Portal EWTN News informuje o zatwierdzeniu przez antypapieża Leona XIV nowych statutów Papieskiej Międzynarodowej Akademii „Maryjnej”. Struktura, założona w 1946 r. przez franciszkanów, formalnie ma promować studia mariologiczne w kontekście „nieustannie odnawianej ewangelizacji”, uwzględniając „język różnych kultur” i „mariofanie właściwe każdemu ludowi”. Statuty dopuszczają członkostwo niekatolików, w tym przedstawicieli innych religii i wspólnot chrześcijańskich.
Naturalistyczna redukcja mariologii do kulturoznawstwa
Nowe statuty, zatwierdzone przez uzurpatora rządzącego okupowanym Watykanem, odsłaniają pełną skalę apostazji posoborowego establishmentu. Article 4 nakazuje akademii uwzględnianie „Marian manifestations specific to each people”, co jest eufemizmem dla sankcjonowania bałwochwalczych praktyk w rodzaju synkretycznej Virgen de Guadalupe czy innych quasi-pogańskich kultów. Tym samym mariologia zostaje zredukowana do etnograficznego folkloru, w jawnej sprzeczności z dogmatycznym nauczaniem Piusa XII w encyklice Ad Caeli Reginam (1954): „Najświętsza Dziewica została ustanowiona Królową nieba i ziemi (…), której władza królewska rozciąga się tak daleko, jak panowanie Jej Syna”.
Masońska infiltracja pod płaszczem akademickości
Dopuszczenie do grona członków zwyczajnych akademii „nonbelievers and representatives of other religions” stanowi zdradę podstawowego celu istnienia instytucji kościelnych. Jak stwierdza Sobór Watykański I: „Kościół jest jedynym zbawczym Arką; kto do niego nie wejdzie, zginie w potopie” (konst. Pastor Aeternus). Tymczasem neo-kościół Antychrysta ustanawia platformę dialogu z heretykami i poganami, co Pius XI potępił w Mortalium Animos jako „bezbożny i zgubny pomysł, który dąży do zniszczenia wszystkich religii”.
„Artykuł 4” statutów głosi konieczność „unikania wszelkiej formy maksymalizmu czy minimalizmu” – co w języku modernistów oznacza zakaz jednoznacznego głoszenia prawd wiary, takich jak współodkupicielska rola Marji czy Jej Wniebowzięcie.
Strukturalne podporządkowanie antykościołowi
Przeniesienie akademii spod kurateli Kongregacji Nauki Wiary (dawniej Świętego Oficjum) do Dykasterii Kultury i Edukacji – struktur utworzonych przez bergogliańską konstytucję Praedicate Evangelium – ukazuje rzeczywisty cel reformy: pełną laicyzację instytucji kościelnych. Jak wykazał św. Pius X w encyklice Pascendi, moderniści dążą do „przekształcenia Kościoła w rodzaj demokratycznej asocjacji”. Obecna zmiana przypieczętowuje ten proces, podporządkowując studium teologiczne kryteriom świeckiej humanistyki.
Historyczny kontekst destrukcji
Założenie akademii w 1946 r. przez franciszkanów pod kierunkiem ks. Karola Balića już wówczas budziło wątpliwości. Balić, główny redaktor konstytucji Munificentissimus Deus (1950), w rzeczywistości osłabił tradycyjną doktrynę o Wniebowzięciu, usuwając z projektu odniesienia do fizycznej integralności ciała Marji. Tendencja ta znalazła kontynuację w obecnych statutach, gdzie brak jakichkolwiek wzmianek o dogmatach maryjnych, za to eksponuje się „popularną pobożność” i „kulturowe konteksty”.
Symptomatyczny upadek duchowy
Fakt, iż „akademię” zatwierdza ten sam uzurpator, który w styczniu 2026 r. „błogosławił” mozaikę z peruwiańskimi wizerunkami „Maryi”, jest wymownym symbolem całej operacji. Jak ostrzegał św. Pius X: „Modernizm jest zbiorem wszystkich herezji” (enc. Pascendi). Włączenie bałwochwalczych przedstawień do ogrodów watykańskich dowodzi, że chodzi nie o naukowe studium, lecz o inżynierię religijną zmierzającą do stworzenia synkretycznej światowej religii.
Stolica Apostolska, nieprzerwanie trwająca w wiernych wyznających integralną doktrynę katolicką, potępia te praktyki jako świętokradztwo. Jedyna prawowita pobożność marjowa wyraża się w Sub tuum praesidium i modlitwie różańcowej – nie zaś w dialogu z pogaństwem pod auspicjami okupacyjnych władz neo-kościoła.
Za artykułem:
Pope Leo XIV approves new statutes of Pontifical International Marian Academy (ewtnnews.com)
Data artykułu: 09.02.2026
