Portal Gość Niedzielny (12 lutego 2026) relacjonuje przyjęcie przez izbę Reprezentantów projektu ustawy Safeguard American Voter Eligibility Act, wymagającej okazania dokumentu potwierdzającego obywatelstwo przy rejestracji i głosowaniu w wyborach federalnych. Republikanie uzasadniają inicjatywę koniecznością zapobiegania nadużyciom, podczas gdy Demokraci oskarżają o „fałszowanie wyborów” poprzez utrudnianie głosowania milionom obywateli. Artykuł ogranicza się do powierzchownego opisu bieżącej walki politycznej, całkowicie pomijając zasadniczy wymiar moralny i doktrynalny katolickiej nauki społecznej.
Faktograficzne przemilczenia w służbie relatywizmu
Komentowany tekst koncentruje się wyłącznie na technicznych aspektach sporu między partiami, nie wspominając nawet, że zarówno Republikanie, jak i Demokraci konsekwentnie od dziesięcioleci popierają rozwiązania sprzeczne z prawem naturalnym i porządkiem społecznym ustanowionym przez Chrystusa Króla.
„Nie masz w żadnym innym zbawienia. Albowiem nie jest pod niebem inne imię dane ludziom, w którym byśmy mieli być zbawieni” (Dz 4,12 Wlg) – naucza Pismo Święte, przypominając, że żadna ludzka instytucja nie może stanowić praw sprzecznych z Ewangelją. Tymczasem amerykański system polityczny od 1787 roku funkcjonuje na fundamencie masońskiej konstytucji, która w preambule otwarcie odwołuje się do „ludu” jako źródła władzy, negując tym samym «principium unitatis et potestatis» (zasadę jedności i władzy) pochodzącą od Boga.
Językowa asekuracja jako przejaw modernizmu
Redakcja posługuje się rzekomo neutralnym językiem informacyjnym, który w rzeczywistości stanowi przykład hermeneutyki ciągłości z liberalnym porządkiem. Określenia typu „tłumienie praw wyborczych” czy „fałszowanie wyborów” funkcjonują w tekście jako równoprawne punkty widzenia, bez próby ich konfrontacji z katolicką nauką o sprawiedliwości społecznej.
Gdzież jest przypomnienie słów Piusa XI z encykliki Quas primas:
„Jeżeliby kiedy ludzie prywatnie i publicznie uznali nad sobą władzę królewską Chrystusa, wówczas spłynęłyby na całe społeczeństwo niesłychane dobrodziejstwa, jak należyta wolność, jak porządek i uspokojenie, jak zgoda i pokój”
? Brak tak fundamentalnego odniesienia demaskuje teologiczną pustkę współczesnego dziennikarstwa religijnego.
Teologiczna nicość „demokratycznych procedur”
Spór o dokumenty tożsamości w wyborach stanowi jedynie symptom głębszej apostazji całego systemu. Jak nauczał św. Pius X w encyklice Pascendi dominici gregis, moderniści redukują religię do „uczucia i doświadczenia”, co w sferze politycznej przekłada się na fetyszyzację proceduralnych formalizmów.
Czyż nie jest wymowne, że w całym artykule brak najmniejszej wzmianki o:
- Obowiązku katolików do głosowania wyłącznie na kandydatów broniących prawa Bożego
- Moralnej niegodziwości programów popierających aborcję, sodomię czy gender
- Historycznych związków partii amerykańskich z masonerią i ruchami antykościelnymi
Symptomatyczna martwota doktrynalna
Przedstawiona relacja doskonale ilustruje duchowy bankructwo posoborowego „katolicyzmu”, który porzucił misję formowania sumień na rzecz bezrefleksyjnego powtarzania medialnych narracji. Gdzież są duszpasterskie napomnienia wobec katolickich polityków głosujących za utrzymaniem dzieciobójstwa prenatalnego? Gdzież potępienie skandalicznych wypowiedzi „biskupów” błogosławiących związkom sodomitów?
Artykuł utrwala zgubną iluzję, jakoby techniczne uszczelnianie systemu wyborczego mogło zastąpić konieczność publicznego uznania królewskiej władzy Chrystusa. Tymczasem jak ostrzegał Pius IX w Syllabusie:
„Wolność sumienia i kultów jest prawem właściwym każdemu człowiekowi; powinna być proklamowana i zagwarantowana przez prawo we wszelkim dobrze zorganizowanym społeczeństwie” (potępiony błąd nr 77)
Jedyna droga naprawy
Katolików w USA obowiązuje nie „głosowanie”, lecz heroiczne świadectwo prawdzie w duchu męczenników z Cristeros. Dopóki „konserwatyści” nie odrzucą fundamentów rewolucji francuskiej w amerykańskiej konstytucji, ich wysiłki pozostaną jedynie simulacrum walki o sprawiedliwość.
Jak przypominał św. Robert Bellarmin w De Romano Pontifice:
„Władza świecka jest podporządkowana duchowej jak ciało duszy”
– nie ma zatem mowy o jakiejkolwiek „reformie” systemu bez uprzedniego poddania go pod panowanie Chrystusa Króla. Wszelkie inne działania stanowią jedynie przysłowiowe „przestawianie krzeseł na tonącym Titanicu” modernistycznej cywilizacji.
Za artykułem:
USA: Weź dokument na wybory (gosc.pl)
Data artykułu: 12.02.2026
