Portal „Gość Niedzielny” publikuje doniesienie o dorocznym raporcie Komisji ds. Wolności Religijnej Konferencji Biskupów Katolickich Stanów Zjednoczonych (USCCB) dotyczącym polityki administracji prezydenta Donalda Trumpa. „Biskupi” chwalą działania rządu w zakresie zwalczania „ideologii gender”, ale krytykują politykę deportacji imigrantów oraz wyrażają zaniepokojenie przypadkami przemocy przeciwko kościołom katolickim. Raport operuje wyłącznie kategoriami „wolności religijnej”, „godności człowieka” i „dialogu”, całkowicie pomijając nieomylne nauczanie Kościoła o publicznym królowaniu Chrystusa nad narodami. Jest to klasyczny przykład modernistycznej apostazji, która redukuje królestwo Boże do naturalistycznego humanitaryzmu.
Redukcja Królestwa Chrystusa do humanitarnego opiekuńczegoństwa
Analiza polityki imigracyjnej przez „biskupów” USCCB skupia się na „godności imigrantów” i „dostępności sakramentów” dla zatrzymanych. W raporcie czytamy o „podstawowym porozumieniu” w sprawie ochrony godności imigrantów i dostępu do sakramentów. To jest radykalne odchylenie od katolickiej eklezjologii. Pius XI w encyklice Quas Primas naucza, że Królestwo Chrystusa jest „przede wszystkim duchowe” i obejmuje wszystkich ludzi, ale wymaga „przygotowania przez pokutę” i wejścia „przez wiarę i chrzest”. Królestwo to „przeciwstawia się jedynie królestwu szatana i mocom ciemności”. Biskupi nie wzywają imigrantów do nawrócenia i przyjęcia wiary katolickiej, tylko domagają się „godności” w rozumieniu laickim. To redukcja eschatologicznego Królestwa do organizacji charytatywnej, sprzeczna z Quas Primas. Pius XI ostrzega: „Gdy Boga i Jezusa Chrystusa usunięto z praw i z państw… stało się, iż zburzone zostały fundamenty pod tą władzą”. Biskupi USCCB, zamiast domagać się przywrócenia Chrystusa Króla w prawie imigracyjnym, akceptują sekularne kategorie „praw człowieka”.
Akceptacja herezji „wolności religijnej” zamiast mandatu Chrystusa Króla
Raport chwali działania Trumpa na rzecz „wolności religijnej”, co jest bezpośrednim przyjęciem herezji potępionej przez Piusa IX w Syllabus of Errors. Punkt 15 Syllabusu stanowi: „Każdy człowiek jest wolny, aby przyjąć i wyznawać tę religię, którą, prowadzony światłem rozumu, uzna za prawdziwą”. Punkt 77 dodaje: „W obecnych czasach nie jest już pożyteczne, aby religia katolicka była uznawana za jedyną religię państwową, wykluczając wszystkie inne formy kultu”. Biskupi USCCB nie odwołują się do nieomylnego nauczania Kościoła, że jedynie religia katolicka ma prawa, a państwo ma obowiązek jej uznania jako jedynej prawdziwej. W Quas Primas Pius XI pisze: „Niech więc nie odmawiają władcy państw publicznej czci i posłuszeństwa królującemu Chrystusowi… Gdyby Królestwo Chrystusa objęło w rzeczy samej wszystkich, jak ich z prawa obejmuje, mielibyśmy wątpić o tym pokoju, jaki Król pokoju przyniósł na ziemię”. Biskupi, zamiast domagać się publicznego uznania Chrystusa jako Króla, chwalą „wolność religijną”, która jest synonimem indyferentyzmu i odrzucenia królestwa Chrystusa. To jest apostazja w praktyce.
Język modernistyczny: eufemizmy ukrywające grzech i herezję
Artykuł i raport są nasycone modernistycznym słownictwem, które jest świadomym ukryciem prawdy. Mówią o „ideologii gender” zamiast o „grzechu przeciw naturze” i „bluźnierstwie przeciw Bogu”. Używają „wolności religijnej” zamiast „jedności Kościoła w Chrystusie”. Mówią o „godności imigrantów” zamiast o „obowiązku sprawiedliwości i miłości bliźniego w Chrystusie”. W Lamentabili sane exitu Pius X potępia „pogoń za nowinkami w badaniach podstaw rzeczy” i modyfikację dogmatów. Stwierdza: „Do opłakanych następstw w naszych czasach, porzucających wszelkie ograniczenia, prowadzi pogoń za nowinkami w badaniach podstaw rzeczy. Sprawia ona, że odrzucając dziedzictwo ludzkości często popada się w najpoważniejsze błędy”. Używanie tych eufemizmów jest typowe dla modernistów, którzy „w imię metody historycznej zmierzają do takiego rozwoju dogmatów, który okazuje się ich skażeniem”. To język, który unika ostrej konfrontacji z grzechem i herezją, by nie obrazić świata. Biskupi USCCB są mistrzami takiego języka.
