Fikcyjny jubileusz w „kościele” bez sakramentów
Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje obchody 20-lecia „święceń biskupich” Andrzeja Siemieniewskiego w strukturach okupujących diecezję legnicką. Rzekomy jubileusz celebrowano w atmosferze całkowitego zerwania z doktryną katolicką, co uwidacznia się już w samej narracji doniesienia:
5 stycznia 2006 roku papież Benedykt XVI mianował ks. prałata Andrzeja Siemieniewskiego biskupem pomocniczym archidiecezji wrocławskiej
Tu występuje podwójna herezja: po pierwsze, Joseph Ratzinger nigdy nie był papieżem, lecz kolejnym uzurpatorem watykańskiego tronu po soborowej rewolucji. Po drugie, wszystkie „święcenia” udzielane według posoborowego rytuału z 1968 roku są nieważne – jak nauczał Pius XII w Sacramentum Ordinis (1947), zmiana materii i formy sakramentu unicestwia jego ważność.
Język apostazji: od rzeczywistości nadprzyrodzonej do psychologii
Retoryka używana podczas uroczystości demaskuje całkowite odejście od katolickiego rozumienia kapłaństwa:
Bóg nieustannie przychodzi do nas, aby nas umocnić, uświęcić […] Przez Jego przychodzenie do nas, nasze życie staje się częścią Jego historii, historii zbawienia
Zamiast jasnego głoszenia ex opere operato łaski sakramentalnej – mamy mgliste deklaracje psychologicznej inspiracji. Brak jakiegokolwiek nawiązania do Ofiary Kalwarii uobecnianej w prawdziwej Mszy Świętej, zastąpionej tutaj posoborowym „zgromadzeniem eucharystycznym”. Jakże odmiennie brzmią słowa św. Piusa X: „Kapłaństwo nie jest dla zaszczytów czy dóbr ziemskich, lecz aby naśladować Chrystusa w Jego ofierze” (Haerent Animo, 1908).
Struktury niełaski: teologiczne bankructwo neokościoła
Wspomnienie objawień w Lourdes wykorzystano do przemycenia modernistycznej wizji religii:
Bóg chce uczynić każdego człowieka uczestnikiem historii zbawczej […] dostrzegać działanie Boga w naszym życiu
To klasyczny przykład błędów potępionych w Lamentabili Sane (1907), gdzie św. Pius X odrzucił tezę, jakoby „prawda zmieniała się wraz z człowiekiem” (propozycja 58). Brak jakiejkolwiek wzmianki o obowiązku podporządkowania państwa Chrystusowi Królowi – co stanowi sedno nauczania Piusa XI w Quas Primas (1925).
Ekumeniczna zdrada: spuścizna soborowego przewrotu
Biografia „biskupa” Siemieniewskiego ujawnia całkowite zespolenie z duchem apostazji:
członkiem Zespołu ds. kontaktów z Polską Radą Ekumeniczną
To jawne pogwałcenie nakazu Piusa XI z Mortalium Animos (1928): „Katolikom nie wolno w żaden sposób popierać wysiłków zmierzających do zjednoczenia Kościoła Chrystusowego z kościołami odłączonymi”. Działalność w Polskim Forum Chrześcijańskim to współudział w grzechu przeciwko pierwszemu przykazaniu, gdyż – jak uczy św. Robert Bellarmin – „fałszywe religie nie mogą rościć sobie prawa do równości z religią objawioną”.
Duchowa ruina jako system
Opisane wydarzenie nie jest odosobnionym incydentem, ale objawem systemowego upadku struktur okupujących Watykan. Gdy prawowita Stolica Piotrowa pozostaje sede vacante, pseudo-hierarchia kontynuuje niszczenie resztek katolickiej tożsamości:
- Współpraca z ekumenicznymi organizacjami (PRE) – pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917
- Uczestnictwo w nieważnych „sakramentach” – świętokradztwo zagrażające wiecznym potępieniem dusz
- Propagowanie naturalistycznej duchowości opartej na emocjach – odrzucenie nadprzyrodzonego celu człowieka
Jak ostrzegał św. Pius X w Pascendi Dominici Gregis (1907): „Moderniści starają się nie tyle zniszczyć katolicyzm, ile przekształcić go w nową religię odpowiadającą duchowi czasu”. Dwadzieścia lat „posługi” Siemieniewskiego to dwie dekady systematycznego niszczenia wiary w dolnośląskich duszach.
Jedyna droga ocalenia: powrót do niezmiennego depozytu
W sytuacji całkowitej apostazji struktur posoborowych, wierni katolicy mają tylko jedno wyjście: całkowite zerwanie komunii z antykościołem i trwanie przy prawdziwej Ofierze Mszy Świętej sprawowanej przez kapłanów zachowujących niezmienną wiarę. Jak nauczał św. Cyryl Jerozolimski: „Nawet jeśli anioł z nieba głosiłby wam coś przeciwnego depozytowi wiary – nie słuchajcie go!” (Katecheza 4). Jubileusze nieważnych święceń to nie powód do radości, lecz do bolesnego rachunku sumienia i pokuty za zdradę Chrystusa Króla.
Za artykułem:
11 lutego 2026 | 16:36Jubileusz biskupa legnickiego Andrzeja Siemieniewskiego5 stycznia 2006 roku papież Benedykt XVI mianował ks. prałata Andrzeja Siemieniewskiego biskupem pomocniczym archidiecezji … (ekai.pl)
Data artykułu: 11.02.2026
