Portal eKAI (20 lutego 2026) informuje, że Instytut Ordo Iuris uruchomił petycję „Stop Finansowaniu Aborcji” w odpowiedzi na rezolucję Parlamentu Europejskiego wspierającą inicjatywę obywatelską „My Voice, My Choice”, która ma na celu utworzenie dobrowolnego mechanizmu finansowego aborcji z budżetu UE. Instytut argumentuje, że taka inicjatywa narusza zasady subsydiarności i kompetencje państw członkowskich w zakresie ochrony życia, zmuszając podatników do finansowania praktyk sprzecznych z ich przekonaniami.
Redukcja walki o życie do kwestii suwerenności państwowej
Instytut Ordo Iuris koncentruje swoją argumentację na jurydycznym aspekcie – naruszeniu traktatowych zasad Unii Europejskiej, w szczególności zasady przyznania kompetencji i subsydiarności. Podkreśla, że ochrona życia i zdrowia pozostają w gestii państw członkowskich, a finansowanie aborcji z budżetu UE byłoby „obejściem decyzji narodowych parlamentów i konstytucji”. Chociaż ta perspektywa ma pewne racje polityczne, pozostaje w sferze prawa pozytywnego i suwerenności państwowej, całkowicie pomijając fundamentalny wymiar prawa Bożego. Katolicka nauka o aborcji nie opiera się na kompetycjach państw, lecz na niezmiennym prawie naturalnym i objawionym, które wykraczają pożej wszelkie układy traktatowe. Jak uczył św. Pius X w encyklice Quas Primas, królestwo Chrystusa „obejmuje wszystkich ludzi” i „On jest źródłem zbawienia dla jednostek i dla ogółu: I nie masz w żadnym innym zbawieniu” (Dz 4,12). Państwo, jako społeczeństwo doskonałe, ma obowiązek uznania panowania Chrystusa i Jego prawa, a nie tylko zarządzania kompetencjami w świetle umów międzynarodowych. Redukkcja walki o życie do kwestii suwerenności jest formą naturalizmu, potępianego przez Piusa IX w Syllabus of Errors: „Prawa moralne nie potrzebują sankcji boskiej” (punkt 56) – co prowadzi do pozytywizmu prawnego, gdzie to, co legalne, niekoniecznie jest moralne.
Język świecki jako zaprzeczenie królestwa Chrystusa
Analiza językowa artykułu ujawnia całkowity brak terminologii teologicznej. Autorzy posługują się słownictwem prawniczym: „mechanizm finansowy”, „inicjatywa obywatelska”, „zasada subsydiarności”, „prawa podstawowe UE”, „konstytucyjne zasady”. Nie pojawiają się zaś podstawowe pojęcia katolickiej etyki: „zbrodnia”, „grzech ciężki”, „prawo Boże”, „świętość życia”, „odkupienie krwią Chrystusa”, „królestwo Chrystusa”. Ten dyskurs, choć formalnie poprawny, jest symptomaticzny dla sekularnej mentalności, która oddziela sprawy moralne od wiary. Pius XI w Quas Primas ostrzegał, że gdy „usunięto Boga i Jezusa Chrystusa z praw i z państw”, fundamenty władzy zostały zburzone, a społeczeństwo pogrążone w chaosie. Język Ordo Iuris, skupiony na „kompetencjach” i „suwerenności”, nie odwołuje się do absolutnego prymatu prawa Bożego, który jest jedyną miarą sprawiedliwości. To milczenie o sprawach nadprzyrodzonych – o sądzie ostatecznym, łasce, sakramentach – jest najcięższą wadą, gdyż aborcja jest nie tylko naruszeniem prawa państwowego, ale przede wszystkim zbrodnią przeciw Bogu, która zsyła klątwy na narody (por. Rt 1,1-5).