Poświęcenie USA: synkretyzm z rewolucyjnym, antychrześcijańskim duchem
Planowane poświęcenie Stanów Zjednoczonych Najświętszemu Sercu Pana Jezusa w 250. rocznicę niepodległości jest skandalicznym synkretyzmem. USA powstały jako naród rewolucyjny, odrzucający Chrystusa Króla na rzecz deizmu, masonerii i liberalizmu. W Quas Primas Pius XI mówi o konieczności „odnawiania panowania Chrystusa” w państwach: „Niech więc nie odmawiają władcy państw publicznej czci i posłuszeństwa królującemu Chrystusowi… Gdyby Królestwo Chrystusa objęło w rzeczy samej wszystkich, jak ich z prawa obejmuje, mielibyśmy wątpić o tym pokoju”. Biskupi nie wzywają do publicznego wyrzeczenia się herezji założycieli USA (jak Thomas Jefferson, który tworzył własną wersję Ewangelii bez cudów). Chcą „zawrzeć kraj” Sercu Jezusowemu w atmosferze celebracji rewolucyjnej niepodległości. To jest próba połączenia antychrześcijańskiego ducha rewolucji z devocją do Serca Jezuszowego. Prawdziwe poświęcenie wymagałoby najpierw publicznego wyrzeczenia się buntowniczego ducha amerykańskiej rewolucji i uznania Chrystusa jako jedynego Króla. Takie poświęcenie jest bałwochwalstwem.
Brak apostołatu: milczenie o konieczności konwersji i wyznawania wiary
Raport w ogóle nie wspomina o konieczności konwersji heretyckich i apostackich władz USA, o potrzebie wyznawania wiary katolickiej jako jedynej drogi zbawienia. W Syllabus of Errors Pius IX potępia pogląd, że „protestantyzm jest niczym innym jak inną formą tej samej prawdziwej religii chrześcijańskiej” (punkt 18). USA są krajem protestanckim w dużej mierze, z silnym wpływem masonerii. Biskupi nie wzywają do nawrócenia, tylko do „wolności religijnej”. To jest zaprzeczenie misji Kościoła: „Kto wierzy i przyjmuje chrzest, będzie zbawiony; kto zaś nie wierzy, będzie potępiony” (Mk 16,16). Biskupi USCCB, podobnie jak cały posoborowy establishment, odrzucili ten apostoł na rzecz humanitaryzmu. W Quas Primas Pius XI mówi: „On jest sprawcą pomyślności i prawdziwej szczęśliwości tak dla pojedynczych obywateli, jak i dla państwa… Nie przez co innego szczęśliwe państwo”. Biskupi nie mówią, że szczęście państwa zależy od uznania Chrystusa Króla, tylko od „wolności religijnej”. To jest apostazja.
Konkluzja: Kościół modernistów przeciwko Chrystusowi Królowi
Raport „biskupów” USCCB jest kolejnym dowodem na całkowitą apostazję hierarchii posoborowej. Zamiast głosić niezmienną wiarę, zamiast domagać się publicznego królowania Chrystusa, zamiast potępiać herezje i grzechy, biskupi operują w kategoriach liberalnego humanitaryzmu, zaakceptowały herezję wolności religijnej i redukują Kościół do organizacji charytatywnej. To są owoce Soboru Watykańskiego II i jego deklaracji Dignitatis Humanae, które wprowadziły do Kościoła truciznę modernistyczną. Prawdziwy katolik musi odrzucić taki „katolicyzm” i pozostać wierny tradycji przedsoborowej, czekając na powrót prawdziwego papieża, który przywróci Chrystusa Króla w prawie i życiu narodów. Biskupi USCCB, poświęcając USA Sercu Jezusowemu w roku 250-lecia niepodległości rewolucyjnej, dokonują bluźnierstwa, łącząc serca z duchem masonerii i liberalizmu. To nie jest pielgrzymka do Chrystusa Króla, to incest duchowy z duchem świata.
Za artykułem:
Biskupi USA o pozytywnych i negatywnych aspektach polityki administracji Trumpa (gosc.pl)
Data artykułu: 19.02.2026
