Portal Opoka.org.pl informuje o 28-punktowym amerykańskim planie pokojowym dla Ukrainy, opublikowanym przez serwis Axios. Dokument, zweryfikowany z urzędnikami z Ukrainy i USA, przewiduje m.in. ograniczenie sił zbrojnych Ukrainy do 600 tys., zapis w konstytucji ukraińskiej o nieprzystąpieniu do NATO, uznanie rosyjskiej okupacji Krymu i części Donbasu, stacjonowanie europejskich myśliwców w Polsce oraz głęboką integrację gospodarczą z Rosją, w tym wspólne projekty w dziedzinie energii i surowców. Plan jest przedstawiany jako kontrowersyjny, gdyż ma być negocjowany nad głowami ukraińskich i europejskich przywódców, a jego realizacja oznaczałaby daleko idące ustępstwa na rzecz Rosji.
„Byłby przyznaniem się do porażki Zachodu i spełnieniem większości żądań Putina” – głosi komentarz w artykule.
Brak w całym dokumencie jakichkolwiek odniesień do Boga, moralności chrześcijańskiej czy konieczności sprawiedliwości opartej na prawie naturalnym. Jest to czysty produkt laickiego, pragmatycznego realizmu politycznego, który traktuje suwerenność narodów, los tysięcy ofiar i fundamentalne zasady moralne jako przedmiot targowania się na arenie międzynarodowej.
Redukcja suwerenności i sprawiedliwości do targu geopolitycznego
Plan wprost narusza fundamentalną zasadę suwerenności narodowej, która w myśl katolickiego nauczania jest powierzona przez Boga (por. Rz 13,1-7). Punkt 21 nakazuje Ukrainie „uznać de facto rosyjskie” Krym, obwody ługański i doniecki, a obwody chersoński i zaporoski zamrozić wzdłuż linii kontaktowej, co jest „de facto uznaniem (terytorium) wzdłuż linii kontaktowej” dla Rosji. Jest to jawne usprawiedliwienie agresji i kradzieży terytorium, sprzeczne z „nie kradnij” z Dekalogu oraz z zasadą „nie czynić innej osobie tego, czego sobie nie chcesz” (Tb 4,15). Amnestia za zbrodnie wojenne (punkt 26) – „wszystkie strony zaangażowane w ten konflikt objęte zostaną pełną amnestią” – jest moralnym absurdem, gdyż łamie zasadę odpowiedzialności za przemoc i niesprawiedliwość, która należy do Bożego sądu (Mt 25,31-46). Kościół naucza, że sprawiedliwość wymaga naprawy krzywdy (restitutio), a nie jej amnestii.
Laicki pragmatyzm jako odrzucenie Bożej suwerenności
Język dokumentu jest językiem technokratycznym, pozbawionym jakiejkolwiek transcendentnej wymiary. Mówi się o „kompleksowym porozumieniu o nieagresji” (punkt 2), „globalnym pakiecie środków” (punkt 12), „amerykańsko-rosyjskim funduszu inwestycyjnym” (punkt 14). To język bankierów i geopolityków, a nie proroków czy królów według serca Bożego. Pius IX w Syllabus of Errors potępia błąd, iż „państwo, jako źródło i źródło wszystkich praw, jest obdarzone pewnym prawem nieograniczonym” (punkt 39). Ten plan jest właśnie taką manifestacją: państwa (USA, Rosja, UE) samodzielnie rozstrzygają o losie narodu ukraińskiego, nie pytając Boga, nie szanując Jego prawa („nie zabijaj”, „nie kradnij”), nie uznając Jego suwerenności nad narodami (Ps 21,28-29). Brak jakiejkolwiek wzmianki o konieczności publicznego uznania Chrystusa Króla, o którym Pius XI nauczał w Quas Primas, że „nie zasługuje na powagę swej władzy, jeśli nie będzie jej wywodziła z Bożej”.
Zwalczanie symboli chrześcijaństwa i promocja rosyjskiego imperializmu
Plan promuje integrację gospodarczą z Rosją (punkt 13), reżimem, który jest otwartym wrogiem Kościoła katolickiego i prawdziwej wolności. Rosyjska „cywilizacja” opiera się na herezji „sobornej” i imperialnym mesjanizmie, który traktuje Ukraińców jako część „ruskiego świata”. Zgodnie z nauczaniem Piusa IX, „Kościół i państwo powinny być oddzielone” (punkt 55 Syllabus) jest błędem, ale tu mamy odwrotność: państwo (USA) narzuca Kościołowi i narodom układ, który legalizuje ateistyczny imperializm. Stacjonowanie europejskich myśliwców w Polsce (punkt 9) to eskalacja militaryzmu, która – zamiast prowadzić do prawdziwego pokoju – utrwala stan gotowości i zależność od sojuszniczych struktur, które odrzucają Chrystusa. Prawdziwy pokój, jak nauczał Pius XI, „spłynie na całe społeczeństwo, gdy jednostki i państwa wyrzekną się i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”.
