Portal Gość (14 lutego 2026) relacjonuje wypowiedź ministra spraw zagranicznych Radosława Sikorskiego na Monachijskiej Konferencji Bezpieczeństwa. Sikorski stwierdził, że „Europa płaci obecnie za pomoc wojskową dostarczaną Ukrainie, dlatego zasługuje na miejsce przy stole negocjacyjnym”. Krytykował także Władimira Putina, mówiąc: „Putin mówi, że chce pokoju. Każdy dyktator mówi, że chce pokoju… o ile druga strona się podda”. W całej wypowiedzi, jak i w całym panelu, brak jest jakichkolwiek odniesień do Boga, Chrystusa czy katolickiej doktryny społecznej. To nie jest tylko polityczny błąd – to duchowa apostazja, która potwierdza odrzucenie panowania Chrystusa Króla nad narodami, o czym nauczał Pius XI w encyklice Quas primas.
Laicka retoryka Sikorskiego jako zaprzeczenie Królestwu Chrystusa
Sikorski argumentuje wyłącznie w kategoriach siły, pieniędzy i realpolitik. „To my płacimy za tę wojnę. Amerykański wkład w wojnę w zeszłym roku był bliski zera. Kupujemy amerykańską broń, by dostarczyć ją na Ukrainę. Jeśli to my płacimy, zasługujemy na miejsce przy stole negocjacyjnym”. Jego język jest językiem rynkowym: „płacić”, „zasługuje”, „stole negocjacyjnym”. To jest dokładnie to, czego Pius IX potępił w Syllabus of Errors: błąd 39: „Państwo, jako źródło i początek wszystkich praw, jest obdarzone pewnym prawem nieograniczonym”. Sikorski przypisuje Europie prawa wynikające z jej wkładu finansowego, a nie z podporządkowania się Bogu.
Pius XI w Quas primas jasno mówi: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą, gdyż usunięto główną przyczynę, dlaczego jedni mają prawo rozkazywać, drudzy zaś mają obowiązek słuchać”. Sikorski, nie wspominając o Chrystusie, potwierdza ten błąd. Jego argumentacja jest czysto naturalistyczna, pozbawiona jakiejkolwiek odniesienia do prawa boskiego. To herezja praktyczna, która odrzuca „panowanie Zbawiciela naszego” (Quas primas) na rzecz panowania pieniądza i siły militarnej.
Brak Boga w dyskusji o pokoju – zaprzeczenie Chrystusowi Królowi
Cały panel, w którym uczestniczył Sikorski, skupiał się na bezpieczeństwie, wsparciu dla Ukrainy, roli USA i Europy. Wiceminister obrony Niemiec Boris Pistorius mówił o „przewidywalności działań i wiarygodności amerykańskiego zaangażowania”. Prezydent Litwy Gitanas Nauseda stwierdził, że „Rosja nadal nie jest gotowa na rozmowy pokojowe”. Amerykańska senatorka Elissa Slotkin mówiła o „walki o demokrację w USA”. Wszystko w kategoriach ludzkich, politycznych, militarnych. Żadnego słowa o Bogu, modlitwie, sakramentach, moralności chrześcijańskiej. To jest dokładne wypełnienie proroctwa Piusa XI: „Zarazą tą jest zeświecczenie czasów obecnych, tzw. laicyzm”.
Quas primas ostrzega, że pokój światowy jest niemożliwy bez uznania Chrystusa Króla: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Sikorski proponuje przeciwnie: więcej broni, więcej wsparcia militarnego, więcej pieniędzy. To jest droga zagłady, bo „niewiarygodność amerykańskiego zaangażowania” (jak mówił Pistorius) i „walka o demokrację w USA” (jak mówi Slotkin) pokazują, że świat oparty na sile i pieniądzach jest niestabilny. Bez Chrystusa Króla nie ma trwałego porządku, tylko walka o wpływy, która prowadzi do wojen.
Odrzucenie Chrystusa Króla jako źródło wszystkich nieszczęść
Encyklika Quas primas naucza, że „Królestwo Odkupiciela naszego obejmuje wszystkich ludzi” i że „nie ma w żadnym innym zbawieniu” (Dz 4,12). Sikorski, mówiąc o „globalnej dystrybucji siły”, „stole negocjacyjnym”, „bezpieczeństwie”, całkowicie pomija to. Jego wizja to świat, w którym państwa rywalizują o wpływy, a pokój jest tylko zawieszeniem broni. To jest zaprzeczenie Królestwu Chrystusa, które jest „nie z tego świata” (J 18,36), ale obejmuje wszystkie sprawy ludzkie, ponieważ „wszystko poddane jest Jego woli” (Hbr 1,2).
