Portal Vatican News relacjonuje wypowiedź biskupa greckokatolickiego egzarchatu donieckiego, Maksyma Riabuchy, na temat czwartej rocznicy eskalacji wojny na Ukrainie. Artykuł koncentruje się na tragicznej sytuacji humanitarnej (brak prądu, ogrzewania, przesiedlenia dzieci), opisuje pomoc materialną Kościoła (Caritas, generatory, leki) oraz duszpasterstwo (Msze, katecheza), kończąc apelem biskupa o modlitwę za „nawrócenie serc” agresorów. Wszystkie te elementy są przedstawione w języku całkowicie zdehumanizowanym, pozbawionym najważniejszych prawd katolickich: konieczności jedynego Kościoła, ofiary Mszy Świętej, królestwa Chrystusa i zbawienia dusz. Jest to klasyczny przykład soborowego humanitaryzmu, gdzie materialne cierpienie jest nadmiernie wyolbrzymiane, a duchowa ruina – przemilczana.
1. Faktograficzna dekonstrukcja: Kto mówi i w imieniu czego?
Artykuł cytuje „biskupa Maksyma Riabucha z Kościoła greckokatolickiego na Ukrainie”. Kościół greckokatolicki na Ukrainie, mimo unii brzeskiej, pozostaje kościołem wschodnim w schizmie z Rzymem. Jego hierarchia nie posiada pełni sakramentu biskupstwa w katolickim rozumieniu, a liturgia, choć prawidłowa, jest pozbawiona doktrynalnej czystości w kwestii prymatu papieża. Cytując taką postać bez żadnej krytyki czy odróżnienia od prawdziwego Kościoła katolickiego, Vatican News świadomie zaciera granicę między katolicyzmem a schizmatyzmem, realizując program ekumenizmu potępiony przez Piusa IX w Syllabus Errorum (błęd 77-78). „Kościół Ukraina Rosja chiesa cattolica” – to synkretyczne, heretyckie określenie, które stawia prawdziwy Kościół katolicki na równi z schizmatykami i prawosławnymi, naruszając dogmat o jedności i nieomylności Kościoła (Sobór Watykański I, konstytucja *Pastor Aeternus*).
2. Poziom językowy: Retoryka „braterstwa” i „pomocy” jako maska apostazji
Język artykułu jest nasycony terminologią humanitarną i emocjonalną: „cierpienia dzieci”, „tragiczna sytuacja humanitarna”, „wielkie wsparcie”, „braterstwo”, „modlitwa o nawrócenie”. To język organizacji pozarządowych, a nie Kościoła. Brakuje fundamentalnych pojęć: „grzech”, „sąd Boży”, „wieczne męki”, „ofiarowanie się za grzechy”, „czystość”, „pokuta”. Nawrócenie jest zredukowane do abstrakcyjnego „nawrócenia serc”, bez wskazania na konieczność przyjęcia katolickiej wiary i sakramentów. „Modlimy się o nawrócenie serc, ponieważ nawrócenie człowieka przynosi życie i przynosi pokój” – to banalna psychologizacja, bliskość do new age, całkowicie oderwana od katolickiej definicji nawrócenia jako powrotu do łaski przez sakrament pokuty. Ton jest asekuracyjny, biurokratyczny, pozbawiony gorączki apostolskiej i strachu przed potępieniem. To język „duchowieństwa” posoborowego, które zmiękczyło ewangelię do poziomu poradnika społecznego.
3. Poziom teologiczny: Katastrofa doktrynalna w każdym zdaniu
1. Brak królestwa Chrystusa. Apelem o „pokój” bez odwołania do królestwa Chrystusa Króla jest potępiony przez Piusa XI w *Quas Primas*: „nadzieja trwałego pokoju dotąd nie zajaśnieje narodom, dopóki jednostki i państwa wyrzekać się będą i nie zechcą uznać panowania Zbawiciela naszego”. Pokój świata, o który modli się biskup, to pokój bez Chrystusa, czyli pokój szatana. Prawdziwy pokój jest „pokojem Chrystusowym” (J 14,27), który „przekracza wszelki umysł” (Flp 4,7) i jest owocem Krwi Jego Ofiary, nie dyplomacji czy humanitarnej pomocy.
2. Redukcja Kościoła do organizacji humanitarnej. Opisy Caritasu, dostarczania generatorów i leków są prezentowane jako główny owoc duszpasterstwa. To bezpośrednie naruszenie pierwszej i najważniejszej misji Kościoła: „szukajcie pierwsze Królestwo Boże” (Mt 6,33). Pomoc materialna jest dobra, ale tylko jako środek do celu: zbawienia dusz. Gdy staje się celem samym w sobie, jest zbrodnią przeciwko duchowi. Pius XI w *Quas Primas* ostrzegał: „Kościół Boży, udzielając bez ustanku pokarmu duchowego ludziom, rodzi i wychowuje coraz to nowe zastępy świętych mężów i niewiast”. Tu jedynie „pokarm fizyczny” jest wymieniany.
