Portal eKAI (11 lutego 2026) relacjonuje wystąpienie „biskupa kieleckiego” Jana Piotrowskiego w szpitalu w Jędrzejowie z okazji Światowego Dnia Chorego. W homilii pełnej naturalistycznego redukcjonizmu „hierarcha” stwierdził: „Chorzy nas humanizują, ponieważ zapraszają, abyśmy byli dla nich, z nimi, pośród nich – byśmy mieli czas na rozmowę”. Całość wystąpienia stanowi modelowy przykład teologicznego bankructwa posoborowej struktury, gdzie zbawczy wymiar cierpienia zastąpiono psychologizującym humanitaryzmem.
Faktograficzne przemilczenie dogmatycznej prawdy
W całym przemówieniu brak jakiejkolwiek wzmianki o wynagradzającej wartości cierpienia zjednoczonego z Męką Chrystusa – fundamentalnej prawdy potwierdzonej przez Sobór Trydencki (Sesja XXV, Dekret o czyśćcu) i mistyków katolickich. „Biskup” ogranicza się do stwierdzenia, że „tam, gdzie człowieka się leczy (…) powraca do zdrowia”, całkowicie pomijając nadprzyrodzony cel choroby jako via purgativa prowadzącą do świętości.
„Ojciec Święty Leon XIV w swoim tegorocznym orędziu (…) wyjaśnił nam” – powołuje się Piotrowski na uzurpatora watykańskiego, podczas gdy prawowity papież św. Pius X w encyklice Pascendi potępił taką subordynację doktryny wobec świeckich autorytetów jako przejaw modernizmu.
Językowa demaskacja antropocentrycznej herezji
Sformułowanie „chorzy nas humanizują” odsłania rdzeń posoborowej apostazji: człowiek staje się środkiem i celem, podczas gdy klasyczna teologia naucza, że „wszystko ku chwale Bożej się dzieje” (1 Kor 10,31 Wlg). Termin „humanizować” – zaczerpnięty wprost z manifestu masona Johna Deweya – zastępuje tu katolickie „sanctificare”, co Pius XI w Quas Primas nazwał „zdradą królewskiego panowania Chrystusa”.
W cytacie: „osoba ludzka (…) realizuje się wyłącznie w relacjach międzyosobowych” pobrzmiewa heresy personalismu Karola Wojtyły potępiona przez św. Piusa X w dekrecie Lamentabili (propozycja 58). Prawowierna nauka głosi zaś, że osoba realizuje się przez unio cum Deo – zjednoczenie z Bogiem w łasce uświęcającej.
Teologiczne bankructwo nowej „duchowości”
Wspomnienie o „umacnianiu łaską sakramentów” jest czystą fasadowością, gdyż:
- W posoborowych „szpitalach” nie sprawuje się ważnych sakramentów, tylko ich parodie (Novus Ordo)
- „Biskup” nie wspomina o obrzędach dla chorych z prawdziwego Rytuału Rzymskiego, które gwarantują łaski ex opere operato
- Brak ostrzeżenia, że przyjmowanie „komunii” w strukturach posoborowych jest bałwochwalstwem
Nawet wezwanie do modlitwy do „Najświętszej Maryi Panny” brzmi jak ekumeniczny pusty gest, gdyż autentyczny kult Marji obejmuje nabożeństwo do Jej Niepokalanego Serca jako drogi wynagrodzenia za grzechy – czego posoborowie systematycznie zakazuje.
Symptomatyczny owoc soborowej apostazji
Całe zdarzenie potwierdza diagnozę Piusa IX z Syllabusa (1864), że moderniści „zastępują religię Chrystusową naturalną religią humanitarną” (punkt 64). Skandaliczna jest już sama formuła „Światowy Dzień Chorego” – instytucja stworzona przez antypapieży w celu:
- Zastąpienia katolickiego cultus infirmorum świecką filantropią
- Legitymizacji pseudosakramentalnych działań neo-kościoła
- Propagandy „wartości” sprzecznych z Regno Sociale di Cristo ogłoszonym przez Piusa XI
Gdy „biskup” mówi o wykluczeniu chorych, nie zauważa, że najgorsze wykluczenie to pozbawienie ich dostępu do prawdziwej Ofiary Mszy Świętej i ważnych sakramentów – co jest bezpośrednim skutkiem soborowej rewolucji.
„Wszelka władza jest mi dana na niebie i na ziemi” (Mt 28,18 Wlg) – przypominał Chrystus Król w encyklice Quas Primas. Dopóki struktury posoborowe nie uznają tego królowania, ich „duszpasterstwo” pozostanie jedynie maskowaniem apostazji pod płaszczem humanitarnej retoryki.
Za artykułem:
11 lutego 2026 | 21:21Bp Piotrowski: chorzy nas humanizują (ekai.pl)
Data artykułu: 11.02.2026
