Portal Vatican News informuje o nominacji siostry Niny Benedikty Krapić na stanowisko wicedyrektora Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej przez uzurpatora Leona XIV (Robert Prevost). Jest to kolejny dowód na całkowite odrzucenie przez struktury neo-watykańskie integralnej wiary katolickiej i niezmiennego magisterium, a także na systemową apostazję, która przekształca Kościół w sekcję propagandową nowego ładu światowego.
Akceptacja uzurpatora: fundamentalny błąd wiary
Artykuł bezkrytycznie przyjmuje legitymizację Leona XIV jako „Ojca Świętego” i „papieża”. Jest to najcięższy błąd wiary, gdyż zgodnie z niezmienną doktryną katolicką, jawny heretyk traci urząd *ipso facto* (św. Robert Bellarmin, *De Romano Pontifice*; bulla *Cum ex Apostolatus Officio* Pawła IV). Konklaw 2023 wybrał heretyka, co czyni całą jego „pontyfikat” i wszystkie nominacje pod nim nieważnymi. Przyjmowanie takiej „autorytetacji” jest sprzeczne z wiarą i stanowi współudział w apostazji. Milczenie o tym fundamentalnym fakcie demaskuje całkowitą niewierność źródeł katolickich.
Język biurokratycznego światowca jako symptom herezji
Artykuł jest napisany językiem korporacyjnego biuletynu prasowego: „mianował nową wicedyrektor”, „została przyjęta na audiencji”, „przekazano w biuletynie”, „licząc na jej wielkie umiejętności zawodowe i ludzkie”. Ten neutralny, technokratyczny żargon całkowicie przemilcza nadprzyrodzony cel Kościoła – zbawienie dusz. Redukuje służbę w Watykanie do zarządzania wizerunkiem i komunikacją, co jest bezpośrednim odrzuceniem misji apostolskiej: „Idąc tedy uczcie wszystkie narody… ucząc ich zachowywać wszystko, co wam przykazałem” (Mt 28,19-20). W neo-watykanie „ewangelizacja” sprowadza się do PR-u, a sakramentalne życie Kościoła jest zastąpione przez wydarzenia medialne.
Teologiczna nicość nominacji i całkowite milczenie o wierze
Artykuł nie zawiera ani jednego odniesienia do wiary katolickiej, dogmatów, sakramentów, grzechu, łaski czy zbawienia. To milczenie jest świadectwem apostazji. Siostra Krapić ma wykształcenie prawnicze i PR-owe, pracowała w Caritas – co w sobie nie jest złem – ale cały kontekst jej nominacji to służba w sekcie, która od 1958 roku systematycznie niszczy wiarę. Jej praca w Dykasterii ds. Komunikacji, która jest narzędziem propagandy modernizmu (ekumenizmu, wolności religijnej, dialogu), czyni ją współsprawcą upadku. W prawdziwym Kościele głoszenie Prawdy odbywa się przez nauczanie Magisterium, a nie przez „komunikację strategiczną”.
Symptomatologia systemowej apostazji: odrzucenie Królestwa Chrystusa
Ta nominacja jest owocem herezji z Syllabusu errorum Piusa IX (1864), zwłaszcza błędów nr 77-80 o wolności religii i separacji Kościoła od państwa, oraz modernizmu potępionego przez Piusa X w *Lamentabili sane exitu* i *Pascendi Dominici gregis*. Neo-watykan całkowicie odrzuca encyklikę *Quas primas* Piusa XI (1925), która ustanowiła święto Chrystusa Króla i nauczała, że „nie ma innego zbawienia” (Dz 12) i że „państwo nie może się obejść bez Boga”. Struktura, która tworzy „biura prasowe” zamiast głosić królowanie Chrystusa nad narodami, jest „ohydą spustoszenia” (Dn 9,27). Siostra Krapić, choć może osobista pobożna, służy tej „hydrze”, co stanowi współudział w zbrodni apostazji.
Krytyka „kobiecego urzędowania” w świetle niezmiennego prawa
Choć artykuł nie skupia się na płci, fakt mianowania siostry zakonnej na wysokie stanowisko administracyjne w centralnym urzędzie Watykanu jest kolejnym objawiem rewolucji. W integralnym Kościele kobiety nie sprawują władzy zarządzającej nad duchownymi ani nad strukturami Kościoła. Taka praktyka jest przejawem feministyczno-modernistycznego dążenia do demokratyzacji i laickości, potępionego w Syllabusie (błędy 19-24 o prawach Kościoła). Służba w Kościele ma formę posłuszeństwa wobec hierarchii (biskupów, papieża), a nie współrządzenia.
Fałszywa „tradycja” i kontynuacja błędu
Siostra Krapić pochodzi z tradycyjnego zgromadzenia (Siostry Miłosierdzia św. Wincentego à Paulo), co może sugerować „kontynuację tradycji”. Jest to jednak złudzenie. Wierność zgromadzenia nie usprawiedliwia służby w schizmatycznej strukturze. Analogicznie, tradycyjne zgromadzenia, które współpracują z neo-watykanem, stają się uczestnikami jego apostazji. Jak nauczał św. Pius X, należy unikać współpracy z moderniztami (*Pascendi Dominici gregis*). Praca w Dykasterii Komunikacji, która promuje herezje (np. ekumenizm z „braci odłączonych”), jest sprzeczna z wiernością Chrystusowi.
Konkluzja: odrzucenie i wezwanie do czystości
Nominacja siostry Niny Krapić nie jest „dobrą nowiną”, lecz potwierdzeniem, że struktury neo-watykańskie kontynuują transformację Kościoła w organizację propagandową nowego ładu światowego, pozbawioną nadprzyrodzonego celu. Prawdziwy Kościół nie potrzebuje „biur prasowych” w rozumieniu mediów społecznościowych i PR-u. Potrzebuje błagalnych modlitw, ofiar, kazania Prawdy i męczeństwa. Wszyscy wierni powinni odrzucić współpracę z tym systemem, a osoby pełniące w nim funkcje – wezwać do nawrócenia i opuszczenia służby w sekcie. Tylko wierność niezmiennej wierze przedsoborowej, bez kompromisów z modernizmem, może przynieść odnowy.
Za artykułem:
S. Nina Krapić nową wicedyrektor Biura Prasowego Stolicy Apostolskiej (vaticannews.va)
Data artykułu: 13.02.2026