Pius XI podkreślał, że Królestwo Chrystusa jest „przede wszystkim duchowe i odnosi się głównie do rzeczy duchowych”, ale obejmuje także sprawy społeczne. Sikorski nie rozumie, że prawdziwy pokój pochodzi tylko z ofiary Chrystusa. Jego „pokój” to tylko polityczne ustępstwa, które nie rozwiązują przyczyn konfliktów – grzechu i odrzucenia Boga. Syllabus of Errors Piusa IX potępia błąd 80: „Rzymski Pontyf może i powinien pojednać się z postępem, liberalizmem i nowoczesną cywilizacją”. Sikorski i współcześni politycy reprezentują właśnie ten liberalizm, który żąda pojednania z światem, ale bez Chrystusa.
Konsekwencje apostazji: brak prawdziwego pokoju i dominacja masonerii
Bez uznania Chrystusa Króla nie ma prawdziwego pokoju. Pius XI pisał: „Wówczas to wreszcie – że użyjemy słów, które poprzednik nasz Leon XIII przed 25 laty do wszystkich biskupów wypowiedział – będzie można uleczyć tyle ran, wówczas to będzie nadzieja, że prawo dawną powagę odzyska, miły pokój znowu powróci, z rąk miecze i broń wypadną”. Sikorski proponuje przeciwnie: więcej broni, więcej wsparcia militarnego, więcej pieniędzy. To jest droga zagłady, bo „niewiarygodność amerykańskiego zaangażowania” i „walka o demokrację w USA” pokazują, że świat oparty na sile i pieniądzach jest niestabilny. Quas primas ostrzega: „Gdy poza tym w Roku Jubileuszowym przypada szesnastowiekowa rocznica Soboru Nicejskiego… Sobór ten orzekł i jako prawdę wiary katolickiej wiernym do wierzenia podał, że Jednorodzony Syn Boży jest współistotny z Ojcem”. Sikorski nie wspomina o Chrystusie Bogu. Jego świat jest światem bez Wcielonego Słowa. To jest właśnie błąd modernizmu, potępiony przez Piusa X w Lamentabili sane exitu: „Chrystus historyczny jest znacznie niższy od Chrystusa wiary” (propozycja 29). Sikorski i współcześni politycy traktują Chrystusa jak historyczną figurę, a nie jako Króla, który rządzi dziś.
Warto zauważyć, że Monachijska Konferencja Bezpieczeństwa jest forum, na których decyduje się o losach Europy. Brak tam jakiegokolwiek głosu katolickiego, który przypomniałby o Chrystusie Królu. To owoce masońskiej operacji, o której pisze dokument o Fałszywych objawieniach fatimskich: „Strategia dezinformacji: Etap 3 (1958-2000): Przejęcie narracji przez modernistów, ukrycie III Tajemnicy, ekumeniczna reinterpretacja”. Dziś polityka międzynarodowa jest całkowicie zsekularyzowana, a nawet gdy wspomina się o wartościach, to są to wartości naturalne, nie nadprzyrodzone.
Podsumowanie: powrót do Chrystusa Króla jako jedyne rozwiązanie
Wypowiedź Sikorskiego, choć realistyczna w polityce, jest duchowo błędna, bo potwierdza odrzucenie Chrystusa Króla. Europa, płacąc za wojnę, nie zasługuje na miejsce przy stole, ale na nawrócenie. Jak pisze Pius XI: „Przez oddawanie tej czci publicznej Królowaniu Pańskiemu muszą sobie ludzie przypomnieć, że Kościół, ustanowiony przez Chrystusa jako społeczność doskonała, żąda dla siebie z prawa mu przysługującego, którego zrzec się nie może, pełnej wolności i niezależności od władzy świeckiej”. Politycy, jak Sikorski, powinni zrozumieć, że ich władza pochodzi od Chrystusa i musi Mu służyć. Bez tego wszystkie ich negocjacje są daremne.
Katolik musi odrzucić taką świecką wizję świata i modlić się za nawrócenie rządzących, aby uznali panowanie Chrystusa. Tylko w Królestwie Chrystusa może być prawdziwy pokój. „Niechaj więc obowiązkiem i staraniem Waszym będzie, Czcigodni Bracia, aby w dniu oznaczonym przed tą doroczną uroczystością wygłoszono w każdej parafii kazania do ludu, w którychby ten lud dokładnie pouczony o istocie, znaczeniu i ważności tego święta” – pisał Pius XI. Niestety, dziś nawet w Kościele posoborowym to święto jest zaniedbywane, a politycy jak Sikorski nie wiedzą, o co chodzi. Ich świat to świat bez Boga, a więc świat skazany na konflikt i zagładę.
Za artykułem:
Sikorski: to Europa płaci teraz za wojnę i zasługuje na miejsce przy stole rozmów (gosc.pl)
Data artykułu: 14.02.2026
