Portal LifeSiteNews (12 lutego 2026) relacjonuje spotkanie hierarchów i dyplomatów w Jerozolimie, zwołane przez Teofila III, zwierzchnika greckoprawosławnej wspólnoty. Uczestnicy potępili izraelskie działania w Strefie Gazy i na Zachodnim Brzegu, domagając się „ochrony chrześcijan i Palestyńczyków”. W przemówieniu otwierającym, „patriarcha” Teofil wskazał na rzekome „ludobójstwo” dokonywane przez Izrael przy amerykańskim wsparciu, powołując się na wizytę w zniszczonym kościele katolickim w Gazie. Zebrani wezwali do międzynarodowej interwencji, potępili „terrorystyczne atki osadników” oraz ograniczenia wolności religijnej, szczególnie podczas prawosławnych obchodów Wielkanocy. Apel poparł były kongresmen Matt Gaetz, komentując: „Każdy amerykański chrześcijanin powinien się tym przejąć”.
Naturalistyczne zawężenie misji Kościoła
Relacjonowane wystąpienia redukują posłannictwo Kościoła do świeckiego aktywizmu, całkowicie pomijając depozyt wiary. Teofil III stwierdza: „Kościół nie może odwracać wzroku od ludzkiego cierpienia”, lecz już nie wspomina, że podstawowym zadaniem hierarchy jest salus animarum (zbawienie dusz). Brak odniesień do grzechu pierworodnego, potrzeby nawrócenia czy Ofiary Kalwarii demaskuje czysto humanitarną wizję chrześcijaństwa. Pius XI w Quas primas nauczał przecież: „Pokój Chrystusowy możliwy jest wyłącznie w Królestwie Chrystusowym” – tymczasem uczestnicy spotkania domagają się „pokoju” opartego na relatywistycznym dialogu między religiami, nie zaś na poddaniu narodów pod berło Zbawiciela.
Ekumeniczna zdrada doktryny
Obecność „kardynała” Pizzaballi na spotkaniu z heretyckim pseudopatriarchą stanowi jawne pogwałcenie kanonu 1258 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 r., zabraniającego wspólnych akcji ze schizmatykami. Co więcej, dokument Kairos Palestine – popierany przez lokalnych „katolickich” hierarchów – głosi rewolucyjną teologię wyzwolenia, utożsamiając Palestyńczyków z „ludem wybranym” cierpiącym „nowe ukrzyżowanie”. Św. Pius X w Lamentabili sane potępił podobne próby „uwspółcześniania” Ewangelii (propozycje 59, 64). Tymczasem prawosławno-katolicka współpraca w „obronie praw człowieka” to klasyczny przykład apostazji silentii (apostazji przez milczenie) wobec obowiązku głoszenia jedynej prawdziwej Wiary.
Fałszywa narracja o prześladowaniach
Przytaczane dane o „22 tys. zabitych dzieci” pochodzą z raportu The Lancet, czasopisma promującego aborcję i eutanazję – co już podważa ich wiarygodność. Co istotne, uczestnicy spotkania całkowicie pomijają rzeczywiste źródło konfliktu: odrzucenie przez Żydów Mesjasza i trwanie w talmudycznym buncie przeciwko Królestwu Chrystusowemu. Jak przypomina Syllabus błędów Piusa IX (pkt 24), „Kościół nie ma prawa używać przemocy” w sprawach doczesnych – ale równocześnie ma obowiązek piętnować błędne doktryny. Tymczasem zebrani hierarchowie, zamiast wzywać żydów i muzułman do nawrócenia, relatywizują religijne podziały, traktując konflikt wyłącznie jako „polityczno-terytorialny”.
Modernistyczne zawłaszczenie pojęć
Język dokumentu pełen jest lewicowych sloganów: „sprawiedliwość społeczna”, „prawa człowieka”, „odpowiedzialność moralna Kościołów”. Teofil III posuwa się do stwierdzenia, że pomoc humanitarna to „misja uzdrawiania ciał i duchów” – co stanowi heretycką redukcję łaski uświęcającej do psychospołecznego wsparcia. Tymczasem Sobór Trydencki (sesja XIV, rozdz. 4) naucza, że prawdziwe uzdrowienie duszy dokonuje się wyłącznie przez sakramenty. Co więcej, żądanie „pełnego dostępu do miejsc świętych” dla wszystkich religii sprzeciwia się dekretowi Gravissimo officii munere Piusa X, rezerwującemu miejsca święte dla kultu katolickiego.
Symptom apostazji posoborowej
Opisywana konferencja to logiczny owiec soborowej rewolucji. Nostra aetate (1965) otworzyła bowiem furtkę dla relatywizacji judaizmu, a Dignitatis humanae zrównała prawdziwą Religię z fałszywymi kultami. Nic dziwnego, że „kardynał” Pizzaballa – nominat bergogliańskiego reżimu – brata się z heretykami, zamiast głosić palestyńskim muzułmanom konieczność chrztu. Jak ostrzegał św. Pius X w Pascendi dominici gregis, moderniści „sprowadzają religię do czystego sentymentu”, odrzucając jej nadprzyrodzony charakter. Dopóki „hierarchowie” nie wrócą do doktryny o extra Ecclesiam nulla salus (poza Kościołem nie ma zbawienia), ich działania pozostaną jałowym aktywizmem, prowadzącym dusze na zatracenie.
Za artykułem:
Holy Land patriarch decries Israel’s devastation of Gaza, rising settler attacks in West Bank (lifesitenews.com)
Data artykułu: 11.02.2026
