Portal Opoka.org.pl relacjonuje o kolejnym apelu Stowarzyszenia Katechetów Świeckich do Sejmu RP o wznowienie prac nad obywatelskim projektem ustawy „Tak dla religii i etyki w szkole”. Inicjatywa, zbierająca ponad 500 tysięcy podpisów, od września 2025 roku utknęła w komisjach sejmowych, pomimo formalnego przyjęcia do dalszego rozpatrywania. Projekt przewiduje obowiązkowy wybór przez uczniów lub rodziców co roku między religią a etyką (po dwie godziny tygodniowo), wprowadzenie ocen z tych przedmiotów na świadectwach oraz możliwość zmniejszenia godzin tylko za zgodą biskupa diecezjalnego. Autorzy, w tym Instytut Ordo Iuris, mają na celu „zagwarantowanie obecności religii i etyki w systemie oświaty”. Stowarzyszenie Katechetów domaga się transparentności procesu legislacyjnego i odpowiedzi w ciągu 14 dni.
Ten pozorny „apel o wartości” jest w istocie najbardziej wymownym świadectwem całkowitego teologicznego i duchowego upadku współczesnego „katolicyzmu” polskiego. W czasach gdy Kościół katolicki, jako mistyczna Ciało Chrystusa, powinien głośno potępić cały współczesny system oświaty jako pogański i antychrześcijański, „katolickie” środowiska spierają się o to, czy w szkole państwowej ma być więcej czy mniej godzin nieokreślonej „religii” lub „etyki” – jakby to miało jakikolwiek sens w kraju, gdzie 95% „parafii” odprawia heretyckie „msze” Novus Ordo, a biskupi są wyznawcami liberalizmu i ekumenizmu. To nie jest walka o katolicką edukację, to jest walka o pozory katolicyzmu w całkowicie zdeprawowanym systemie. Cała dyskusja odbywa się w sferze naturalistycznego humanitaryzmu, całkowicie pomijając najświętsze i absolutnie konieczne zasady: jedynego prawdziwego Kościoła, jedynej prawdziwej Ofiary, jedynego prawdziwego sakramentu i jedynego prawdziwego nauczania. Milczenie o tym jest potępieniem.
Redukcja religii do przedmiotu szkolnego i etyki do filozofii moralnej
Portal Opoka przedstawia projekt jako „walkę o wartości”, lecz sam język i zakres inicjatywy są zdradą. Mowa o „religii i etyce” jako o równorzędnych, wybieralnych przedmiotach szkolnych. To jest dokładnie to, czego potępił Pius IX w Syllabusu Błędów. Błąd nr 15 głosi: „Każdy człowiek jest wolny wybrać i wyznawać tę religię, którą, kierując się światłem rozumu, uzna za prawdziwą”. Błąd nr 16: „Człowiek może w wyznawaniu dowolnej religii znaleźć drogę do zbawienia wiecznego i osiągnąć zbawienie wieczne”. Projekt „Tak dla religii i etyki” operuje właśnie tą właśnie premisesą: że religia (nieokreślona, katolicka? prawosławna? muzułmańska?) i etyka (której? laickiej? chrześcijańskiej?) są równymi opcjami w pluralistycznym supermarketie idei. Nie ma tu ani słowa o tym, że jedyna religia zbawienna jest una sancta catholica et apostolica Ecclesia, a jedyna etyka jest etyką katolicką, wypływającą z prawa Bożego i objawienia. To jest relatywizacja w czystej postaci, inkarnacja błędu nr 15 Syllabusu. Pius IX wyraźnie potępił taką wolność religijną jako błąd przeciwko prawu Bożemu i konstytucji Kościoła.
Iluzja „obowiązkowości” w państwie odrzuconym od Chrystusa
Artykuł podkreśla, że projekt wprowadza obowiązkowy wybór. Ale obowiązkowy wybór między herezją a apostazją? To nie jest zwycięstwo, to jest klęska. Święty Pius X w encyklice Quam singulari i w dekrecie Lamentabili sane exitu potępił wszelki kompromis z modernizmem. Obowiązkowość w szkole państwowej, która sama jest w większości zarządzana przez masonów i sekularnych ideologów, jest świętokradztwem. To jak by żądać, by w synagogach rabinów obowiązkowo uczono „katechezy katolickiej”. Państwo, które odrzuciło Chrystusa Króla (co Pius XI w Quas Primas nazwał „zbrodnią zeświecczenia”), nie ma prawa ani kompetencji do organizowania żadnej edukacji religijnej. Encyklika Quas Primas jest tu kluczowa: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tąż władzą”. Państwo bez Chrystusa jest tyranią. Jego szkoła jest placem zbrojnym przeciw Bogu. Projekt, który chce w takiej szkole wprowadzić „religię”, nie naprawia fundamentów – one są zniszczone. On jedynie nakłada na budowlę zapadnięcia kolejną, fałszywą warstwę „wartości”. To jest właśnie „eklezjologia” sekcji posoborowej: Kościół jako „partner” w dialogu z światem, a nie jako jedyna i absolutna władza nad wszystkimi ludzkimi instytucjami.
