Streszczenie: Portal EWTN informuje o premierze trzeciego sezonu serialu „James the Less”, opowiadającego o konwersji ateisty do katolicyzmu poprzez pracę jako ogrodnik w parafii i romans z parafianką. Serial, promowany jako „treasure of faith”, w rzeczywistości redukuje wiarę do subiektywnego doświadczenia emocjonalnego i relatywizmu, całkowicie pomijając niezmienne dogmaty, sakramenty i społeczny wymiar Królestwa Chrystusa. Jest to typowy przykład soborowej ewangelizacji, która zamiast prowadzić do integralnego katolicyzmu, zatraca dusze w pogańskim humanizmie i emocjonalizmie, będącym dokładnym wypełnieniem proroctw Piusa IX o „prawie bezbożności” i Piusa X o modernizmie jako „syntezie wszystkich błędów”.
Redukcja wiary katolickiej do subiektywnego humanitaryzmu
Serial „James the Less” przedstawia konwersję jako proces wyłącznie emocjonalny i społeczny, całkowicie oderwany od obiektywnej prawdy objawionej. Główny bohater, ateista James, „zaczyna spotykać katolicyzm” przez pracę w parafii i romans. W opisie serialu brak jakichkolwiek odniesień do fundamentalnych prawd wiary: Trójcy Świętej, Wcielenia, odkupienia, sakramentów, grzechu pierworodnego, łaski, czy sądu ostatecznego. Konwersja sprowadza się do „wspólnoty”, „zachęty” i „serca”. To jest dokładnie to, co Pius IX potępiał w *Syllabus Errorum* jako błąd nr 16: „Człowiek może, w przestrzeganiu jakiejkolwiek religii, znaleźć drogę do zbawienia wiecznego i osiągnąć je”. Serial promuje herezję indyferentyzmu, ukrywając za pozorem „wspólnoty” fakt, że jedyne zbawienie jest w Kościele katolickim (Dz 4,12). Brak publicznego wyznania wiary Chrystusa jako jedynego Zbawiciela jest sprzeczny z encykliką *Quas Primas* Piusa XI, która naucza, że „nie ma w żadnym innym zbawienia” i że Królestwo Chrystusa „obejmuje wszystkich ludzi”.
Język emocjonalizmu i biurokratycznego eufemizmu jako znak modernistycznej zgnilizny
Język użyty w opisie serialu jest charakterystyczny dla soborowej retoryki: „wspólnota”, „zachęta”, „serce”, „radość”, „treasure”, „feeding the heart”. To są słowa klucze modernizmu, które Pius X w *Pascendi Dominici gregis* i *Lamentabili sane exitu* potępił jako redukcję wiary do „wewnętrznego doświadczenia” i „funkcji praktycznej”. Brakuje tu mocnych, doktrynalnych pojęć: „wiara”, „łaska”, „sacramentum”, „redemptio”, „veritas”. Serial mówi o „wspólnocie” (community), ale nie o „Kościole” (Ecclesia) jako „społeczności doskonałej” (LG 8). Mówi o „zachęcie” (invitation), ale nie o „misji” (missio) czy „ewangelizacji” (evangelizatio). To język naturalistyczny, który, jak ostrzegał Pius IX w *Syllabus* (błąd nr 57), „powinien trzymać się z dala od autorytetu boskiego i kościelnego”. Serial stwarza iluzję katolicyzmu, podczas gdy w istocie promuje religię naturalną, gdzie Bóg jest jedynie „obrazem” (imago) w sercu, a nie Objawionym Wcielenionym Słowem.
Konfrontacja z niezmienną doktryną o konieczności wiary i sakramentów
Integralna wiara katolicka, nauczana przed soborami, wymaga nie tylko emocji, ale objawionej prawdy i sakramentów. Serial całkowicie pomija rolę chrztu (który według św. Augustyna jest „początkiem życia nowego” – *De baptismo*), pokuty (konwersja serca wymaga wyznania grzechów – J 20,22-23), a zwłaszcza Najświętszej Eucharystii (źródłem i szczytem życia kościelnego – LG 11). James nie idzie do spowiedzi ani nie przyjmuje Ciała Pańskiego; jego „konwersja” ma charakter racjonalno-emocjonalny, jak w herezji modernizmu, którą Pius X potępił w propozycji nr 21 *Lamentabili*: „Objawienie było tylko uświadomieniem sobie przez człowieka swego stosunku do Boga”. To herezja! Konwersja w katolicyzmie jest aktem łaski, który wymaga przyjęcia pełni objawienia i sakramentów. Serial, jak pisze Pius XI w *Quas Primas*, nie prowadzi do „przygotowania się przez pokutę” i „wejścia przez wiarę i chrzest”, ale przez „wspólnotę” i „romans”.
Milczenie o publicznym panowaniu Chrystusa Króla – objaw apostazji
Najbardziej wymownym milczeniem serialu jest całkowite pominiście nauczania Piusa XI z *Quas Primas* o obowiązku publicznego wyznania Chrystusa jako Króla. Pius XI pisał: „Jeżeli więc teraz nakazaliśmy czcić Chrystusa-Króla całemu światu katolickiemu, pragniemy przez to zaradzić potrzebom czasów obecnych i podać szczególne lekarstwo przeciwko zarazie, która zatruwa społeczeństwo ludzkie. A zarazą tą jest zeświecczenie czasów obecnych”. Serial EWTN nie tylko nie „zarządza” czci Chrystusa jako Króla, ale wręcz przeciwnie – redukuje wiarę do prywatnego doświadczenia, całkowicie akceptując zasady laicyzmu (błąd 77 *Syllabus*: „Nie jest już pożyteczne, aby religia katolicka była uważana za jedyną religię państwową”). Bohater James jest ateistą, który „przychodzi” do wiary, ale nie ma ani słowa o konieczności publicznego wyznania Chrystusa jako prawodawcy narodów. To jest dokładnie odwrotność nauczania Piusa XI, który mówił, że „narody muszą uznać panowanie Odkupiciela”, a „państwa mają obowiązek publicznie czcić Chrystusa”. Serial promuje herezję separacji Kościoła od państwa (błąd 55 *Syllabus*).