Krytyka modernistycznego ekumenizmu i relatywizmu
Plan jest owocem ekumenizmu bez pokrycia doktrynalnego, który – jak ostrzegał Pius X w Pascendi Dominici gregis – prowadzi do „syntezy wszystkich błędów”. Uznanie rosyjskiej okupacji (punkt 21) i zobowiązanie Ukrainy do „tolerancji religijnej i ochrony mniejszości językowych” (punkt 20) w kontekście rosyjskiej propagandy, jest formą ekumenizmu, który naśladuje herezję „prawosławnej” koncepcji „sobornej” i relatywizuje prawdę katolicką. Punkt 20 nakazuje również „zniesienie wszelkich środków dyskryminacyjnych i zagwarantowanie praw ukraińskich i rosyjskich mediów i edukacji”. Jest to zaproszenie do pluralizmu religijnego i ideologicznego, którego Pius IX potępiał jako „indyferentyzm” (punkt 15-18 Syllabus). Ukraina, jako naród katolicki (z przewagą greckokatolicką), ma obowiązek publicznego wyznawania wiary katolickiej, a nie „tolerancji” dla rosyjskiej propagandy schizmatyckiej.
Odrzucenie przez Kościół integralny: milczenie jako przestępstwo
Najtragiczniejszym aspektem tego planu jest milczenie i akceptacja przez współczesne struktury posoborowe. Gdzie są głosy biskupów, którzy – jak św. Pius X – mieliby odważnie potępić ten układ jako sprzeczny z prawem Bożym? Gdzie jest encyklika, która przypomni, że „nie ma innego imienia pod niebem, danego ludziom, w którym mamy być zbawieni” (Dz 4,12), a więc i nie ma prawdziwego pokoju poza Chrystusem? Ten plan jest wizją świata bez Chrystusa, świata, w którym narody są pionami na szachownicy mocarstw. Jest to apogeum sekularyzmu, przeciwko której Pius IX ogłosił Syllabus of Errors. Kościół przedsoborowy nigdy nie zaakceptowałby układu, który uznałby heretycką lub schizmatyczną okupację za fakt dokonany. Św. Pius X w Lamentabili sane exitu potępiłby taki pragmatyzm jako „fałszywe dążenie do nowości” i odstępstwo od niezmiennej wiary.
Katolicka alternatywa: Królestwo Chrystusa, nie układ z Rosją
Prawdziwy pokój dla Ukrainy i świata nie może być dziełem dyplomacji ateistycznej. Musi być owocem nawrócenia narodów do Chrystusa Króla. Pius XI w Quas Primas nauczał: „Gdyby Królestwo Chrystusa objęło w rzeczy samej wszystkich, jak ich z prawa obejmuje, mielibyśmy wątpić o tym pokoju, jaki Król pokoju przyniósł na ziemię”. Ukraina, jako naród od wieków związany z wiarą katolicką, powinna – zamiast podlegać układom z moskiewskim ateizmem – ogłosić Chrystusa za Króla publicznie, wierzyć, że Jego Królestwo nie jest z tego świata, ale przemawia do wszystkich sfer życia, w tym polityki. Pokój jest możliwy tylko wtedy, gdy naród ukraiński i polski, oraz wszystkie narody Europy, poddadzą się panowaniu Chrystusa, odrzucą modernistyczny ekumenizm i zbudują społeczeństwo oparte na prawie Bożym, a nie na interesie narodowym.
Ten plan jest więc nie tylko politycznym błędem, ale i grzechem publicznym, który – jeśli zostanie wcielony w życie – będzie potępieniem na sądzie Bożym dla wszystkich, którzy go poprą. Katolik ma obowiązek sprzeciwiać się takiemu układowi nie z powodów narodowych, ale z powodu wierności Chrystusowi Królowi. Jak napisał św. Pius X: „Niechże wszyscy wierni zrozumieją, że pod sztandarem Chrystusa-Króla dzielnie i zawsze walczyć powinni”.
Za artykułem:
28-punktowy plan pokojowy dla Ukrainy. W Polsce mają stacjonować europejskie myśliwce (opoka.org.pl)
Data artykułu: 21.11.2025