Pominięcie jedynego prawdziwego nauczania i sakramentu
W całym artykule, jak i w samym projekcie ustawy, brak jest jakiegokolwiek odniesienia do jedynego prawdziwego nauczania Kościoła katolickiego. Mówi się o „religii” i „etyce”, nie o katolickiej wierze i moralności. To jest celowe milczenie, które demaskuje herezję. Święty Pius X w Lamentabili sane exitu potępił błąd nr 6: „Wiara jest w sprzeczności z rozumem”, i nr 22: „Dogmaty wiary są nie więcej niż interpretacją faktów religijnych, wypracowaną przez ludzki umysł”. Projekt ustawy operuje właśnie tą właśnie „etyką” i „religią” jako ludzkimi konstruktami, dostępnymi w demokratycznym wyborze. Nie ma tu mowy o tym, że jedyne zbawienie jest przez Kościół (extra Ecclesiam nulla salus), że jedyna prawda objawiona jest w depozycie wiary, że jedyna moralność jest ta, która pochodzi z łaski i jest wypływem z sakramentów. Milczenie o sakramentach (zwłaszcza o Mszy Świętej, która jest „ofiarą przebłagalną” i „życiem Kościoła”) jest najcięższym oskarżeniem. Jak można mówić o „religii” w szkole, gdy w kościele odprawia się heretyckie „msze” pełne profanacji? To jest właśnie „duchowość” sekcji posoborowej: bez ofiary, bez łaski, bez sakramentów – tylko moralizatorstwo i dobre uczynki. To jest jansenizm w nowej oprawie, potępiony przez Piusa X.
Symptomatologia: „walka” w ramach systemu, który jest samą apostazją
Fakt, że taki projekt utknął w Sejmie, a jego zwolennicy domagają się „transparentności”, jest objawieniem głębokiej choroby. Oni nie rozumieją, że walczą o miejsce w strukturze, która jest od fundamentów heretycka i apostatyczna. Polska, która od 1989 roku jest państwem „neutralnym” wobec Chrystusa Króla (co Pius XI w Quas Primas nazwał „zbrodnią”), a Kościół polski jest całkowicie podporządkowany sekcji posoborowej w Watykanie, nie może wydać żadnej ustawy, która nie byłaby sprzeczna z prawem Bożym. Wszelkie kompromisy z sekularnym państwem są potępione przez Magisterium. Pius IX w Syllabusie (błąd nr 55): „Kościół powinien być oddzielony od państwa, a państwo od Kościoła” – to jest właśnie zasada, którą stosuje współczesne państwo. Projekt „religii w szkole” to próba pogodzenia niepogodzalnego: Kościoła (który ma prawo wyłącznie do całkowitego panowania nad edukacją) z państwem, które odrzuciło Chrystusa. To jest właśnie „duch nowego adwentu”, o którym mówił Pius XII – duch kompromisu, relatywizmu i demokratyzacji. Katecheci, którzy domagają się tylko „większej obecności”, są jak ci, którzy w czasach Arianizmu domagali się tylko „trochę więcej” ortodoksji. To nie ma sensu. Albo całość, albo nic.
Prawdziwa katolicka edukacja może istnieć jedynie w całkowitej niezależności od państwa, w szkołach całkowicie podległych władzy Kościoła, z wyłącznym programem opartym na niezmiennym Magisterium. Projekty takie jak „Tak dla religii i etyki” są iluzją, która odwraca uwagę od prawdziwego problemu: braku jedynego prawdziwego Kościoła, który mógłby prowadzić autentyczną walkę o władzę. W czasach, gdy biskupi błogosławią związki homoseksualne, a „katecheci” uczą herezji, walka o „godziny religii” w szkole państwowej jest jak walka o to, czy w pogańskim świątyni ma być więcej czy mniej idolatry. To jest śmieszne i bluźniercze. Prawdziwym wrogiem nie jest brak godzin religii, lecz herezja i apostazja samego Kościoła posoborowego. Dopóki Kościół nie odzyska swojej całkowitej niezależności i nie wygoni z siebie wszystkich modernistów, żadna ustawą nie naprawi szkół. One są już zepsute od środka. Tylko całkowite odrzucenie współczesnego systemu i powrót do niezmiennej Tradycji – jak wołał św. Pius X – może być początkiem naprawy. Wszystko inne jest tylko pozorem walki, podczas gdy w rzeczywistości jest to współudział w apostoastji.
Za artykułem:
Katecheci po raz kolejny pytają w Sejmie o projekt „Tak dla religii i etyki”. Od września utknął w komisjach (opoka.org.pl)
Data artykułu: 17.02.2026
