai na Catholic University of America stanowi skandaliczny przykład profanacji sacrum. Jak przypomina dekret Świętego Oficjum Lamentabili sane (pkt 58): „Prawda zmienia się wraz z człowiekiem, ponieważ rozwija się wraz z nim, w nim i przez niego”. Umieszczając w przestrzeni publicznej dzieło więźnia politycznego, uniwersytet uwiarygadnia rewolucyjną teologię wyzwolenia, gdzie krzyż staje się sztandarem buntu, nie zaś narzędziem zbawienia.
Wiara Lai „chroni jego umysł i duszę” – twierdzi córka, lecz prawdziwa pobożność katolicka wymagałaby od niego nie tylko osobistej modlitwy, lecz publicznego świadectwa o nieomylnych prawdach wiary wobec prześladowców.
W całym materiale brakuje jakiegokolwiek odniesienia do rzeczywistych prześladowań katolików w Chinach, którzy trwają przy Mszy Trydenckiej i Magisterium sprzed 1958 roku. Milczenie o tych męczennikach współczesności – prawdziwych świadkach wiary – demaskuje polityczną agendę stojącą za nagłaśnianiem sprawy Lai.
Konsekwencje doktrynalnej dezercji
Sytuacja w Hongkongu stanowi nieunikniony owoc modernistycznej apostazji w Kościele po 1958 roku. Gdy hierarchy porzucili nauczanie Piusa IX o „potępieniu wolności sumienia jako szaleństwie” (Syllabus, pkt 77), a przyjęli dialektykę praw człowieka, otworzyli furtkę do instrumentalizacji wiary przez ruchy polityczne. Lai – choć prywatnie praktykujący – stał się ikoną tego przewrotu: katolika walczącego nie o Królestwo Boże, lecz o zachodni liberalizm.
Kościół prawdziwy nie potrzebuje „aktywistów”, lecz świętych. Jak przypomina Psalm 2: „Królowie ziemscy powstają i władcy spiskują wraz z nimi przeciw Panu i przeciw Jego Pomazańcowi”. Walka z komunizmem jest obowiązkiem każdego katolika, lecz tylko wówczas, gdy prowadzi do Chrystusa Króla – nie zaś do ołtarzy demokracji.
Za artykułem:
Catholic activist Jimmy Lai sentenced to 20 years in prison in Hong Kong national security trial (ewtnnews.com)
Data artykułu: 09.02.2026