Ekumenizm emocjonalny zamiast jedności wierzenia
Serial, choć katolicki w nazwie, promuje ekumenizm duchowy poprzez nacisk na „wspólnotę” i „radość”, które są wspólne z sekciarzami. To jest dokładnie błąd nr 18 *Syllabus*: „Protestantyzm jest niczym innym jak inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej, w której można równie dobrze chwalić Boga jak w Kościele katolickim”. Serial nie wskazuje na konieczność przyjęcia pełni wiary katolickiej, ale sugeruje, że „wiara jest skarbem”, który każdy może „odkryć” na swój sposób. To herezja! Wiara katolicka jest jedyna, objawiona i niezmienna. Serial nie mówi, że „jedynie w Kościele katolickim jest pełnia zbawienia” (LG 8), ale że wiara jest „opcją wśród opcji” – co jest bluźnierstwem przeciwko jedynemu zbawieniu przez Chrystusa.
Bezpieczne, konsumpcyjne „wiarygodne treści” zamiast trudnej drogi krzyża
Tanner Kalina mówi o potrzebie „dobrej zawartości, która jest ukorzeniona w prawdzie wiary i w radości wiary, która karmi serce”. To typowa soborowa herezja, która przeciwstawia „radość” „prawdzie”, jakby były to rzeczy przeciwstawne. Pius X w *Pascendi* potępił takich, którzy „oddzielają radość od prawdy”. Wiara katolicka to nie „karmienie serca emocjami”, ale przyjęcie trudnego jarzma Chrystusa (Mt 11,30). Serial nie wspomina o pokucie, ascetyce, ofierze, krzyżu – tylko o „radości” i „wspólnocie”. To jest ewangelikalny, a nie katolicki, model. Kalina mówi, że wiara „nie jest tylko kolejną opcją wśród opcji, ale siedzimy na kupie złota”. To jest prawda, ale **tylko w kontekście Kościoła katolickiego jako jedynego posiadacza pełni środków zbawienia**. Serial nie mówi, że ten „skarb” jest strzeżony wyłącznie w Kościele katolickim i dostępny wyłącznie przez sakramenty. To herezja!
Diagnoza: typowy produkt soborowej rewolucji i masońskiej operacji psychologicznej
Serial „James the Less” to idealne narzędzie masońskiej operacji psychologicznej przeciwko Kościołowi, opisanej w pliku o Fatimie. Jego celem jest: 1) relatywizacja wiary (wszystkie religie są „opcjami”), 2) redukcja konwersji do emocji, 3) usunięcie wymiaru społecznego Królestwa Chrystusa, 4) stworzenie „bezpiecznego”, konsumpcyjnego katolicyzmu dla Generacji Z. To dokładnie odpowiada etapowi 3 operacji Fatimskiej: „Przejęcie narracji przez modernistów, ukrycie III Tajemnicy, ekumeniczna reinterpretacja”. Serial jest ekumeniczny (wszyscy mogą „odkryć” wiarę), modernistyczny (wiara jako doświadczenie), i całkowicie pozbawiony wymiaru politycznego Królestwa Chrystusa. Wszystko to potwierdza, że struktury posoborowe, w tym EWTN, są „hydą spustoszenia”, o której pisze Pius IX w liście do biskupów Prus: „Kościół Boży, udzielając bezustanku pokarmu duchowego, rodzi i wychowuje zastępy świętych” – ale tu pokarmem jest emocjonalna treść, a nie Ciało i Krew Chrystusa w Eucharystii.
Konkluzja: odrzucenie modernistycznej propagandy na rzecz integralnej wiary
Serial „James the Less” jest nie katolickim, lecz antykatolickim narzędziem, które zamiast prowadzić do prawdziwej konwersji, zatraca dusze w płytkim humanizmie. Zgodnie z nauczaniem Piusa X w *Lamentabili* (propozycja 26): „Dogmaty wiary należy pojmować według ich funkcji praktycznej, tzn. jako obowiązujące w działaniu, nie zaś jako zasady wierzenia” – to właśnie robi serial: redukuje dogmaty do „funkcji praktycznej” emocjonalnego wsparcia. Prawdziwa konwersja, jak uczył św. Pius X, wymaga przyjęcia pełni objawionej prawdy i poddania się Magisterium Kościoła. Serial tego nie oferuje. Wierni powinni odrzucić taką „ewangelizację” i powrócić do niezmiennej Tradycji, do Mszy Świętej Trydenckiej, do katolickiej apologetyki opartej na dogmatach, a nie na emocjach. Tylko w ten sposób można osiągnąć zbawienie, o którym świadczy Pius XI: „Nie ma w żadnym innym zbawieniu” (Act 4,12).
Za artykułem:
Season 3 of EWTN hit series ‘James the Less’ to be released Feb. 14 (ewtnnews.com)
Data artykułu: 13.02.2026