Teologiczna pustoślność argumentacji
Poziom teologiczny analizy Ordo Iuris jest alarmująco niski. Artykuł nie zawiera ani jednego odwołania doobjawienia, Tradycji lub Magisterium Kościoła w sprawie świętości życia. Pomija całkowicie nauczanie Piusa IX w bulli Quanta cura (1864), który potępił błąd twierdzącego, że „aborcja, nawet z konieczności, nie jest zabójstwem”. Pomija też kanon 2350 Kodeksu Prawa Kanonicznego z 1917 roku, który wyznaczał za aborcję ekskomunikę latae sententiae. Zamiast tego, instytut opiera się na pojęciach „praw człowieka” i „subsydiarności”, które – choć same w sobie mogą być użyteczne – w oderwaniu od prawa Bożego stają się pułapką relativisticznego myślenia. Syllabus of Errors potępia pogląd, że „każdy może w jakiejkolwiek religii znaleźć drogę do zbawienia” (punkt 16), a także że „Kościół nie ma władzy definiowania, że religia katolicka jest jedyną prawdziwą” (punkt 21). Analogicznie, twierdzenie, że państwa mogą legalizować aborcję, jest formą indyferentyzmu moralnego, który uznaje, że kwestie życia są kwestią preferencji politycznych, a nie absolutnych nakazów Bożych. Ordo Iuris, choć intencje mogą być dobre, operuje w kategoriach naturalnego prawa w jego zubożonej, świeckiej formie, całkowicie pomijając, że prawo naturalne jest odbiciem prawa wiecznego Boga i że jego naruszenie pociąga za sobą nie tylko konsekwencje społeczne, ale przede wszystkim grzech i potępienie.
Symptomat: konserwatywny modernizm w obronie życia
Ta sytuacja jest typowym przykładem konserwatywnego modernizmu, który odrzuca ekstremalne formy apostazji (takie jak otwarty kult aborcji), ale przyjmuje ich metodologię – czyli redukcję problemów moralnych do kwestii politycznych, prawnych i ekonomicznych. Ordo Iuris, podobnie jak wiele grup „tradycyjnych” po Vaticanum II, walczy z skutkami, nie atakując przyczyn. Nie mówi, że Unia Europejska, jako struktura odrzucająca królestwo Chrystusa, nie ma żadnej moralnej władzy nad narodami. Nie przypomina, że państwa katolickie mają obowiązek ustanowienia prawa opartego na Dekalogu i nauczaniu Kościoła. Nie wzywa do publicznego wyrzeczenia się herezji wolności religijnej i relatywizmu, które są fundamentami współczesnego porządku. W Quas Primas Pius XI napisał, że „królestwo Chrystusa jest przede wszystkim duchowe” i że „nie ma w nas władzy, która by wyjęta była spod tego panowania”. Brak tej perspektywy w dyskursie Ordo Iuris świadczy o głębokiej sekularizacji nawet wśród tych, którzy uważają się za obrońców tradycji. To jest właśnie duch modernizmu: używać katolickich haseł („ochrona życia”, „rodzina”), ale opróżnić je z ich nadprzyrodzonej treści i podporządkować logice świeckiego państwa.
Konstrukcja: Prawdziwa obrona życia musi opierać się na pełnej doktrynie Kościoła: aborcja jest zbrodnią przeciw Bogu (KpK 1917, kan. 2350), państwo ma obowiązek chronić życie nie z powodów politycznych, ale z powodu prawa Bożego (Ex 20,13), a Chrystus jest Królem wszystkich narodów, których prawa muszą być podporządkowane Jego prawu (Quas Primas). Bez tego fundamentu każda walka o życie jest skazana na porażkę, bo staje się tylko jedną z wielu opinii w demokratycznym sporze, a nie głosem prawdy objawionej.
Za artykułem:
20 lutego 2026 | 19:39Instytut Ordo Iuris apeluje do wyrażenia sprzeciwu wobec finansowaniu aborcji z budżetu UE (ekai.pl)
Data artykułu: 20.02.2026
