Portal Gość Niedzielny (10 lutego 2026) informuje o trzech dniach świętowania „powrotu słońca” w miejscowości Predi Ledro we włoskim Trydencie. Według relacji, przez trzy miesiące (od listopada do lutego) miejscowość ta pozostaje w cieniu gór, co stało się pretekstem do organizacji hucznych obchodów z koncertami, spektaklami teatralnymi i tradycyjnymi potrawami. Brak jakiejkolwiek wzmianki o chrześcijańskim wymiarze tego zjawiska demaskuje prawdziwy charakter tego neo-pogańskiego spektaklu.
Naturalistyczne uwikłanie zamiast nadprzyrodzonej perspektywy
Przedstawienie sytuacji geograficznej jako determinującej życie duchowe społeczności stanowi klasyczny przykład naturalizmu, potępionego przez Piusa IX w Syllabusie błędów (pkt 1-7). Artykuł całkowicie pomija katolicką naukę o Opatrzności Bożej kierującej wszelkimi okolicznościami życia. Jak przypomina Pius XI w encyklice Quas primas: „Państwo Jego obejmuje także wszystkich niechrześcijan, tak, iż najprawdziwiej cały ród ludzki podlega władzy Jezusa Chrystusa”. Redukcja rzeczywistości do wymiaru czysto fizykalnego stanowi heretyckie zaprzeczenie wszechmocy Boga.
Synkretyczny kult stworzenia zamiast czci Stwórcy
Opisane obrzędy noszą znamiona typowego synkretyzmu religijnego, mieszającego pozory tradycji z jawnym kultem sił przyrody. Organizacja uczt z „polentą” w okresie przygotowania paschalnego świadczy o całkowitym oderwaniu od roku liturgicznego. Św. Oficjum w dekrecie Lamentabili sane (pkt 58) potępiło stawianie „przyjemności” i dóbr materialnych ponad życie duchowe.
„W obchodach uczestniczyły też jak zawsze dzieci, dla których przygotowano zabawy karnawałowe”
Wtrącenie o „zabawach karnawałowych” w okresie pokuty demaskuje prawdziwy charakter tych praktyk. Jak nauczał św. Pius X, prawdziwa pobożność polega na ucieczce od świata, nie zaś na szukaniu w nim rozrywek (Encyklika Pascendi).
Teologiczne bankructwo „święta stworzenia”
Narracja utrzymana w duchu immanentyzmu stanowi podstawę wszystkich herezji (Pius X, Pascendi). Brak wzmianki o obowiązku oddawania czci Stwórcy zamiast stworzeniu stanowi jawną apostazję od Pierwszego Przykazania. Sobór Trydencki w sesji XXII nauczał: „Jeśliby ktoś twierdził, że należy potępiać obrzędy i uroczystości (…) albo że z nich nie wynikają żadne pożytki duchowe – niech będzie wyklęty” (can. 9).
Całkowite milczenie o możliwości organizacji procesji błagalnych z Najświętszym Sakramentem świadczy o degradacji życia sakramentalnego. Syllabus błędów (pkt 15) przypomina: „każdy człowiek jest wolny przyjąć i wyznawać tę religię, którą pod kierunkiem światła rozumu uzna za prawdziwą”, co prowadzi do takiego relatywizmu.
Duchowa zapaść posoborowej deformacji
Opisane zjawisko stanowi konsekwencję herezji wolności religijnej głoszonej przez sektę posoborową. Brak reakcji miejscowych „duchownych” na pogańskie praktyki dowodzi ich całkowitej apostazji. Pius XI w Quas primas nauczał: „Pokój Chrystusowy w Królestwie Chrystusowym” to jedyna droga do społecznej harmonii. Przedstawione „święto” jest przejawem laickiego humanizmu, który – jak przepowiedział św. Pius X – stanie się „religią przyszłości” (Pascendi).
Mieszkańcy Predi Ledro powinni szukać rozwiązania w modlitwie różańcowej i praktyce pierwszych piątków miesiąca – jedynych pewnych środkach zaradczych w czasach odstępstwa.
Za artykułem:
Włochy: Trzy dni świętowania z okazji powrotu słońca (gosc.pl)
Data artykułu: 10.02.2026