3. Ekumenizm przez milczenie o schizmie. Artykuł mówi o „Kościelu Ukraina Rosja” jak o jednym ciele. To jest właśnie ekumenizm potępiony w Syllabus Errorum (błęd 15-18) i przez Piusa X w *Pascendi Dominici Gregis*. Prawdziwy Kościół katolicki nie może być „wspólnotą” z schizmatykami, którzy odrzucają prymat papieża i dogmaty. Milczenie o tym jest zdradą wiary.
4. Msza Święta jako „niedzielne modlitwy”. „Niedzielne modlitwy i codzienne Msze święte są sprawowane regularnie tam, gdzie sytuacja na to pozwala” – to obelga wobec Najświętszej Ofiary. Msza nie jest „sprawowana” jak rytuał, ale jest Ofiarą przebłagalną Krwi Chrystusa, która zaspokaja sprawiedliwość Bożą i jest najważniejszym dobrem na ziemi. Redukcja jej do „modlitwy” jest herezją (brak ofiary) i świętokradztwem. W strukturze posoborowej (której biskup Riabucha jest częścią) Msza została zmanipulowana, by stała się „wieczerzą Pańską”, a nie Ofiarą.
5. Brak sakramentów poza Mszy. Mówi się o „katechezie dla dzieci, młodzieży i rodzin”, ale nie ma słowa o konieczności chrztu, spowiedzi, bierzmowania dla zbawienia. To typowe dla neo-koscioła: sakramenty są „obrzędami”, ale nie drogą łaski koniecznej do zbawienia. W encyklice *Quas Primas* Pius XI podkreślał, że Królestwo Chrystusa „przeciwstawia się jedynie królestwu szatana i mocom ciemności – a wymaga od swych zwolenników nie tylko, aby, wyrzekłszy się bogactw i dóbr doczesnych, odznaczali się skromnością obyczajów i łaknęli i pragnęli sprawiedliwości, lecz także, aby zaparli się siebie samych i krzyż swój nieśli”. Tu krzyż jest zamieniony na pomoc humanitarną.
4. Poziom symptomatologiczny: Systemowa apostazja jako owoce soboru watykańskiego II
Ten artykuł jest genialnym przykładem systemowej apostazji, której Pius X ostrzegał w *Pascendi Dominici Gregis* i której Pius IX potępił w *Syllabus Errorum*. Wszystkie błędy są ze sobą powiązane:
– **Relatywizm** (błęd 15-16 Syllabus): Kościół katolicki nie jest jedyny, można mówić o „Kościelu Ukraina Rosja”.
– **Humanitaryzm** (błęd 56-59 Syllabus): moralność sprowadza się do „pomocy”, a nie do spełnienia przykazań.
– **Ekumenizm** (błęd 18 Syllabus): protestantyzm (a tu schizmatycy) jest „inną formą tego samego chrześcijaństwa”.
– **Odrzucenie królestwa Chrystusa** (błęd 80 Syllabus): „Rzymski Pontyf może i powinien pojednać się z postępem, liberalizmem i nowoczesną cywilizacją” – czyli z odrzuceniem panowania Chrystusa nad społeczeństwem.
Biskup Riabucha, jako hierarcha sekty posoborowej, jest częścią „ohydy spustoszenia” (Dn 9,27). Jego modlitwy są nieskuteczne, ponieważ nie są ofiarowane w prawdziwej Mszy Trydenckiej, a jego Kościół nie ma władzy nad demonami (Mt 16,18 dotyczy tylko prawdziwego Kościoła). Jego „nawrócenie serc” to herezja, bo bez łaski przez sakramenty i wiarę katolicką serca nie mogą się nawrócić.
Konkluzja: Artykuł jest propagandą modernistyczną, która wykorzystuje cierpienie ludzkie do promocji ekumenizmu i humanitaryzmu, całkowicie odcinając go od Krzyża Chrystusa. Prawdziwa odpowiedź na wojnę to nie „pomoc Caritasu”, ale ofiara Mszy Świętej w formie trydenckiej, publiczne wyznanie wiary katolickiej jako jedynej drogi zbawienia, i modlitwa o nawrócenie Ukrainy i Rosji do jednego, katolickiego Kościoła, pod panowaniem Chrystusa Króla. Wszelkie inne działania są „złotem i srebrem, które zbawić nie mogą” (Ps 114,11). Kościół, który nie głosi konieczności konwersji do katolicyzmu, jest synagogą szatana.
Za artykułem:
Ukraina, biskup Doniecka: Co trzecie dziecko jest przesiedlone (vaticannews.va)
Data artykułu: 23.02.2026
